7 października — Najśw. Maryi Panny Różańcowej

7 PAŹDZIERNIKA

Najśw. M. P. Różańcowej

Ryt zdwojony 2-ej klasy.    Szaty białe

   Różaniec, ta prosta a piękna forma uczczenia tajemnic naszego Odkupienia, za pośrednictwem N. M. Panny, nie może być obcym duchowi liturgii. Dlatego też Kościół ustanowił to święto, abyśmy mogli uczcić Królowę Różańca świętego, która tyle łask i pociech wyprosiła tym, którzy wiernie ten różaniec odmawiali. Różaniec w dzisiejszej formie powstał zapewne w końcu XV wieku. Do rozszerzenia jego przyczynili się bardzo Dominikanie. Gdy w dniu 7 października, w którym bractwo odmawiało różaniec, odniesiono zwycięstwo nad Turkami pod Lepanto, papież Pius V kazał obchodzić ten dzień jako święto N. M. Panny różańcowej. W roku 1885 papież Leon XIII zalecił odmawiać różaniec przez cały miesiąc, aby za przyczyną N. M. Panny ubłagać Boga o opiekę nad Kościołem katolickim i o zwycięstwo chrześcijańskiej Prawdy.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

   Św. Pius V ustanowił w 1572 roku święto Matki Boskiej Zwycięskiej na pamiątkę zwycięstwa floty Świętej Ligi nad Turkami pod Lepanto, odniesionego 7 października 1571 roku. Wyrażało ono wdzięczność za ocalenie chrześcijaństwa, przypisywane wstawiennictwu Najświętszej Panny, do której wierni zwracali się w modlitwie różańcowej. Grzegorz XIII w 1573 roku nadał mu nazwę święta Różańca Świętego i wyznaczył jego obchód na pierwszą niedzielę października. Klemens XI rozszerzył je w 1716 roku na cały Kościół, a św. Pius X w 1913 roku przywrócił datę obchodu na 7 października, dzień rocznicy bitwy (przyp. od redakcji T.T.).