Cytaty

"Pogodnie przyjmuję krzyż, który mi został ofiarowany, (ale) będziemy walczyć nadal o honor Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła świętego i niepokalanego... i nigdy nie pomylimy go z nową religią, która głosi szczęście ziemskie, uciechy, rewolucję i wolność wszelkich uczynków, która obala mszę, kapłaństwo, katechizm i wszystko, co nadprzyrodzone: to antyteza chrześcijaństwa"
ks. Coache

„Wszelka polityka, która nie jest Tradycją, jest z pewnością zdradą”
Arlindo Veiga dos Santos

„Pro Fide, Rege et Patria” – „Za Wiarę, Króla i Ojczyznę”
_________________________________________________

niedziela, 9 maja 2021

X. Walery K.: Wybór Papieża versus zatrudnianie ''papieża materialnego''.

Od redakcji T.T.: "Papieże" novus ordo są jak te kartonowe atrapy, nie ma w nich
ani formy, ani materii papiestwa (zwłaszcza w przypadku Ratzingera i Bergoglio,
w których rzekomej "elekcji" nie uczestniczył już nawet żaden kardynał).
Jedynie z zewnętrznego wyglądu, z daleka wyglądają oni jak papieże...

Wybór Papieża versus zatrudnianie „papieża materialnego”

Na początku chciałbym jeszcze raz podkreślić, że moje komentarze nie są w żaden sposób skierowane przeciwko biskupowi Guerardowi des Lauriers lub komukolwiek, kto broni jego “Tezy z Cassiciacum”.

Zdziwiła mnie też wyrażona przez pewną osobę opinia, że komentarze te kierowane są przeciwko Polakom. Jeśli się nie mylę, bp Guerard des Lauriers był Francuzem a wśród zwolenników jego tezy są przedstawiciele różnych narodowości: Francuzi, Argentyńczycy, Włosi, Belgowie, Holendrzy, Kanadyjczycy, Węgrzy, Austriacy, Amerykanie, Australijczycy (i nie wiem, kto jeszcze). Dlatego też pragnę zaznaczyć, że moje komentarze nie są skierowane przeciwko ludziom, ale przeciwko tezie.

Teraz czas przejść do samych argumentów i komentarzy.

Zwolennicy „Tezy z Cassisiacum" twierdzą, że stworzyli praktyczne rozwiązanie problemu ciągłości Papiestwa poprzez legitymizację heretyckich „papieży materialnych”. Jednak rozwiązanie to jest dość wątpliwe, ponieważ proponowane jest na jego podstawie osiągnięcie dobrego celu (wybór na papieża) poprzez złe działanie (wybór publicznego heretyka).

Według Teologii Moralnej cel nie uświęca środków:

„Dobry zamiar z pewnością nie może uczynić złego działania dobrym. Zgodnie z nauką Innocentego III nie wolno kłamać nawet po to, by uratować życie innej osoby. Nie wolno czynić zła, żeby wynikło z tego dobro. Takie jest nauczanie Pisma Świętego i Kościoła katolickiego, a jezuici nie mają innej doktryny niż tą, którą wyznaje Kościół. Ojciec Dasbach obiecał dać każdemu dwa tysiące florenów, kto udowodni na rozprawie jawnej, że jezuici kiedykolwiek nauczali, że cel uświęca środki. Hrabia Paul von Hoensbroech podjął się tego, ale nie udało mu się założyć pozwu, gdy proces ten był sądzony w Kolonii wiosną 1905 roku" (A MANUAL OF MORAL THEOLOGY, For English Speaking Countries, By REV. THOMAS SLATER, SJ., VOL I., FIFTH AND REVISED EDITION, LONDON, BURNS OATES & WASHBOURNE LTD., PUBLISHERS TO THE HOLY SEE, 1925, NIHIL OBSTAT: H. DAVIS, SJ., IMPRIMI POTEST: GULIELMUS BODKIN, SJ., NIHIL OBSTAT: J. R. McKEE, C.O., Censor deputatus, MPRIMATUR: EDM. CAN. SURMONT, Vicarius generalis., WESTMONASTERII, Die 1 Decembris, 1924, p. 24-25)

Dobry motyw dodaje dodatkowej dobroci moralnej do dobrego czynu; ale nigdy nie usuwa zła ze złego czynu; dlatego cel nie uświęca środków”

(Moral Theology, by Rev. Heribert Jone, O.F.M. CAP., J.C.D., by Rev. Urban Adelman, O.F.M. CAP., J.C.D., The Mercier Press Limited, Cork, Ireland, Nihil Obstat: PIUS KAELIN, O.F.M. CAP, Censor Deputatus, Imprimi Potest: VICTOR GREEN, O.F.V. CAP., Provincial, July 2, 1955, Nihil Obstat: RICHARD GINDER, S.T.I., Censor Librorum, Imprimatur: JOHN FRANCIS DEARDEN, D.D., Bishop of Pittsburg, August 15, 1955, Printed in the United states of America, p. 17)

Argument 10: „Ratzinger nie jest winny herezji ani apostazji wobec prawa, nie ma wobec niego żadnej prawnej cenzury i dlatego jest zdolny do ważnego otrzymania legalnego wyboru na papieża. Dlatego formalnie nie jest papieżem - to znaczy w rzeczywistości - ale jest papieżem materialnie - to znaczy posiada ważne wybory”. 

Komentarz 10: Ten argument mógłby być dobrym przykładem twierdzenia wewnętrznie sprzecznego. Na jego podstawie każdy zwolennik Novus Ordo może powiedzieć: „Jeśli Ratzinger nie jest winny herezji lub apostazji wobec prawa, nie ma wobec niego żadnej prawnej cenzury i jest zdolny do ważnego otrzymania legalnego wyboru na papieża, musicie się zatem zgodzić że formalnie jest papieżem i dlatego musicie być mu posłuszni”.

W rzeczywistości Ratzinger jest winny herezji i apostazji wobec prawa. Zaciągnął na siebie karę wynikłą z mocy prawa (utrata urzędu z powodu "a fide catholica publice defecerit" - kanon 188.4 [ale nie urzędu papieskiego, ponieważ nigdy nie był papieżem] i „wszyscy odstępcy od wiary chrześcijańskiej oraz wszyscy heretycy i schizmatycy: ponoszą ekskomunikę ipso facto”- kan. 2314.1) i dlatego nie był w stanie uzyskać ważnego (legalnego) wyboru. Aby być ważnie wybranym, musiałby się wyrzec się herezji przed konklawe (a nie później) i zostać wybranym na nowym konklawe (jeśli odbyłoby się ono za jego życia).

Ale nawet jeśli Ratzinger wyrzekłby się herezji, nie miałby moralnego prawa kandydować. Najlepszym rozwiązaniem moralnym i praktycznym dla długoletniego publicznego heretyka, który spowodował utratę wiary w Boga przez setki milionów ludzi, byłoby pokutowanie do końca życia w pokornej samotności.

Dzień zwycięstwa? Owszem; lewaków, demokratów, socjalistów, komunistów. Zwycięstwo antycywilizacji.

 Dla ogółu 8 lub 9 maja 1945 roku dobiegła końca II WŚ. Czy też lewackie, narodowo - socjalistyczne szaleństwo pruskie. 

Faktycznie rzecz biorąc spustoszenie które przyniósł Starej Europie ten, drugi akt Wielkiej Wojny Demokratycznej (1914-1945) jest  przytłaczające. Jakkolwiek zamiarem, z resztą wdrożonym bez skrupułów w życie, aktu pierwszego (1914-18) było doszczętne zniszczenie tego, co jeszcze pozostało z epoki Średniowiecza (monarchii katolickiej i Caratu w szczególności) przez to obrócenia w pył całego europejskiego dorobku cywilizacyjnego. Tak akt drugi (1939-45) był ostatecznym przypieczętowaniem owego novus ordo. Między innymi przez kompletne przetasowanie granic, podział stref wpływu i wymiany elit rządzących w ten sposób aby pozbyć się jakichkolwiek ‘reliktów’  – pamiętajacych jeszcze, w miarę normalny świat.  W tym rzecz jasna "Rzeczpospolitą Pańską ". 

Jakie to wszystko przyniosło skutki? Proszę się rozejrzeć dookoła. Wszystkie, praktycznie bez wyjątku, obecnie funkcjonujące rządy i ugrupowania polityczne mają wspólny mianownik. Są nim liberalne pseudo-wartości. Różnica między nimi sprowadza się tylko do tego w jakim tempie rządzona przez nich wspólnota będzie się staczać na dno szarej,  bezbożnej bylejakości i nudy.  Demokratyczne "wartości" zawsze i wszędzie prowadzą do tego samego - to tylko kwestia czasu. O ile fanatyczne poparcie dzisiejszych partii w przypadku większości otaczających nas osłów i oślic może być w jakiś sposób zrozumiałe, ze względu na ich wytresowanie o tyle taka postawa w przypadku osób myślących, ostatnich Europejczyków jest kompletnie absurdalna. [...]

Arek Jakubczyk 

Źródło: facebook.com

OD REDACKJI TENETE TRADITIONES: Dla nas Polaków tym bardziej nie jest to żaden "dzień zwycięstwa", lecz początek nowej okupacji. Kiedy cały świat świętował pokonanie Niemców, Polacy ginęli z rąk sowieckiego okupanta! Polacy nadal walczyli z nowym najeźdźcą, który wcześniej dwa razy zaatakował nasz Kraj : w 1920 roku, gdy udało nam się obronić naszą Ojczyznę przed zagładą, i drugi raz 17 września 1939 roku, wespół z hitlerowską III Rzeszą. Prawdziwi Polacy nigdy nie pomylili wroga z sojusznikiem, w przeciwieństwie do zaprzedanych, polskojęzycznych szumowin, które dogadywały się z komunistami, Polscy Bohaterowie walczyli w podziemiu z okupantem, niektórzy aż do lat 60'tych uprzykrzając życie komunistycznym aparatczykom "władzy ludowej".

sobota, 8 maja 2021

8 maja: Św. Stanisława, Biskupa i Męczennika, Głównego Patrona Królestwa Polskiego.

8 maja (w Polsce): Święto (ryt zdwojony I klasy z oktawą) Świętego Stanisława ze Szczepanowa, Biskupa i Męczennika, Patrona Królestwa Polskiego (Patronus Principalis - główny Patron, razem z Św. Wojciechem, św. Wacławem i św. Florianem).

 "Deus, pro cujus honore gloriosus Pontifex Stanislaus gladiis impiorum occubit: praesta, guaesumus ; ut omnes, qui ejus implorant auxilium, petitionis suae salutarem consequantur effectum. Per Dominum...."

Sancte Stanislae, ora pro nobis.

środa, 5 maja 2021

Bp. Marek A. Pivarunas CMRI: Błogosławione zmiany liturgiczne Papieża Piusa XII.


Błogosławione zmiany liturgiczne Papieża Piusa XII

BP MARK A. PIVARUNAS

––––––

      Drodzy Przyjaciele i Dobroczyńcy,

     Ten numer biuletynu seminaryjnego powstaje w czasie Oktawy Wielkanocnej, po bardzo pracowitym Wielkim Tygodniu w miesiącu poświęconym Najświętszemu Sakramentowi.

     Jakże opatrznościowy pod wieloma względami był pontyfikat Papieża Piusa XII! Jedną z bardzo znaczących i opatrznościowych decyzji tego Papieża, zwanego Pastor Angelicus – Pasterz Anielski – było złagodzenie postu eucharystycznego obowiązującego od północy do trzech godzin dla pokarmów stałych i alkoholu oraz do jednej godziny dla innych płynów; picie wody nie było już naruszeniem postu. Od lat uważamy to za coś oczywistego; jednakże, gdyby nie to papieskie złagodzenie jakże trudno byłoby nam w tych wyjątkowych czasach.

     Na przykład, w niedzielę zwykle odprawiam trzy Msze św. i podróżuję sześć godzin – dwie Msze w Omaha i trzecia w Topeka w Kansas. Fizycznie niemożliwym byłoby pościć od północy i to bez kropli wody, a ponadto jeszcze spowiadać wiernych, odprawić trzy Msze św. oraz odbywać długie podróże. Pozostali trzej nasi księża z Omaha również pokonują duże odległości, aby zapewnić wiernym Mszę św. oraz sakramenty w niedziele i święta. Decyzja Papieża Piusa XII była bardzo przydatna.

     Znana jest ciekawa historia ks. Ferdynanda Falque z diecezji St. Cloud, który przeszedł na emeryturę w Mount St. Michael's w 1978 roku. Ks. Falque opowiadał, jak w 1939 roku towarzyszył swojemu biskupowi Josephowi Bushowi na spotkaniu z kardynałem Eugenio Pacellim (późniejszym Papieżem Piusem XII). Podczas tego spotkania ksiądz wyznał, jak bardzo jest niedomagający. W sobotę udzielał ślubu w odległej parafii i po północy powrócił z okropnym bólem głowy. Aby nie naruszyć postu eucharystycznego obowiązującego od północy, powstrzymał się od zażycia aspiryny i wody dla złagodzenia dolegliwości. W niedzielę spowiadał, odprawiał Msze i głosił kazania, znosząc cały czas rozdzierający ból głowy. Kiedy kard. Pacelli zapytał go, dlaczego jest tak cierpiący i dowiedział się o kłopotach księdza, kardynał zapewnił go, że jeśli kiedykolwiek będzie w stanie zaradzić takiej sytuacji, to zrobi to. Tak więc ks. Falque miał dług wdzięczności wobec Ojca Świętego za złagodzenie postu eucharystycznego przez Papieża Piusa XII.

poniedziałek, 3 maja 2021

Serdeczna Matko, opiekunko ludzi... Vivat 3 maja, Vivat Regina Regni Poloniae!

Dziś swoje święto ma nasza Pani, Boga-człowieka Matka, Królowa Korony Polskiej, a nie żadna konstytucja!

Święto Najśw. Maryi Panny Królowej Polski.
(ryt zdwojony II klasy)
Upamiętnia ono śluby lwowskie króla Jana Kazimierza, zostało ustanowione przez Papieża Benedykta XV na prośbę biskupów polskich po zwycięstwie nad bolszewikami w 1920 r. Pierwszym Papieżem który nazwał Maryję 'Królową Korony Polskiej' w obecności polskiej delegacji z abp. Józefem Teodorowiczem (arcybiskupem ormiańskim Lwowa), był św. Pius X – Papież Polak, który zgodził się na wprowadzenie tego wezwania do litanii loretańskiej, oraz ustanowił święto Matki Bożej Królowej Korony Polskiej dla diecezji lwowskiej i przemyskiej w 1909 r. początkowo na I niedzielę maja, później (w 1914) na dzień 2 maja. 

Wielka Polska Katolicka!


Pieśń „Serdeczna Matko” to jedna z najpiękniejszych i najbardziej znanych polskich pieśni ku czci Najświętszej Maryi Panny. Była tak znana już w XVIII / XIX wieku, że to właśnie na jej melodię zaczęto śpiewać w kościołach pieśń „Boże, coś Polskę” (Pieśń narodowa za pomyślność króla), którą dziś należy śpiewać ze słowami : Naszego króla racz nam wrócić, Panie! , a która po odzyskaniu niepodległości i koronacji polskiego Monarchy, powinna być hymnem państwowym Katolickiego Królestwa Narodu Polskiego, pod pierwotną nazwą, i z pierwotnymi słowami. 

PIEŚŃ VI.
O Sercu Najśw. Maryi Panny.

Serdeczna Matko! opiekunko ludzi,
Niech cię płacz sierot do litości wzbudzi:
Wygnańcy Ewy do ciebie wołamy,
Zmiłuj się zmiłuj, niech się nie tułamy.

Do kogóż mamy wzdychać nędzne dziatki,
Tylko do ciebie ukochanej matki:
U której serce otwarte każdemu,
A osobliwie nędzą strapionemu.

Zasłużyliśmy to prawda przez złości,
By nas Bóg karał rózgą surowości:
Lecz kiedy ojciec rozgniewany siecze,
Szczęśliwy kto się do matki uciecze.

Ty masz po sobie i Ojca i Syna,
Snadnie go twoja przejedna przyczyna:
Pokazawszy mu piersi i wnętrzności,
Łatwo go skłonisz Matko łaskawości.

Dla twego serca wszystko Bóg uczyni,
Daruje plagi choć człowiek zawini:
Jak cię cna Matko nie kochać serdecznie,
Gdy się skryć możem pod twój płaszcz bezpiecznie.

Ratuj nas ratuj Matko ukochana,
Zagniewanego gdy obaczysz Pana:
Mieczem przebite pokazuj mu serce,
Gdyć Syna na krzyż wbijali morderce.

Dla tych boleści któreś wycierpiała,
Kiedyś pod krzyżem Syna twego stała:
Bóg nam daruje byśmy nie cierpieli,
Cośmy wytrzymać za złość naszą mieli.

A gdy ujdziemy tak gniewu jak chłosty,
Pokaż nam Matko tor do nieba prosty:
Niechaj to serce, z którego opieki
Dotąd żyjemy, kochamy na wieki.

Śpiewnik kościelny, Kraków 1838

Jakubczyk: Rewolucyja 3 majowa czyli o początku głupoty naszej.

 „Wiem, że jest to ciężkie i niepopularne, ale nie należę do tych, którzy twierdzą, że patriotyzm polega na okłamywaniu polskiego społeczeństwa i utrzymywaniu go w stanie ciągłej iluzji.”

Gaston de Cerizay

Jak co roku pierwszą okazją do inauguracji ‘sezonu grillowego’ nad Wisłą jest tak zwany majowy długi weekend. Prawdę powiedziawszy – dla większości Polaków oznacza on właśnie tylko tyle.

Oczywiście, obywatele bardziej wrażliwi historycznie pamietają również, że tego dnia ileś lat temu, ‘Król – amant’ i jego sejmowi druhowie uchwalili pierwszą w Europie, a drugą na świecie ustawę zasadniczą, czyli konstytucję. Tabuny demokratów z wypiętymi piersiami dumnie obnoszą się z tym faktem, który w ich mniemaniu stanowi jeden z najchlubniejszych momentów pierwszej Rzeczypospolitej. Czy aby na pewno?

sobota, 1 maja 2021

Woskresienije Christowo – Zmartwychwstanie Chrystusa w katolickich obrządkach wschodnich.

Z okazji przypadających właśnie (w niedzielę, 2 maja) Świąt Zmartwychwstanie Pańskiego w Katolickich Kościołach Wschodnich (wg. kalendarza juliańskiego) życzymy naszym braciom Unitom, wszelkiej radości i Bożego pokoju! Niech Zmartwychwstały Chrystus Pan obdarzy nas wszystkich swą łaską.

Christos woskresie!
Woistinu woskresie!

Woskresienije Christowo widiewsze, pokłonimsia swiatomu Hospodu Iisusu, jedinomu biezhresznomu. Krestu Twojemu pokłaniajemsia, Chistie, i swiatoje woskresienije Twoje pojem i sławim:

Ty bo jesi Boh nasz, razwie Tiebie ino-o nie znajem, imia Twoje imienujem. Priiditie, wsi wiernii, pokłonimsia swia-tomu Christowu woskresieniju: sie bo priidie krestom radost’ wsiemu miru. Wsiehda błahosłowiaszczie Hospoda, pojem woskresienije jeho: raspiatije bo pretierpiew, smiertiju smiert’ razruszy.

Christos woskresie iz miertwych, smertiju smiert popraw', 
i suszczim wo grobiech żiwot darowaw

     Zmartwychwstanie Pańskie (Woskresienije Christowo) – Wielkanoc – Pascha - jest to najbardziej uroczyste święto chrześcijańskie. Wyróżnia się wśród innych jak słońce wśród gwiazd. „Dziś dokonało się zbawienie świata... Chrystus zmartwychwstał, wstańcie i wy z Nim. Pascha nasza to święto nad świętami i uroczystość nad uroczystościami... Raduj się, Syjonie święty, Matko Kościołów, przybytku Boga, albowiem pierwszy przyjąłeś przebaczenie grzechów”. Tryumf chrześcijan z powodu święta Zmartwychwstania Jezusa jest wyrażony w tekstach liturgicznych śpiewanych w tę Wielką Noc i w każdą niedzielę. Wszystkie one mówią o radosnym i tryumfalnym Zmartwychwstaniu i o zwycięstwie życia nad śmiercią, dobra nad złem i nieba nad piekłem.

     Nabożeństwo wielkanocne zaczyna się już w Wielką Sobotę. Po krótkim nabożeństwie północnym (Połunoszcznica), odprawianym na środku świątyni przed Grobem, całun odnosi się przez Królewskie Wrota do sanktuarium i kładzie na ołtarzu, gdzie leży aż do Wniebowstąpienia. O północy przy rzęsiście oświetlonej świątyni duchowieństwo w sanktuarium przy zamkniętych Wrotach Królewskich i zaciągniętej zasłonie śpiewa cicho, jakby nieśmiało pieśń: „Zmartwychwstanie Twoje, Chryste Zbawicielu, aniołowie opiewają na niebiosach, i nam dozwól na ziemi czystym sercem Ciebie wychwalać”. Ta wieść o zmartwychwstaniu Chrystusa, powtarzana trzykrotnie stopniowo potężnieje, brzmi coraz głośniej. Wreszcie otwierają się Wrota i potężna, radosna pieśń o Zmartwychwstaniu w ciszy nocy wypływa razem z procesją przy dźwięku dzwonów naokoło świątyni.

piątek, 30 kwietnia 2021

X. Walery: Porozumienie między przedstawicielami komunistów i Episkopatu Polski (artykuł z 2017 r.).

OD REDAKCJI: Z okazji zapowiedzianej "beatyfikacji" x. Stefana [kard] Wyszyńskiego, przypominamy bardzo dobry tekst Wiel. Ojca Walerego sprzed kilku lat, w których jasno wykazuje on, że x. Stefan [kard] Wyszyński był nie tylko modernistycznych heretykiem, ale również komunistycznym kolaborantem, który zaciągnął już przed rozpoczęciem Vaticanum II wszelkie sankcje kościelne...

(Poniżej znajduje się komentarz)

Porozumienie

zawarte między przedstawicielami Rządu Rzeczypospolitej Polskiej

i Episkopatu Polski

14 kwietnia 1950 roku, Kraków

W celu zapewnienia Narodowi, Polsce Ludowej i jej obywatelom najlepszych warunków rozwoju oraz możności wszechstronnej i spokojnej pracy - Rząd Rzeczypospolitej, który stoi na stanowisku poszanowania wolności religijnej oraz Episkopat Polski, mający na względzie dobro Kościoła i współczesną polską rację stanu - regulują swe stosunki w sposób następujący:

1. Episkopat wezwie duchowieństwo, aby w pracy duszpasterskiej zgodnie z nauką Kościoła nauczało wiernych poszanowania prawa i władzy państwowej.

2. Episkopat wezwie duchowieństwo, aby w swej działalności duszpasterskiej nawoływało wiernych do wzmożonej pracy nad odbudową kraju i nad podniesieniem dobrobytu Narodu.

3. Episkopat Polski stwierdza, że zarówno prawa ekonomiczne, historyczne, kulturalne, religijne, jak i sprawiedliwość dziejowa wymagają, aby Ziemie Odzyskane na zawsze należały do Polski. Wychodząc z założenia, że Ziemie Odzyskane stanowią nieodłączną część Rzeczypospolitej, Episkopat zwróci się z prośbą do Stolicy Apostolskiej, aby administracje kościelne, korzystające z prawa biskupstw rezydencjalnych, były zamienione na stałe ordynariaty biskupie.

4. Episkopat w granicach sobie dostępnych będzie się przeciwstawiał wrogiej Polsce działalności, a zwłaszcza antypolskim i rewizjonistycznym wystąpieniom części kleru niemieckiego.

5. Zasada, że Papież jest miarodajnym i najwyższym autorytetem Kościoła, odnosi się do spraw wiary, moralności oraz jurysdykcji kościelnej, w innych natomiast sprawach Episkopatu kieruje się polską racją stanu.

6. Wychodząc z założenia, że misja Kościoła może być realizowana w różnych ustrojach społeczno-gospodarczych, ustanowionych przez władzę świecką, Episkopat wyjaśni duchowieństwu, aby nie przeciwstawiało się rozbudowie spółdzielczości na wsi, ponieważ wszelka spółdzielczość w istocie swej jest oparta na etycznym założeniu natury ludzkiej, dążącej do dobrowolnej solidarności społecznej, mającej na celu dobro ogółu.

7. Kościół - zgodnie ze swymi zasadami - potępiając wszelkie wystąpienia antypaństwowe będzie przeciwstawiał się zwłaszcza nadużywaniu uczuć religijnych w celach antypaństwowych.

8. Kościół katolicki, potępiając zgodnie ze swymi założeniami każdą zbrodnię, zwalczać będzie również zbrodniczą działalność band podziemia oraz będzie piętnował i karał konsekwencjami kanonicznymi duchownych, winnych udziału w jakiejkolwiek akcji podziemnej i antypaństwowej.