7 października — Najśw. Maryi Panny Różańcowej

7 PAŹDZIERNIKA

Najśw. M. P. Różańcowej

Ryt zdwojony 2-ej klasy.    Szaty białe

   Różaniec, ta prosta a piękna forma uczczenia tajemnic naszego Odkupienia, za pośrednictwem N. M. Panny, nie może być obcym duchowi liturgii. Dlatego też Kościół ustanowił to święto, abyśmy mogli uczcić Królowę Różańca świętego, która tyle łask i pociech wyprosiła tym, którzy wiernie ten różaniec odmawiali. Różaniec w dzisiejszej formie powstał zapewne w końcu XV wieku. Do rozszerzenia jego przyczynili się bardzo Dominikanie. Gdy w dniu 7 października, w którym bractwo odmawiało różaniec, odniesiono zwycięstwo nad Turkami pod Lepanto, papież Pius V kazał obchodzić ten dzień jako święto N. M. Panny różańcowej. W roku 1885 papież Leon XIII zalecił odmawiać różaniec przez cały miesiąc, aby za przyczyną N. M. Panny ubłagać Boga o opiekę nad Kościołem katolickim i o zwycięstwo chrześcijańskiej Prawdy.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

Prawdziwe Święto Niepodległości, 7 X 1918 r. Polska odrodziła się jako Królestwo — w 108. rocznicę

7 października 1918 roku Rada Regencyjna uroczyście ogłosiła deklarację niepodległości Polski. Arcybiskup Aleksander kard. Kakowski, Zdzisław książę Lubomirski i Józef hrabia Ostrowski wystąpili do Narodu Polskiego z orędziem, w którym proklamowali odbudowę państwa obejmującego wszystkie ziemie polskie, z dostępem do morza oraz niezawisłością polityczną i gospodarczą. Powołując się na zasady przedstawione przez prezydenta Stanów Zjednoczonych Woodrowa Wilsona, przekroczyli ramy narzucone przez okupantów i przemówili jako najwyższa władza odradzającej się Polski. Dziś, w 108. rocznicę tego aktu, przypominamy dzień, w którym polska państwowość otrzymała jednoznaczną deklarację niepodległości — jako suwerenne i niezależne Królestwo Polskie.

Za orędziem stała rzeczywista praca nad odbudową państwa. Jeszcze przed listopadem powstawały polskie urzędy, szkolnictwo i sądownictwo, przygotowywano kadry administracyjne oraz podstawy własnej siły zbrojnej. Rada Regencyjna potrafiła również przeciwstawić się decyzjom państw okupacyjnych: w lutym 1918 roku zaprotestowała przeciwko postanowieniom traktatu brzeskiego, oddającym ziemię chełmską i część Podlasia Ukrainie. Po ogłoszeniu niepodległości następowały kolejne kroki ku samodzielności. 12 października wprowadzono nową rotę przysięgi wojskowej, zobowiązującą żołnierzy do wierności Państwu Polskiemu i Radzie Regencyjnej. Powołano rząd Józefa Świeżyńskiego, a generał Tadeusz Rozwadowski stanął na czele Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Niepodległość przybierała postać instytucji, rozkazów i odpowiedzialności za kraj.

Grojec: moderniści zbierają owoce własnej rewolucji

Ilustracja publicystyczna inspirowana wydarzeniami w Grojcu, wykonana przy użyciu AI.

 Roman Pindel opuszczający parafię w Grojcu pod eskortą policji to obraz całkowitego upadku autorytetu modernistycznej hierarchii, którego nie przykryją komunikaty kurii. W nocy z 4 na 5 października 2026 roku sprzeciw wobec odwołania Józefa Zborka z urzędu proboszcza przybrał postać blokowania wyjścia z kościoła, wyzwisk i — według relacji diecezji — szarpania duchownych, w tym modernistycznego pseudobiskupa Romana Pindla. Dopiero interwencja policji i negocjatorów umożliwiła im opuszczenie parafii około pierwszej w nocy. Ludzie deklarujący, że uznają Pindla za swojego biskupa, pokazali, ile znaczy dla nich jego urząd, gdy podejmuje decyzję sprzeczną z ich oczekiwaniami.

Szczegółowych przyczyn odwołania Zborka nie ujawniono. Diecezja powołuje się na poważne nieprawidłowości oraz rozstrzygnięcia najwyższych instancji watykańskich. Bez znajomości konkretnych zarzutów nie sposób ocenić zasadności odwołania modernistycznego  proboszcza. Zachowanie tłumu można natomiast ocenić bez zaglądania do akt postępowania. Przywiązanie do duszpasterza nie daje prawa do wyzwisk, zastraszania i zatrzymywania człowieka siłą.

Posłuszeństwo na własnych warunkach

W Grojcu wybuchł konflikt o obsadę urzędu, nie o obronę katolickiej wiary. Parafianie chcieli zachować swojego proboszcza, a od człowieka, którego uznawali za biskupa, czyli następcę Apostołów, oczekiwali spełnienia swoich żądań. Jego autorytet miał obowiązywać dopóty, dopóki odpowiadał ich życzeniom. Kiedy odmówił pozostawienia proboszcza na urzędzie, pojawiły się blokada, przekleństwa i szarpanina. Wdzięczność wobec wieloletniego duszpasterza może być szczera. Wierni mogą przedstawiać racje, prosić o wyjaśnienia i korzystać z przysługujących im środków prawnych. Nie uzyskują jednak przez to prawa do decydowania, kto ma sprawować urząd proboszcza. Liczebność zgromadzenia nie daje mu prawa do sprawowania władzy kościelnej. Krzyk nie zastępuje prawa, a popularność duchownego nie czyni go nieusuwalnym. Tłum usiłujący wymusić decyzję siłą sam kompromituje swój protest, pokazując swój prawdziwy, rewolucyjny charakter.

4 października — Św. Franciszka z Asyżu, Wyznawcy. 800. rocznica śmierci

4 PAŹDZIERNIKA

Św. Franciszka, Wyznawcy

Ryt zdwojony większy.    Szaty białe

   Św. Franciszek urodził się w Asyżu w Umbrii. Bóg wzbudził go, aby równocześnie ze świętym Dominikiem pracował nad moralnym podniesieniem świata w jednej z najtrudniejszych epok. Uczniowie św. Franciszka (Kom.) pałali również miłością ubóstwa i jak on, pożądali gorąco nawrócenia ludu. Nowa rodzina zakonna, która wzbogaciła Kościół (Modl.) powiększała się z wielką szybkością. Oprócz zakonu męskiego założył on zakon żeński, którego podstawą było ubóstwo, zwany zakonem Klarysek, od współzałożycielki swej św. Klary, znakomitej dziewicy Asyskiej. Około 1221 r. ustanowił dla ludzi w świecie żyjących 3-ci zakon pokutny (Tercjarzy), bardzo popierany przez papieży i udarowany wielu przywilejami duchownymi. Św. Franciszek zwany Serafickim zmarł 4 października 1226 r.

   Rodzina św. Franciszka jest najliczniejszą ze wszystkich rodzin zakonnych. Liczy ona przeszło 40.000 członków pierwszego i drugiego zakonu, 81.000 trzeciego zakonu, i przeszło 2 miliony tercjarzy. Duch ewangeliczny ubogiego z Asyżu jest w Kościele katolickim stałym źródłem odnowienia duchowego wiernych.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

2 X 1938 r. Zaolzie wraca do Polski — w 88. rocznicę

Rekonstrukcja i koloryzacja z wykorzystaniem AI na podstawie fot. ze zbiorów NAC.

2 października 1938 roku Wojsko Polskie przywróciło Rzeczypospolitej Zaolzie — część Śląska Cieszyńskiego, której polscy mieszkańcy przez osiemnaście lat pozostawali poza granicami Ojczyzny. Oddziały pod dowództwem gen. Władysława Bortnowskiego przekroczyły Olzę, witane z entuzjazmem przez miejscowych Polaków, widzących w ich przybyciu spełnienie nadziei na połączenie z Ojczyzną. Rozdzielony sztuczną granicą Cieszyn ponownie znalazł się w jednym państwie. Był to dzień szczególnie szczęśliwy i ważny dla ludzi, którzy przez lata zachowywali na tym rdzennie polskim ternie polski język i świadomość narodową.

Sprawa Zaolzia nie rozpoczęła się jesienią 1938 roku. Już 5 listopada 1918 roku miejscowe przedstawicielstwa polskie i czeskie uzgodniły tymczasowy podział administracyjny Śląska Cieszyńskiego według kryterium narodowościowego. Porozumienie zostało naruszone 23 stycznia 1919 roku przez najazd wojsk czechosłowackich. Polska, zaangażowana wówczas w walki na wschodzie, dysponowała ograniczonymi siłami. Obrońcy pod dowództwem płk. Franciszka Latinika zatrzymali jednak natarcie pod Skoczowem. Pamięć o tych walkach obejmuje również zamordowanych polskich jeńców w Stonawie.

O dalszych losach regionu przesądzono w lipcu 1920 roku, podczas dramatycznej sytuacji Polski w wojnie z bolszewikami. Zabiegający o pomoc mocarstw premier Władysław Grabski zgodził się na rozstrzygnięcie sporu przez arbitraż, bez zapowiadanego plebiscytu. O losie tych ziem rozstrzygnięto zatem bez głosu ich mieszkańców, w chwili, gdy Polska walczyła o przetrwanie z bolszewickim najazdem. Decyzja z 28 lipca przecięła Cieszyn i pozostawiła poza granicami Rzeczypospolitej liczną ludność polską, zagłębie karwińskie, hutę w Trzyńcu i ważną linię kolejową. Interesy gospodarcze i strategiczne Pragi przeważyły nad polskimi racjami narodowościowymi. Wytyczona granica przecięła region, którego mieszkańcy zdążyli już wyrazić wolę przynależności do odradzającej się Polski.

1 października — Bł. Jana z Dukli, Wyznawcy

1 PAŹDZIERNIKA

Błogosławionego Jana z Dukli, Wyznawcy

Ryt zdwojony większy.    Szaty białe

   Błogosławiony Jan z Dukli trzy lata spędził na pustelni, potem pod wpływem św. Jana Kapistrana wstąpił do OO. Bernardynów. Odznaczał się gorącym nabożeństwem do Najśw. Panny, która mu się przed śmiercią ukazała i zapewniła o zbawieniu. Zmarł we Lwowie, 1484 r.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

30 września — św. Hieronima, Doktora Kościoła

30 WRZEŚNIA

Św. Hieronima, Kapłana, Wyznawcy i Doktora

Ryt zdwojony.    Szaty białe

   Św. Hieronim, po wyświęceniu na kapłana, udał się do monasteru, założonego przez dwie wielkie panie rzymskie : św. Paulę i św. Eustochię w Betlejem w pobliżu żłóbka, w którym się narodził Pan Jezus. Umartwiał się ciągłą wstrzemięźliwością i zatapiał się w rozważaniu ksiąg świętych (Grad.), dnie i noce spędzając na czytaniu i pisaniu. On ustalił łaciński tekst pisma świętego zwany Wulgatą, większość ksiąg tłumacząc na nowo i poprawiając dawniejsze tłumaczenie innych. Umarł w r. 420.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

Prawdziwe Święto Niepodległości, VII Marsz Restauracji — Warszawa, 3 X AD 2026

Obchody Warszawa 3-X-2026

Święto Niepodległości Królestwa Polskiego w roku 2026 odbędzie się 3 października w Warszawie, obchody którego obejmą pochód Krakowskim Przedmieściem spod Kościoła św. Anny pod pomnik Mikołaja Kopernika , gdzie odbędzie się pikieta, podczas której przemówią prof. Jacek Bartyzel, Radosław Paciejewski, Mariusz Skrobała, Tomasz Goździk oraz Arkadiusz Jakubczyk, a także konferencja popularnonaukowa w Klubie Stańczyka, gdzie głos zabiorą prof. Jacek Bartyzel, mec. Piotr Żywiecki, Piotr Doerre, oraz Kacper Kita

Harmonogram obchodów

14:00 - 15:30

VII Marsz Restauracji i pikieta
Wyruszy spod Kościoła św. Anny przez Krakowskie Przedmieście pod pomnik Mikołaja Kopernika.

18:00 - 20:00

Konferencja naukowa
Rozpocznie się o godzinie 18:00 w sali Klubu Stańczyka przy ul. Pięknej 28/34. Lista prelegentów : Prof. J. Bartyzel, Mec. P. Żywiecki, Kacper Kita, Tomasz Goździk.

29 września — Dedykacja św. Michała Archanioła

29 WRZEŚNIA

DEDYKACJA ŚW. MICHAŁA ARCHANIOŁA

Ryt zdwojony I-ej klasy.    Szaty białe

   Uroczystość dzisiejsza jest rocznicą konsekracji kościoła w Rzymie, poświęconego ku czci aniołów około r. 530. Św. Michał uważany był za opiekuna starotestamentowej Synagogi, dlatego i Kościół czci go jako swego opiekuna, walczącego o chwałę Bożą i o zniweczenie złych wpływów szatana. — Małopolska ma w nim swego głównego patrona.

   Imię Michał znaczy : « któż jak Bóg » przypomina nam walkę jaką stoczyli aniołowie ze złymi duchami. Św. Michał często jest wzywany w liturgii, często przy święceniu kadzidła podczas Mszy św. uroczystej, czy to w modlitwach za konających, wreszcie i w Confiteor przyjmuje on wyznanie naszych win. Radujmy się z opieki św. Archanioła, który « stale widzi oblicze Ojca w Niebiesiech » (Ewangelia).

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

Pięć lat od konsekracji biskupiej bp. Rodryka da Silvy

29 września, w święto św. Michała Archanioła, mija pięć lat od konsekracji biskupiej Jego Ekscelencji x. bp. Rodryka da Silvy. Sakry udzielił mu w 2021 r. śp. bp Daniel L. Dolan w kościele św. Gertrudy Wielkiej w West Chester.

Dziękujemy Panu Bogu za posługę Księdza Biskupa. Prośmy, aby św. Michał Archanioł otaczał go opieką, a Pan Bóg umacniał w wiernej służbie Kościołowi i duszom. O konsekracji pisaliśmy na Tenete Traditiones 29 września 2021 r.

Przypominamy również z tej okazji nasz tekst z czerwca tego roku: „Błogosławiona wina” śp. x bp'a. Daniela L. Dolana.

Redakcja Tenete Traditiones