Cytaty

"Pogodnie przyjmuję krzyż, który mi został ofiarowany, (ale) będziemy walczyć nadal o honor Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła świętego i niepokalanego... i nigdy nie pomylimy go z nową religią, która głosi szczęście ziemskie, uciechy, rewolucję i wolność wszelkich uczynków, która obala mszę, kapłaństwo, katechizm i wszystko, co nadprzyrodzone: to antyteza chrześcijaństwa"
ks. Coache

„Wszelka polityka, która nie jest Tradycją, jest z pewnością zdradą”
Arlindo Veiga dos Santos

„Pro Fide, Rege et Patria” – „Za Wiarę, Króla i Ojczyznę”
_________________________________________________

piątek, 24 lipca 2026

Transmisja na żywo konsekracji biskupiej Przewielebnego o. Michała Marii F.Ss.R.

Transmisja konsekracji biskupiej o. Michała Marii F.Ss.R.

   Jutro, 25 lipca 2026 roku, na szkockiej wyspie klasztornej Papa Stronsay odbędzie się konsekracja biskupia o. Michała Marii F.Ss.R.

   Uroczystość rozpocznie się o godz. 9.00 czasu miejscowego (szkockiego), czyli o godz. 10.00 czasu polskiego. Bezpośrednią transmisję będzie można śledzić w serwisie YouTube pod poniższym adresem:

https://www.youtube.com/watch?v=BzKlHD8RaaY

   Głównym konsekratorem będzie JE ks. bp Piotr Roy, natomiast współkonsekratorami — JE ks. bp Roderyk da Silva S.S.S.J. oraz JE ks. bp Ferdynand Altamira.

   Zachęcamy wszystkich Czytelników do śledzenia transmisji oraz do modlitwy w intencji przyszłego biskupa i całego dzieła Redemptorystów Zaalpejskich.

   Deo gratias!

czwartek, 23 lipca 2026

Prof. Jacek Bartyzel: 75. rocznica śmierci Adama Stefana kard. Sapiehy, „Księcia Niezłomnego”


   23 lipca 1951 zmarł w Krakowie, w wieku 84 lat (ur. 14 V 1867), Adam Stefan (Stanisław Bonifacy Józef) ks. Sapieha h. Lis, książę-biskup krakowski (od 1926 – abp metropolita), (od 1946) kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego. Był najmłodszym dzieckiem radykalnego niepodległościowca Adama Stanisława ks. Sapiehy (1828-1903) i Jadwigi z Sanguszków. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Wiedeńskim (1891) oraz teologiczne na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk bpa Jana Puzyny 1 X 1893. Na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie uzyskał 10 VII 1896 stopień doktora obojga praw; równolegle studiował dyplomację w Kościelnej Akademii Szlacheckiej. W 1906 roku został mianowany szambelanem papieskim papieża św. Piusa X, z zadaniem pełnienia funkcji nieformalnego ambasadora spraw polskich przy Stolicy Apostolskiej. 8 XI 1911 otrzymał od cesarza Franciszka Józefa I nominację na urząd bpa diecezji krakowskiej, zatwierdzoną przez papieża 27 listopada tegoż roku – uroczysty ingres do katedry wawelskiej odbył 3 III 1912. Jeszcze w tym samym roku utworzył pierwsze duszpasterstwo akademickie w Krakowie przy kolegiacie św. Anny. W czasie I wojny światowej utworzył Książęco-Biskupi Komitet Pomocy dla Dotkniętych Klęską Wojny. 23 IX 1920 papież Benedykt XV mianował go asystentem tronu papieskiego i hrabią rzymskim; nie otrzymał jednak – zwyczajowego w wypadku biskupów krakowskich – kapelusza kardynalskiego ani wówczas, ani za pontyfikatu Piusa XI, z którym wszedł w konflikt jeszcze gdy ten, jako Achilles Ratti, pełnił funkcję nuncjusza apostolskiego w Polsce (na tle zarówno domniemanie proniemieckiego stanowiska Rattiego w kwestii przynależności państwowej Górnego Śląska, jak domagania się przywrócenia tradycyjnego prymatu abpa gnieźnieńskiego, podczas gdy nuncjusz zrównywał wagę obu tytułów prymasowskich – Prymasa Polski i Prymasa Królestwa Polskiego, czyli abpa warszawskiego). 12 XI 1922 został wybrany senatorem RP z listy Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej, lecz 9 III 1923 złożył mandat, podporządkowując się papieskiemu zakazowi przyjmowania przez hierarchów kościelnych godności państwowych. Po podniesieniu diecezji krakowskiej do rangi archidiecezji (28 X 1925) został 14 XII 1925 mianowany pierwszym abpem metropolitą krakowskim. W 1927 roku wydał zezwolenie na złożenie w Krypcie Wieszczów Narodowych, sprowadzonych z Paryża szczątków Juliusza Słowackiego, a w maju 1935 – na pochówek marsz. Józefa Piłsudskiego w Krypcie Św. Leonarda, z zastrzeżeniem tymczasowości tej lokalizacji. Kiedy dwa lata później samodzielnie zdecydował o przeniesieniu trumny tegoż pod Wieżę Srebrnych Dzwonów (nienależącą do sakralnej przestrzeni katedry), wybuchł tzw. konflikt wawelski, zaogniony jeszcze listem do prezydenta Ignacego Mościckiego, po którym został oskarżony o obrazę głowy państwa, a wyciszony dopiero dyplomatycznymi przeprosinami. W 1939 roku prosił papieża Piusa XI (i ponownie, po jego śmierci, Piusa XII) o zwolnienie z urzędu ze względu na stan zdrowia, jednak za namowami władz (m.in. ministra Józefa Becka), prośbę tę wycofał; dzięki temu, w czasie II wojny światowej i okupacji niemieckiej stał się faktycznym przywódcą (wskutek nieobecności w kraju prymasa Augusta Hlonda) Kościoła polskiego w Generalnej Guberni i moralnym przywódcą narodu. Jego niezłomna postawa wobec okupanta, domaganie się zaniechania terroru, ofiarność w niesieniu pomocy potrzebującym, zyskały mu zaszczytne miano „Księcia Niezłomnego”. Po opanowaniu Polski przez Armię Czerwoną i zainstalowaniu reżimu komunistycznego zachowywał równie godną, a zarazem realistyczną postawę; zaakceptował deklarację ideową konspiracyjnego Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość, z jego inicjatywy zaczął się też 24 III 1945 ukazywać w Krakowie "Tygodnik Powszechny" pod redakcją ks. Jana Piwowarczyka. 23 VIII 1945 reaktywował Caritas i stanął na jego czele. 18 II 1946 otrzymał wreszcie kapelusz kardynalski, a 24 października tegoż roku papież nadał mu także nadzwyczajne uprawnienia ordynariusza dla duchowieństwa i wiernych obrządku greckokatolickiego. W grudniu 1948 wystosował list protestacyjny do „prezydenta” Bolesława Bieruta w sprawie szykan wobec Kościoła (likwidacja szkół katolickich, utrudnianie posługi duszpasterskiej chorym i więźniom, niszczenie prasy katolickiej, indoktrynacja komunistyczna obywateli, szkalowanie duchowieństwa); listy takie ponawiał w następnych latach, m.in. po przejęciu Caritasu przez kolaborantów reżimu. Zachowywał sceptycyzm wobec tzw. porozumienia państwo-Kościół z kwietnia 1950, przewidując, że komuniści go nie dotrzymają. Wskutek pogorszenia się stanu zdrowia, 3 V 1951 przekazał rządy nad archidiecezją abpowi Eugeniuszowi Baziakowi. Jego pogrzeb stanowił wielką manifestację religijną i patriotyczną w apogeum stalinowskiego terroru.

środa, 22 lipca 2026

PRZYGOTOWANIA DO KONSEKRACJI BISKUPIEJ

   Przygotowania do konsekracji biskupiej o. Michała Marii F.Ss.R.

Na szkockiej wyspie klasztornej Papa Stronsay trwają przygotowania do konsekracji biskupiej o. Michała Marii F.Ss.R. Uroczystość odbędzie się 25 lipca 2026 roku.

Głównym konsekratorem będzie JE ks. bp Piotr Roy z Kanady, który przybył już na Papa Stronsay wraz z przyszłym współkonsekratorem, JE ks. bpem Roderykiem da Silvą S.S.S.J. W konsekracji ma uczestniczyć również JE ks. bp Ferdynand Altamira.

Prośmy dobrego Boga, aby przygotowywana konsekracja odbyła się pomyślnie i przyniosła obfite owoce dla Świętego Kościoła oraz wiernych katolików.

 Deo gratias!

Niech żyje Chrystus Król!

Niech żyje Tradycja katolicka!

22 lipca — Św. Marii Magdaleny, Pokutnicy

22 LIPCA

ŚW. MARII MAGDALENY, POKUTNICY

Ryt zdwojony.    Szaty białe.

   Liturgia łacińska utożsamia Marję Magdalenę ze siostrą Łazarza oraz z pokutnicą o której wspomina Łukasz ewangelista. Marja, pochodziła z Magdali. Była grzesznicą a dopiero łaska Chrystusa ją z grzechu nawróciła. Iż wielce umiłowała, dla tego wiele jej grzechów zostało odpuszczone. Otrzymała ona później przydomek współapostolki, gdyż jej to przypadło w udziale, ogłoszenie apostołom radosnej nowiny o zmartwychwstaniu Chrystusa. Dlatego też dzisiaj we Mszy mówi się Credo.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

wtorek, 21 lipca 2026

TRADYCYJNE ŻYCIE BENEDYKTYŃSKIE

 ✝️ TRADYCYJNE ŻYCIE BENEDYKTYŃSKIE

 Podczas swej wizyty we Francji JE Najprzewielebniejszy ks. bp Roderyk da Silva, biskup S.S.S.J., odprawił Najświętszą Ofiarę Mszy w Loches, gdzie mieszkają brat Benedykt Maria Łępa oraz wielebny o. Wilhelm Maria Hecquard O.S.B. Warto zaznaczyć, że bp Roderyk da Silva jest oblatem benedyktyńskim.

 Brat Benedykt Maria Łępa jest naszym rodakiem. Do wspólnoty benedyktyńskiej we Francji, znajdującej się na terenie diecezji Tours, wstąpił stosunkowo niedawno, przyjmując habit św. Benedykta z rąk o. Wilhelma Marii Hecquarda. Na chrzcie otrzymał imię Gabriel, nadane mu na cześć św. Gabriela od Matki Bożej Bolesnej. Jako imię zakonne obrał imię św. Benedykta — jednego z Pięciu Braci Polskich.

Integrity Magazine: O. Michał Maria F.Ss.R. potępia „nową religię” Vaticanum II przed konsekracją na biskupa Redemptorystów Zaalpejskich

„Nie jest to ta sama Wiara katolicka, którą świat znał od zawsze” — oświadczył w niedawno ogłoszonej deklaracji

Riaan Van Zyl
10 lipca 2026 roku

Redemptoryści Zaalpejscy
Fot.: profil Redemptorystów Zaalpejskich w serwisie X.

   Na zaledwie kilka tygodni przed zaplanowaną na 25 lipca konsekracją o. Michał Maria F.Ss.R. opublikował tekst będący w istocie jego ostatnim publicznym wyjaśnieniem powodów przyjęcia sakry biskupiej z rąk bp. Piotra Roya. Przedstawia w nim tę ceremonię nie jako osobisty zaszczyt, lecz jako konieczną odpowiedź na sytuację, którą określa mianem bezprecedensowego kryzysu w Kościele.

   W deklaracji ogłoszonej 8 lipca 73-letni współzałożyciel Zgromadzenia Synów Najświętszego Odkupiciela (Filii Sanctissimi Redemptoris, F.Ss.R.) rozważa całe swoje życie, przeżyte w Wierze katolickiej, oraz przekonania, które doprowadziły go do obecnej chwili.

   „Święta Matka nasza, Kościół katolicki, była i za łaską Bożą zawsze pozostanie wielką miłością mojego życia” — pisze, po czym ubolewa nad spustoszeniem, jakie, jego zdaniem, nastąpiło po Soborze Watykańskim II.

   „Spustoszenie, zniszczenie — wszystko to jest namacalne… A stało się tak dlatego, że nie usłuchano przestróg Papieży”.

niedziela, 19 lipca 2026

Bp. M. Loya: Pułapki fałszywego konserwatyzmu

 Szczerze uważam, że następujące „konserwatywne” zgromadzenia są jedynie sidłami szatańskimi, zastawionymi po to, aby przechwytywać możliwe powołania oraz wiernych, którzy mogliby należeć do prawdziwego Kościoła katolickiego:

  • Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X;
  • Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra;
  • Instytut Dobrego Pasterza;
  • Instytut Chrystusa Króla Najwyższego Kapłana;
  • Apostolska administratura personalna Świętego Jana Marii Vianneya;
  • Opactwo Świętego Krzyża;
  • kapłani Motu Proprio;
  • Heroldowie Ewangelii;
  • itd.

 Instytuty te usypiają czujność swoich zwolenników i zwodzą ich, wmawiając im, że są katolikami dlatego, iż podążają za „papieżem” — oczywiście fałszywym — a zarazem należą do „dobrych”, ponieważ upodobali sobie Mszę łacińską i śpiew gregoriański.

 Jest nauką pewną, że papież-heretyk istnieć nie może. Tymczasem ostatni fałszywi papieże głoszą nauki nie tylko sprzeczne, lecz wprost przeciwne Magisterium, depozytowi Wiary oraz nauczaniu poprzednich, prawdziwych Papieży. Pozostają oni we wspólnocie z protestantami, masonami, ewangelikami i czcicielami fałszywych bogów — nieprzyjaciółmi Chrystusa. Są jawnymi heretykami zarówno w słowach, jak i w czynach.

 Pan nasz nie przyjmuje katolików jedynie z nazwy ani tych, którzy chcieliby służyć Mu tylko połowicznie. Albo należymy do Chrystusa, albo jesteśmy przeciwko Chrystusowi. Jedynym prawdziwym stanowiskiem teologicznym w obecnym położeniu jest uznanie, że Stolica Apostolska pozostaje wakująca. Nietrudno wykazać niekatolickość ostatnich fałszywych papieży — szalbierzy, nieprzyjaciół samego Kościoła i niszczycieli wszystkiego, co święte.

sobota, 18 lipca 2026

W 75. rocznicę urodzin śp. ks. Antoniego Cekady

W 75. rocznicę urodzin śp. ks. Antoniego Cekady

   18 lipca 2026 roku przypadła 75. rocznica urodzin śp. ks. Antoniego Cekady — katolickiego kapłana, teologa i jednego z najbardziej zasłużonych obrońców nieskażonej Wiary oraz tradycyjnego rytu rzymskiego w dobie posoborowego kryzysu Kościoła. Ks. Antoni Cekada urodził się 18 lipca 1951 roku. Święcenia kapłańskie otrzymał 29 czerwca 1977 roku z rąk abp. Marcelego Lefebvre’a. Przez kolejne dziesięciolecia gorliwie służył wiernym, a zarazem prowadził rozległą działalność pisarską i teologiczną.

   Pozostawił po sobie wielkie i trwałe dziedzictwo. Na szczególną uwagę zasługują owoce jego pracy dotyczącej sedewakantyzmu, opartej na podstawowych zasadach katolickiej nauki o papiestwie, jak również jego opracowania ukazujące problemy związane z Novus Ordo, jego tak zwaną „Mszą” oraz wątpliwymi sakramentami Pawła VI. Jego prace odznaczały się jasnością wywodu, znajomością tradycyjnej teologii oraz umiejętnością przedstawiania nawet trudnych zagadnień w sposób uporządkowany i zrozumiały.

czwartek, 16 lipca 2026

16 lipca Kościół obchodzi święto NMP z góry Karmel.

16 LIPCA

WSPOMNIENIE NAJŚW. MARYJI PANNY Z GÓRY KARMELU

Ryt zdwojony większy.    Szaty białe.

   16 lipca 1251 r. Najśw. Panna ukazała się błogosławionemu Szymonowi Stockowi i wręczyła mu habit karmelitański. Innocenty IV pobłogosławił go i przywiązał doń liczne odpusty, nietylko dla członków zakonu karmelitańskiego, ale dla wszystkich, którzy będą należeć do bractwa Najśw. M. P. z Góry Karmelu. Nosząc szkaplerz, który jest zmniejszonym szkaplerzem Ojców Karmelitów, uczestniczymy w ich zasługach i możemy się spodziewać szybkiego wyzwolenia z czyśćca przez Najśw. Pannę.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

środa, 15 lipca 2026

Michał Mikłaszewski: Tatry uczą pokory. Historia jednego spontanicznego spaceru.

fot. Michał Mikłaszewski ©

Tatry uczą pokory. Historia jednego spontanicznego spaceru


Laudate Dominum in operibus eius.

„Chwalcie Pana w dziełach Jego.” (Ps 150, 2)


fot. Michał Mikłaszewski ©
„Przejdźmy jeszcze do kapliczki, bo dawno nie byłem.”

To było jedno z tych zdań, które wypowiada się zupełnie spontanicznie, nie przypuszczając nawet, że za kilka minut nabierze ono zupełnie innego znaczenia.

Tegoroczny urlop w Tatrach obfitował w wiele pięknych chwil, jednak wydarzenie z sobotniego wieczoru pozostanie w mojej pamięci prawdopodobnie już na zawsze.

Od samego rana pogoda nie rozpieszczała. Gęste chmury, ulewny deszcz i niska podstawa chmur skutecznie pokrzyżowały nasze plany zdobywania szczytów. Nie pozostało więc nic innego, jak pogodzić się z sytuacją. Po południu wraz z kolegą postanowiliśmy wybrać się jedynie na spokojny spacer do Schroniska na Polanie Chochołowskiej. Kawa i szarlotka wydawały się całkiem dobrym pomysłem na zakończenie dnia.

Wracając doliną, powiedziałem:

Przejdźmy jeszcze do kapliczki, bo dawno nie byłem.

Nie przypuszczałem wówczas, że będzie to najlepsza decyzja całego dnia.

„Bo z wielkości i piękności stworzeń poznaje się przez podobieństwo ich Stwórcę.”
(Mdr 13, 5)