Błogosławiony Jan z Dukli trzy lata spędził na pustelni, potem pod wpływem św. Jana Kapistrana wstąpił do OO. Bernardynów. Odznaczał się gorącym nabożeństwem do Najśw. Panny, która mu się przed śmiercią ukazała i zapewniła o zbawieniu. Zmarł we Lwowie, 1484 r.
✠ ✠ ✠
Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.
Bł. Jan z Dukli urodził się około 1414 roku. Znaczną część życia zakonnego spędził we Lwowie, gdzie zasłynął jako gorliwy kaznodzieja i spowiednik. Pomimo utraty wzroku do końca pełnił obowiązki zakonne. Zmarł w opinii świętości i został pochowany w lwowskim kościele Bernardynów, a jego grób stał się miejscem modlitwy wiernych, którzy doznawali łask za jego wstawiennictwem. Tradycja przypisuje jego wstawiennictwu cudowne ocalenie Lwowa podczas oblężenia kozacko-tatarskiego w 1648 roku: miał ukazać się nad miastem z rękami wzniesionymi ku niebu. Beatyfikowany przez papieża Klemensa XII w 1733 roku, został w roku 1739 ogłoszony patronem Korony i Litwy. Jest również patronem miasta Lwowa, archidiecezji przemyskiej oraz rycerstwa polskiego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.