Pierwszy rok prezydentury JE Karola Nawrockiego. Kredyt zaufania nie został zmarnowany

Wczoraj, 6 sierpnia AD 2026, minął dokładnie rok od chwili, gdy JE dr Karol Tadeusz Nawrocki złożył przed Zgromadzeniem Narodowym przysięgę i objął urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Rok temu na łamach Tenete Traditiones opublikowaliśmy relację z uroczystości zaprzysiężenia, kończąc ją modlitwą za Ojczyznę i nowego Prezydenta. Jeszcze wcześniej, po drugiej turze wyborów, pisałem, że Polacy udzielili Karolowi Nawrockiemu wysoko oprocentowanego kredytu zaufania.

Nie był on moim kandydatem pierwszego wyboru. W pierwszej turze oddałem głos na Grzegorza Brauna, natomiast w drugiej — podobnie jak wielu narodowych katolików — zagłosowałem na Karola Nawrockiego, aby powstrzymać wybór Rafała Trzaskowskiego i stojącą za nim rewolucję obyczajową. Głos ten nie oznaczał utożsamienia się z całym programem Karola Nawrockiego ani z jego politycznym zapleczem. Był dopuszczalnym moralnie działaniem zmierzającym do powstrzymania znacznie większego zła.

Po upływie roku mogę powiedzieć jednoznacznie: swojej decyzji nie żałuję.

Ocena prof. Jacka Bartyzela

Bardzo trafnego podsumowania pierwszego roku prezydentury dokonał prof. Jacek Bartyzel:

Pierwszy rok prezydentury JE Karola Nawrockiego oceniam pozytywnie, zwłaszcza w zakresie spraw wewnętrznych, gdzie odgrywa rolę prawdziwie katechoniczną wobec ataków zła. Gorzej jest w sprawach zewnętrznych, gdzie kontynuuje bezrefleksyjny „atlantyzm” całej formacji, z której pochodzi. Mimo to, per saldo, nie mam powodów żałować, że oddałem na niego swój głos w drugiej turze zeszłorocznych wyborów. Niech Bóg zachowa w Swojej opiece Pana Prezydenta!

Z tą oceną zasadniczo się zgadzam. Dobrze oddaje ona zarówno znaczenie dotychczasowej prezydentury, jak i jej najważniejsze ograniczenie.

31 lipca — Św. Ignacego Loyoli, Wyznawcy

31 LIPCA

ŚW. IGNACEGO LOYOLI, WYZNAWCY

Ryt zdwojony większy.    Szaty białe.

   Św. Ignacy urodził się w Loyoli w północnej Hiszpanii w 1491 r. Służył on najpierw w wojsku i został ranny pod Pampeluną. Podczas rekonwalescencji czytał żywoty Jezusa i świętych — książki te natchnęły go myślą, by oddać się całkowicie służbie Bogu. Złożywszy swoją szpadę u stóp Najśw. Panny w opactwie Benedyktyńskim, odtąd zapragnął służyć jedynie Królowi królów. W tym celu założył Towarzystwo Jezusowe wzbudzone przez Opatrzność do walki z protestantyzmem, jansenizmem i odradzającym się pogaństwem. Aby utrzymać wśród swoich synów wysoki poziom życia wewnętrznego dał im sławne « Ćwiczenia duchowne » w których zawarł szereg nadzwyczaj roztropnych i głębokich wskazówek dla utwierdzenia się w cnocie i w dążeniu ku doskonałości. Dzieło to było raz po raz zalecane wiernym przez Kościół.

   Św. Ignacy wiedział, że czynne apostolstwo musi wynikać z głębokiego życia duchowego i ścisłego zespolenia z Jezusem i Kościołem. Trzeci punkt z 18 reguł zawartych w « Ćwiczeniach » zaleca członkom Towarzystwa, aby rozpowszechniali wśród wiernych śpiew Kościelny, psalmy i oficjum święte, a to dlatego, aby utrzymać w społeczeństwie ducha prawdziwego Kościoła. Zaleca on również, aby uczęszczanie na Mszę i na pacierze kanoniczne było zawsze wszystkim ułatwione. Jest to jeden z najlepszych sposobów-pisze on, aby wykorzystać « Ćwiczenia duchowne ». Hasło jakie dał swoim uczniom : « Ku większej chwale Boga » zachęciło tysiące dusz do tego życia apostolskiego. Jezuici odegrali olbrzymią rolę w odnowieniu życia katolickiego. W 1939 r. liczono 30.000 członków, 24 świętych, 141 błogosławionych.

   Dzięki działalności św. Ignacego « na Imię Jezusowe wielu zgina kolana na całym świecie i wyznaje, że Chrystus jest w Chwale Ojca » (Introit).

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

Redemptoryści Zaalpejscy są „ostatnią linią obrony” katolików w północnej Szkocji i Nowej Zelandii

Synowie Najświętszego Odkupiciela są „ostatnią linią obrony” katolików w północnej Szkocji i Nowej Zelandii

Dla tych, którzy byli świadkami konsekracji bp. Michała Marii, dzień ten stanowił przełomowy moment w dziejach wspólnoty i wywarł na nich głębokie wrażenie.

Zdjęcie główne: konsekracja bp. Michała Marii

Gabriella Wade

29 lipca 2026 r.

W sobotę 25 lipca dzwony klasztoru Golgota rozbrzmiały nad wodami otaczającymi Świętą Wyspę Papa Stronsay, obwieszczając konsekrację biskupią o. Michała Marii F.Ss.R., przełożonego generalnego Redemptorystów Zaalpejskich, czyli Synów Najświętszego Odkupiciela (Filii Sanctissimi Redemptoris, F.Ss.R.).

Konsekracja, której dokonał bp Piotr Roy wraz ze współkonsekratorami — bp. Roderykiem da Silvą i bp. Ferdynandem Altamirą — odbyła się w zabytkowym Oratorium Matki Bożej z Casalibus.

W uroczystości uczestniczyli członkowie Synów oraz Córek Najświętszego Odkupiciela, a także przedstawiciele wiernych. Wśród obecnych znalazł się również dr Stephen Clackson z Rady Wysp Orkadzkich, reprezentujący władze świeckie. Powiedział, że czuł się zaszczycony możliwością uczestniczenia w wydarzeniu, które uznał za „wzruszające” oraz „w pełni odpowiadające jego historycznej randze”.

Ze względu na cel, jakim było zachowanie Świętej Tradycji, konsekracji udzielono według obrzędu konsekracji biskupiej sprzed 1958 roku. Trzej biskupi przybyli z różnych kontynentów, aby dokonać aktu, który uznali za podyktowany koniecznością. W liście z 18 czerwca bp Roy wyjaśnił, że odległość dzieląca go od Synów Najświętszego Odkupiciela i rosnącej liczby powierzonych im wiernych jest zbyt wielka, aby mógł należycie sprawować nad nimi opiekę. Ponadto w kazaniu wygłoszonym w dniu konsekracji Jego Ekscelencja wyraził przekonanie, że pozostawienie młodych powołań z takim obrazem biskupstwa — reprezentowanym przez hierarchów, którzy wypaczają i lekceważą ich „święte dążenia” — byłoby „zbrodnią”. Zamiast tego pragnął pozostawić im „prawdziwego katolickiego biskupa, prawdziwego ojca dla waszych dusz”.

Bp. Michał Maria F.Ss.R.: O kijach, kamieniach i wyzwiskach, które nigdy nas nie zranią

 Od redakcji Tenete Traditiones: Poniżej publikujemy polski przekład najnowszego oświadczenia JE o. bpa Michała Marii F.Ss.R. Biskup odnosi się w nim do komunikatu modernistycznej diecezji Aberdeen, dotyczącego wszczętego wobec niego postępowania kanonicznego oraz zarzutu schizmy.

O kijach, kamieniach i wyzwiskach, które nigdy nas nie zranią

 Ubiegłej nocy dowiedziałem się o oświadczeniu diecezji Aberdeen dotyczącym postępowania kanonicznego, w ramach którego uznano mnie za winnego schizmy, oraz zawartego w nim ostrzeżenia, że wierni tej diecezji nie powinni utrzymywać z nami żadnych kontaktów.

 Obfity pokój przenikający nasze sumienia stanowi dla nas wszystkich wystarczające potwierdzenie, że jesteśmy katolikami — katolikami uwolnionymi z sytuacji, w których przez kilka ostatnich lat byliśmy przetrzymywani niczym zakładnicy. Miłuję tych, którzy nas osądzili. Miłość nie obraża się, dlatego fałszywe osądy i wykluczenie wcale nas nie obrażają. Prosimy o przebaczenie wszystkich zarzucanych nam przewinień w takim zakresie, w jakim rzeczywiście jesteśmy ich winni. Nie mam świadomości, abym powiedział lub pomyślał cokolwiek z zamiarem uchybienia miłości. Trzeba jednak liczyć się z tym, że odmienne poglądy — właśnie dlatego, że są odmienne — mogą kogoś urazić. Proszę mi wybaczyć.

Pierwsze kazanie JE o. bp. Michała Marii F.Ss.R.

Pierwsze kazanie JE o. bp. Michała Marii F.Ss.R.: „Musimy baczyć, abyśmy nie upadli”

26 lipca 2026 r., podczas swojej pierwszej Mszy biskupiej, odprawionej w oratorium Matki Bożej z Casalibus na wyspie Papa Stronsay, JE Najprzewielebniejszy o. bp Michał Maria F.Ss.R. wygłosił pierwsze kazanie po przyjęciu sakry biskupiej.

Poniżej przedstawiamy jego pełne tłumaczenie.

---

Dla uproszenia błogosławieństwa dla kazania:

Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus.

Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.

Dignare me laudare te, Virgo sacrata. Da mihi virtutem contra hostes tuos.

Dozwól mi chwalić Cię, Panno Przenajświętsza; daj mi moc przeciw nieprzyjaciołom Twoim.

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

Jakże piękne są te słowa, tak często powtarzane przez Kościół: „Daj mi moc przeciw nieprzyjaciołom Twoim”.

I oto siedzi tu biskup, który nie posiada mandatu, ponieważ nie ma papieża, i który odczuwa prawdę tych wspaniałych słów wypowiedzianych wczoraj przez bp. Roya: „Jakoż będziem śpiewali pieśń Pańską w ziemi cudzej?”.

A przecież przez całe lata właśnie to czyniliśmy. Staraliśmy się ze wszystkich sił dostosować do tych, którzy wyglądali jak katolicy. Wyglądali jak katolicy; gdy się z nimi przebywało, niewątpliwie przemawiali z autorytetem.

Lecz podobnie jak przy końcu świata, gdy w sieci znajdą się rozmaite ryby, musimy powiedzieć, że są to ryby różnych gatunków. Ryba jest rybą, lecz istnieją rozmaite gatunki ryb. Często ulegamy pokusie, aby myśleć, że wszystkie są takie same.

„Sedes Beati Petri Apostoli vacans est” — czysta katolicka prawda, bez kompromisu!

   Obraz ten ukazuje, iż bramy piekielne nigdy nie przemogą jednego, świętego, katolickiego i apostolskiego Kościoła, założonego przez Pana naszego Jezusa Chrystusa dla zbawienia dusz!

   Podczas ceremonii konsekracji Jego Ekscelencja bp Piotr Roy zwrócił się do współkonsekratora, Jego Ekscelencji bp. Roderyka da Silvy, z pytaniem:

HABETIS MANDATUM APOSTOLICUM?

— SEDES BEATI PETRI APOSTOLI VACANS EST.

(Czy posiadacie mandat apostolski?

— Stolica Świętego Piotra Apostoła jest nieobsadzona.)

   To było najważniejsze zdanie całej tej ceremonii. Po prostu czysta katolicka prawda — bez półcieni i bez kompromisów!

   Odpowiedź ta stwierdza, że nie ma obecnie panującego papieża, od którego mógłby pochodzić mandat apostolski. Konsekracja została więc dokonana w rzeczywistym stanie konieczności, nie zaś w nieposłuszeństwie wobec istniejącej władzy papieskiej. Była więc w pełni legalna i prawowita.

   Taka odpowiedź rozwiązałaby trudność, przed którą stoi Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X. Tymczasem woli ono uzasadniać swoje konsekracje jako akty nieposłuszeństwa wobec „papieża”, którego — jak utrzymuje — uznaje za prawowitego. Jednocześnie głosi eklezjologię, wedle której jawni heretycy mogą pozostawać członkami Mistycznego Ciała Chrystusa, wypaczając tym samym naukę katolicką i utwierdzając swych zwolenników w tym zgubnym błędzie.

Pierwsza Msza biskupia o. bp. Michała Marii F.Ss.R.

 W niedzielę 26 lipca 2026 r., dzień po przyjęciu sakry biskupiej, JE o. bp Michał Maria F.Ss.R. odprawił swoją pierwszą Mszę biskupią. Najświętsza Ofiara została złożona w oratorium Matki Bożej z Casalibus na wyspie Papa Stronsay.

 Kamienie widoczne w murach oratorium pochodzą z XII-wiecznego kościoła św. Mikołaja; w XIX wieku użyto ich do odbudowy tej niewielkiej świątyni. Przez ileż stuleci w murach tych sprawowano Najświętszą Ofiarę!

26 lipca — Św. Anny, Matki N. M. Panny

26 LIPCA

ŚW. ANNY MATKI N. M. PANNY

Ryt zdwojony 2-ej klasy.    Szaty białe.

   Prawdopodobnie rodzice N. Maryji Panny już pomarli w chwili narodzenia Pana Jezusa, więc należą do świętych starego Testamentu, jednak ze względu na osobę Matki Boskiej odbierają cześć liturgiczną; na Wschodzie już w VI wieku, na Zachodzie od VIII wieku. W Polsce cześć św. Anny była bardzo rozwinięta, czego dowodem jest wielka liczba kościołów pod jej wezwaniem.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

AD MULTOS ANNOS! Konsekracja biskupia JE o. bpa Michała Marii F.Ss.R.

   Dzisiaj, 25 lipca 2026 roku, w święto św. Jakuba Starszego, Apostoła, na szkockiej wyspie klasztornej Papa Stronsay odbyła się konsekracja biskupia JE Najprzewielebniejszego o. bpa Michała Marii F.Ss.R.

   Głównym konsekratorem był JE ks. bp Piotr Roy, natomiast współkonsekratorami — JE ks. bp Roderyk da Silva S.S.S.J. oraz JE ks. bp Ferdynand Altamira.

   Redakcja Tenete Traditiones składa nowemu biskupowi serdeczne gratulacje. Życzymy Ekscelencji wielu lat owocnej służby dla chwały Bożej, obrony nieskażonej Wiary katolickiej oraz zbawienia dusz.

   Niech dobry Bóg udziela nowemu Pasterzowi wszelkich potrzebnych łask, siły i wytrwałości w wypełnianiu powierzonej mu misji.

   Ad multos annos, Ekscelencjo!

Redakcja Tenete Traditiones 

 

25 lipca — Św. Jakuba Starszego, Apostoła

25 LIPCA

ŚW. JAKUBA, APOSTOŁA

Ryt zdwojony 2 klasy.    Szaty czerwone.

   Św. Jakub, brat św. Jana, syn Zebedeusza, pochodził z Betsaidy Galilejskiej. Miał przydomek Starszego. Po Wniebowstąpieniu Pana Jezusa głosił Bóstwo Jego w Judei i Samarji. Herod Agryppa dla przypodobania się Żydom skazał go na ścięcie. Został ścięty około roku 42, nieco przed świętem Paschy. Ciało jego przeniesiono później do Compostelli, w Hiszpanii.

   Msza jedna z piękniejszych ku czci Apostołów, uwzględnia główne cechy tych, którzy pierwsi poszli za Chrystusem. Liturgja pozwala nam istotnie obcować z tymi świętymi, abyśmy mogli korzystać z ich przykładu i opieki.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.