Komunikat nr. 17 i ostatni SKiT im. x dr Piotra Semenenko, z dnia 30 maja AD 2026.

KOMUNIKAT Nr 17 — OSTATNI

Stowarzyszenia na Rzecz Kultury i Tradycji im. ks. dra Piotra Semenenki

z dnia 30 maja AD 2026

   Niespełna rok temu, w Komunikacie z dnia 13 czerwca 2025 r., informowaliśmy o zawieszeniu działalności naszego Stowarzyszenia oraz wydawania pisma „Myśl Katolicka – Organ Katolików Świeckich”. Po upływie roku działalność ta nie została wznowiona.

   Jednocześnie, wobec powstania nowego projektu realizowanego przez nas wspólnie z zaprzyjaźnioną redakcją „Katolika – Głosu Katolickiej Tradycji”, jakim jest Bractwo Rycerzy Papieża Piusa XII (stowarzyszenie), dalsze funkcjonowanie naszego dotychczasowego Stowarzyszenia należy uznać za bezcelowe. Wszystkie cele, które przyświecały działalności SKiT im. ks. dra Piotra Semenenki, będą mogły być realizowane w sposób pełniejszy, skuteczniejszy oraz bardziej przystępny właśnie w ramach wspomnianego Bractwa.

   W związku z powyższym stwierdzamy, iż działalność naszego Stowarzyszenia definitywnie wygasła z dniem 13 czerwca 2025 r. Na chwilę obecną nie przewidujemy wznowienia tej działalności.

Sobota Suchych Dni Letnich.

SOBOTA SUCHYCH DNI PO ZESŁANIU DUCHA ŚW.

STACJA U ŚW. PIOTRA

Ryt zdwoj.    Szaty czerwone

Początkiem mądrości jest Bojaźń Boża (Ps. 110, 10).

Błogosławieni ubodzy duchem, albowiem ich jest Królestwo niebieskie (Mat. 5, 3).

Dar bojaźni Bożej udoskonala cnotę Wstrzemięźliwości.

   Doprowadziwszy nowych wiernych do wiary świętej w noc Zesłania Ducha św., tenże Duch daje Kościołowi w dniu dzisiejszym cały zastęp kapłanów, którzy staną się narzędziem łaski Jego w świecie. Stacja u św. Piotra, jako u pasterza powierzonych mu jagniąt i owiec. Ewangelia mówi nam o cudownym uzdrowieniu, dokonanem w domu Piotrowym. Kapłan — narzędzie Chrystusa Pana, leczy dusze pożerane gorączką namiętności. — W Sakramencie Kapłaństwa spływa na kapłana Duch Boży (Ew.), pod którego natchnieniem opowiada Królestwo Boże. (Ep.)

   Po Mszy kończy się czas Wielkanocny. Wzmocnieni darami Ducha św., wierni rozpoczną teraz ostatni okres roku Kościelnego; ziarno rzucone na rolę duszy naszej będzie kiełkować, róść i wydawać obfity plon.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

„Wybór papieża może być dokonany wyłącznie przez duchowieństwo rzymskie, które musi być obecne, aby wybór był ważny”

Odpowiedzi na zarzuty

3/5

Kwestia udziału duchowieństwa rzymskiego jest zagadnieniem, które Sobór Powszechny będzie musiał rozważyć w przypadku konieczności przeprowadzenia wyboru papieża. Aby zrozumieć, dlaczego wybór taki mógłby ostatecznie zostać dokonany bez udziału kardynałów, należy odwołać się do pozostałych zarzutów poświęconych temu tematowi.

Istnieją dwa powody pozwalające stwierdzić, że wybór Biskupa Rzymskiego może zostać przeprowadzony bez udziału duchowieństwa rzymskiego:

a) Papież jest biskupem Kościoła powszechnego i dlatego może zostać wybrany przez Kościół powszechny.

b) Prawo wyboru przysługujące duchowieństwu rzymskiemu nie musi wynikać z prawa Bożego, a zatem może podlegać zmianom.

---

a) Papież jest biskupem Kościoła powszechnego i dlatego może zostać wybrany przez Kościół powszechny

Argument, według którego duchowieństwo rzymskie musi być obecne podczas wyboru papieża, opiera się na założeniu, że skoro papież jest biskupem Rzymu, powinien być wybierany przez duchowieństwo Rzymu (czy to przez kardynałów, czy też przez inne osoby), ponieważ biskup powinien być wybierany przez duchowieństwo swojego terytorium. Jednak zgodnie z tą samą logiką możliwe jest również, aby papież został wybrany przez Kościół powszechny, ponieważ nie jest on jedynie biskupem posiadającym zwyczajną jurysdykcję nad Rzymem, lecz posiada także zwyczajną i najwyższą jurysdykcję nad całym Kościołem powszechnym.[1]

Chociaż źródła teologiczne powszechnie opowiadają się za udziałem duchowieństwa rzymskiego w wyborze papieża w przypadku wygaśnięcia kolegium kardynalskiego, uznają one jednocześnie, że udział Kościoła powszechnego może być ważny i może nawet zastąpić duchowieństwo rzymskie.

Św. Robert Bellarmin

„Gdyby nie istniała żadna konstytucja papieska dotycząca wyboru Najwyższego Pasterza albo gdyby wskutek jakiegoś przypadku wszyscy prawni elektorzy, to jest wszyscy kardynałowie, zginęli jednocześnie, prawo wyboru należałoby do sąsiednich biskupów i duchowieństwa rzymskiego, lecz z pewną zależnością od powszechnego soboru biskupów.”[2]

Kardynał Kajetan

„Jeżeli jednak wszyscy kardynałowie umarliby, wówczas sam Kościół Rzymski natychmiast przejmuje ich miejsce: ten sam Kościół, z którego wybrano Linusa, zanim znane nam były jakiekolwiek ludzkie prawa wyborcze. Ponieważ jednak część zawiera się w całości, a Kościół Rzymski zawiera się w Kościele powszechnym, gdyby w takim przypadku sobór powszechny, działając w zgodzie z Kościołem Rzymskim (to znaczy za jego zgodą), wybrał papieża, wówczas człowiek tak wybrany byłby prawdziwie papieżem.”[3]

Ks. Charles Journet (za Kardynałem Kajetanem)

„...w przypadku niejasności (na przykład gdy nie wiadomo, którzy kardynałowie są prawdziwi lub kto jest prawdziwym papieżem, jak miało to miejsce w czasie Wielkiej Schizmy), władza powierzenia urzędu papieskiego określonej osobie przechodzi na Kościół powszechny, Kościół Boży. Gdy przepisy prawa kanonicznego nie mogą zostać zastosowane, prawo wyboru będzie należało do pewnych członków Kościoła Rzymskiego. W razie braku duchowieństwa rzymskiego prawo to będzie należało do Kościoła powszechnego, którego biskupem ma być papież.”[4]

Warto również zauważyć, że nawet jeśli uznamy prawowitych kardynałów za duchowieństwo rzymskie, w przeszłości w wyborach papieskich uczestniczyły osoby, które nie były ani kardynałami, ani członkami duchowieństwa rzymskiego, jak choćby świeccy książęta.[5] Dowodzi to, że samo prawo wyboru papieża nie jest ze swej istoty nierozerwalnie związane z duchowieństwem rzymskim, gdyż w przeciwnym razie wyłącznie ono mogłoby w sposób znaczący uczestniczyć w wyborach papieskich.

Piątek Suchych Dni Letnich.

PIĄTEK SUCHYCH DNI PO ZESŁANIU DUCHA ŚW.

STACJA W KOŚCIELE 12-TU APOSTOŁÓW

Ryt zdwoj.     Szaty czerwone

Zesłał Bóg w serca nasze Ducha Syna swego wołającego: Abba, Ojcze (Gal. 4, 6).

Błogosławieni cisi, albowiem oni posiądą ziemię (Mat. 5, 6).

Dar pobożności udoskonala cnotę Sprawiedliwości.

   Zebrani w kościele 12-tu Apostołów modlimy się dzisiaj o pełnię darów Ducha św. dla przyszłych kapłanów. Obfitość owoców ziemskich, o którą Kościół prosi Boga w tych dniach, jest figurą pełności dóbr duchowych, których Duch św. udziela duszom naszym (Ep.).

   Ewangelia ukazuje nam cuda Chrystusa Pana, uczynione za współdziałaniem Ducha św., Jego uzdrawiania chorych, a w szczególności paralityka, któremu przywróciwszy zdrowie, jednocześnie odpuścił grzechy.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

„Tylko kardynałowie mogą wybrać prawdziwego papieża”

 

„Tylko kardynałowie mogą wybrać prawdziwego papieża”

Odpowiedzi na zarzuty

2/5

Głównym celem zgromadzenia Niedoskonałego Soboru Powszechnego jest rozwiązanie problemu istniejącego na szczycie Kościoła. Dlatego też, zanim mogłoby dojść do jakiegokolwiek wyboru, Sobór Powszechny musi najpierw zająć się postawieniem diagnozy obecnego kryzysu dotyczącego zwierzchnictwa Kościoła. Następnie, jeśli Sobór Powszechny dojdzie do wniosku, że Stolica Apostolska jest wakująca, kolejnym krokiem będzie rozważenie, w jaki sposób można dziś dać Kościołowi prawdziwego papieża. W związku z tym Sobór Powszechny będzie musiał określić, kto obecnie jest prawowitym elektoratem oraz jak można przeprowadzić ważny wybór. Unam Sanctam, działając na rzecz zgromadzenia Soboru Powszechnego, nie pragnie narzucać wszystkim, co należy uczynić, lecz uważa raczej, że będzie to należało do Kościoła zgromadzonego w Duchu Świętym.

Aby jednak odpowiedzieć na ten zarzut, należy rozważyć kilka kwestii.

Istnieją trzy zasadnicze punkty odpowiedzi na ten zarzut:

a) Kwestia prawowitości dzisiejszych kardynałów będzie musiała zostać rozstrzygnięta przez Sobór Powszechny.

b) Prawo stanowiące, że kardynałowie muszą być elektorami, podlega zmianom.

c) Samo prawo przewiduje alternatywne rozwiązania dla naszej obecnej sytuacji.

Ponadto odniesiemy się do twierdzenia, jakoby Papież Pius XII nieodwołalnie postanowił, że wyłącznie kardynałowie mogą dokonywać wyboru papieża.

---

a) Kwestia prawowitości dzisiejszych kardynałów będzie musiała zostać rozstrzygnięta przez Sobór Powszechny

To pierwsza rzecz, którą należy jasno stwierdzić. Gdybyśmy wszyscy mogli być pewni ważności samych kardynałów oraz dokonywanych przez nich wyborów, nie byłoby o czym dyskutować. Jednakże samo prawo dostarcza poważnych podstaw do kwestionowania ważności dzisiejszych kardynałów. Aby to dostrzec, zacznijmy od definicji kardynała według prawa kanonicznego:

Kan. 232 § 1:

„Kardynałowie są mężami swobodnie wybranymi przez Biskupa Rzymskiego z całego świata, posiadającymi przynajmniej święcenia prezbiteratu i odznaczającymi się szczególnie nauką, pobożnością oraz roztropnością w prowadzeniu spraw.”

A zatem kardynałowie są wybierani przez Biskupa Rzymskiego, posiadają przynajmniej ważne święcenia kapłańskie i wyróżniają się „nauką oraz pobożnością”. Czy obecni kardynałowie Novus Ordo odpowiadają temu opisowi?

Po pierwsze, musielibyśmy już wcześniej założyć, że domniemani Biskupi Rzymscy po Soborze Watykańskim II byli prawowici, aby móc uznać ich nominacje kardynalskie za prawowite. Jeżeli Sobór Powszechny uzna brak prawowitości niektórych lub wszystkich pretendentów do papiestwa z ostatnich dziesięcioleci, ich nominacje kardynalskie również musiałyby zostać uznane za nieważne. To pierwszy punkt.

Po drugie, wielu uważa nowy ryt święceń za wątpliwy. Jest to kolejny problem wymagający rozstrzygnięcia przez Sobór Powszechny. Święcenia kapłańskie kardynałów wyświęconych według nowego obrzędu mogą okazać się nieważne. [1]

JE x. bp Merardo Loya: Papieżowi należy być posłusznym, należy go miłować, szanować.

 PAPIEŻOWI NALEŻY BYĆ POSŁUSZNYM, NALEŻY GO MIŁOWAĆ, SZANOWAĆ, otaczać czcią, modlić się za niego, zasięgać jego rady, wierzyć mu i pokładać w nim pełne zaufanie...

 Jaka jest tego przyczyna?

 Przyczyna jest taka, że Papieżowi, i tylko jemu, zostały dane klucze Królestwa Niebieskiego oraz władza konieczna do nauczania i rządzenia; ponieważ jest nieomylny; ponieważ nie może nauczać błędów; nie może nauczać ani nakazywać rzeczy moralnie złych; ponieważ nie może ustanowić dla całego Kościoła liturgii niedoskonałej, niepełnej lub szkodliwej; ponieważ nie może przeczyć poprzednim Papieżom w kwestiach Wiary.

 Właśnie dlatego winni jesteśmy mu posłuszeństwo, miłość i cześć.

 Nie można uznawać kogoś za Papieża, a jednocześnie odmawiać mu posłuszeństwa; uznawać go za Papieża, a zarazem go krytykować; uznawać go za Papieża, a równocześnie stawiać mu opór; uznawać go za Papieża, a jednocześnie odrzucać jego władzę oraz autorytet.

 Nie można tworzyć innego kościoła ani alternatywnego zgromadzenia wobec jednego, hierarchicznego Kościoła, którego widzialną Głową jest Papież. Nie można go pomijać ani lekceważyć w sprawach dotyczących zezwoleń i uprawnień do konsekracji biskupów czy jakichkolwiek innych kwestii kościelnych. Nie można odmawiać mu autorytetu w tym, co dotyczy zbawienia dusz. Zasada „Salus animarum prima lex” przede wszystkim i w pierwszym rzędzie odnosi się do Papieża.

 Jeżeli taka jest twoja wiara, niezależnie od tego, czy jesteś świeckim, czy duchownym, musisz być Papieżowi posłuszny we wszystkich tych sprawach pod groźbą potępienia.

 Oczywiście mówię tutaj o prawowitych Papieżach, a nie o tych ostatnich fałszywych i uzurpatorskich pretendentach po Jego Świątobliwości Papieżu Piusie XII, którzy czynili i nadal czynią dokładne przeciwieństwo tego, co powinien czynić prawowity Papież. I właśnie dlatego — nie na podstawie prywatnych wizji czy osobistych przekonań (byłoby bowiem pychą rościć sobie prawo do sądzenia Kościoła), lecz z powodu oczywistej sprzeczności z Urzędem Piotrowym, z Depozytem Wiary, z dwutysiącletnią Liturgią, ze zdrowymi obyczajami oraz dlatego, że przeczą wszystkim poprzednim Papieżom — wiemy bez obawy o błąd sumienia, że nie są oni prawowitymi Papieżami. Dlatego nie można być im posłusznym. Skoro nie są prawowitymi Papieżami, a mimo to usiłują za takich uchodzić, należy im się sprzeciwiać, zwalczać ich jako nieprzyjaciół Wiary i odmawiać im posłuszeństwa.

Czwartek w Oktawie Zesłania Ducha Świętego.

CZWARTEK WŚRÓD OKTAWY PO ZESŁANIU DUCHA ŚW.

STACJA U ŚW. WAWRZYŃCA ZA MURAMI

Ryt zdwoj.     Szaty czerwone

Bo niewidzialne Jego rzeczy, wiekuista też moc Jego i Bóstwo, od stworzenia świata przez dzieła Jego rozumem oglądane bywają (Rzym. I, 20).

Błogosławieni którzy płaczą, albowiem będą pocieszeni (Mat. 5, 8).

Dar umiejętności udoskonala cnotę Nadziei.

   Msza dzisiejsza jest ta sama co w dniu Zesłania Ducha św., za wyjątkiem Epistoły i Ewangelii. Lekcja ukazuje nam diakona Filipa, który, napełniony Duchem świętym, opowiada w Samarii słowo Boże i czyni liczne cuda (Ep.). Ewangelia zaś przypomina nam, że Chrystus Pan, dając Apostołom moc uzdrawiania chorych, nakazał im opowiadanie o Królestwie Bożym po całym świecie:

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

 

„Tylko biskupi posiadający jurysdykcję terytorialną mogą uczestniczyć w Soborze Powszechnym”

Odpowiedzi na zarzuty

1/5

---

Aby odpowiedzieć na ten zarzut, należy rozważyć trzy kwestie:

a)

Sobór Powszechny różni się od Niedoskonałego Soboru Powszechnego (o którego możliwość właśnie się spieramy), którego zadaniem jest jedynie zbadanie ciężkiej sytuacji dotyczącej Głowy Kościoła oraz — jeśli zajdzie potrzeba — dopilnowanie, aby akt wyboru papieża został dokonany przez prawowitych elektorów, a także wykonanie wszelkich innych czynności administracyjnych koniecznych do przeprowadzenia elekcji.

b)

Jurysdykcja terytorialna nie może być absolutnie konieczna do uczestnictwa w Soborze i udziału w wyborze papieża, ponieważ w przeszłości Kościół przyznawał to prawo osobom jej nieposiadającym.

c)

Minimalna konieczna jurysdykcja jest albo udzielana bezpośrednio przez Chrystusa, albo domniemana jako wola papieża. Jest to zasada, którą wszystkie strony sporu już milcząco uznają.

---

a) Sobór Powszechny nie jest Niedoskonałym Soborem Powszechnym

Prawdziwy i pełny Sobór Powszechny jest autorytatywnie zwoływany przez papieża w zwyczajnych okolicznościach i posiada władzę rozstrzygania zarówno kwestii doktrynalnych, jak i dyscyplinarnych. Natomiast Niedoskonały Sobór Powszechny zostaje zgromadzony bez papieża wyłącznie w celu zapewnienia Kościołowi jego Głowy.

Św. Robert Bellarmin wyjaśnia różnicę pomiędzy tymi dwoma rodzajami soboru:

„Odpowiadam, że w żadnym przypadku prawdziwy i pełny sobór, o którym tutaj mówimy, mianowicie taki, który posiada władzę definiowania kwestii wiary, nie może zostać zwołany bez autorytetu Papieża. Najwyższa bowiem władza znajduje się w Głowie, to jest w Piotrze, któremu nakazano umacniać braci; dlatego też Pan modlił się za niego, aby nie ustała jego wiara (Łk 22). Niemniej jednak w tych dwóch przypadkach może zostać zgromadzony sobór niedoskonały, który wystarcza, aby zapewnić Kościołowi Głowę. Kościół bez wątpienia posiada władzę zatroszczenia się o zapewnienie sobie Głowy, chociaż bez Głowy nie może rozstrzygać wielu spraw, które może rozstrzygać posiadając Głowę, jak słusznie naucza Kajetan w swoim dziele o władzy Papieża, rozdziały 15 i 16; a jeszcze wcześniej nauczano tego w liście prezbiterów Kościoła Rzymskiego do Cypriana, który jest listem 7 w księdze II dzieł Cypriana. Ponadto taki niedoskonały sobór może zostać zgromadzony albo przez kolegium kardynalskie, albo przez samych biskupów, którzy zbiorą się w jednym miejscu z własnej inicjatywy.” [1]

Dlatego nawet gdyby ktoś utrzymywał — lub wręcz definitywnie dowiódł — że jurysdykcja terytorialna musi być posiadana przez biskupów dla „prawdziwego i pełnego” Soboru Powszechnego, nie wynika stąd jeszcze, że taka jurysdykcja jest konieczna dla biskupów uczestniczących w Niedoskonałym Soborze Powszechnym, który stanowi nadzwyczajne zgromadzenie Kościoła, działające pod wieloma względami praeter legem.

Środa Suchych Dni Letnich.

ŚRODA SUCHYCH DNI PO ZESŁANIU DUCHA ŚW.

STACJA U N. M. P. WIĘKSZEJ

Ryt zdwoj. I kl.   Szaty czerwone

   Aby dał wam, za sprawą Ducha Jego, potężnie wzmocnić się w wewnętrznego człowieka. (Ef. 3, 16).

   Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem będą nasyceni (Mat. 5, 6).

   Dar męstwa udoskonala cnotę Męstwa.

   Suche dni letnie wypadają zawsze podczas oktawy Zesłania Ducha świętego. Było to pierwotnie święto dziękczynne za pierwociny plonów zebranych. Dziękujemy również za żniwo duchowe, jakie zebraliśmy w dniu Zesłania Ducha św. A że żniwo wielkie, a robotników mało, więc modlimy się gorąco za przyszłych kapłanów, aby Duch święty błogosławił im w pracy duszpasterskiej.

   Lekcje wspominają o nadzwyczajnych skutkach działania Ducha świętego w Kościele.

   Ewangelia nawiązuje do Eucharystii, która jest owocem miłości Jezusa ku nam, zawierającym pełnię darów Ducha świętego.

Za: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r. 

Zaproszenie dla duchowieństwa do kontaktu z nami.

Zaproszenie skierowane do Duchowieństwa do nawiązania z nami kontaktu

Argument doktrynalny

16/16

 Znaczna liczba duchownych, którzy dotąd zachowywali milczenie, skontaktowała się już z nami, ponieważ całym sercem popierają to pragnienie działania na rzecz rozwiązania bezprecedensowego kryzysu dotykającego Kościół. Inicjatywa ta posiada charakter prawdziwie międzynarodowy, skupiając duchownych zarówno Kościoła łacińskiego, jak i Kościołów wschodnich. Dziękujemy im za ten życzliwy i budujący krok.

 Zapraszamy pozostałych duchownych oraz osoby zakonne popierające ten projekt do nawiązania z nami kontaktu. Ponieważ strona internetowa prowadzona jest przez duchownych przyzwyczajonych do zachowywania dyskrecji, nazwiska zainteresowanych będą traktowane poufnie i nie zostaną opublikowane bez ich wyraźnej zgody. Duchowni obawiający się represji lub szkody dla swego dobrego imienia nie mają zatem powodów do obaw.