31 lipca — Św. Ignacego Loyoli, Wyznawcy

31 LIPCA

ŚW. IGNACEGO LOYOLI, WYZNAWCY

Ryt zdwojony większy.    Szaty białe.

   Św. Ignacy urodził się w Loyoli w północnej Hiszpanii w 1491 r. Służył on najpierw w wojsku i został ranny pod Pampeluną. Podczas rekonwalescencji czytał żywoty Jezusa i świętych — książki te natchnęły go myślą, by oddać się całkowicie służbie Bogu. Złożywszy swoją szpadę u stóp Najśw. Panny w opactwie Benedyktyńskim, odtąd zapragnął służyć jedynie Królowi królów. W tym celu założył Towarzystwo Jezusowe wzbudzone przez Opatrzność do walki z protestantyzmem, jansenizmem i odradzającym się pogaństwem. Aby utrzymać wśród swoich synów wysoki poziom życia wewnętrznego dał im sławne « Ćwiczenia duchowne » w których zawarł szereg nadzwyczaj roztropnych i głębokich wskazówek dla utwierdzenia się w cnocie i w dążeniu ku doskonałości. Dzieło to było raz po raz zalecane wiernym przez Kościół.

   Św. Ignacy wiedział, że czynne apostolstwo musi wynikać z głębokiego życia duchowego i ścisłego zespolenia z Jezusem i Kościołem. Trzeci punkt z 18 reguł zawartych w « Ćwiczeniach » zaleca członkom Towarzystwa, aby rozpowszechniali wśród wiernych śpiew Kościelny, psalmy i oficjum święte, a to dlatego, aby utrzymać w społeczeństwie ducha prawdziwego Kościoła. Zaleca on również, aby uczęszczanie na Mszę i na pacierze kanoniczne było zawsze wszystkim ułatwione. Jest to jeden z najlepszych sposobów-pisze on, aby wykorzystać « Ćwiczenia duchowne ». Hasło jakie dał swoim uczniom : « Ku większej chwale Boga » zachęciło tysiące dusz do tego życia apostolskiego. Jezuici odegrali olbrzymią rolę w odnowieniu życia katolickiego. W 1939 r. liczono 30.000 członków, 24 świętych, 141 błogosławionych.

   Dzięki działalności św. Ignacego « na Imię Jezusowe wielu zgina kolana na całym świecie i wyznaje, że Chrystus jest w Chwale Ojca » (Introit).

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

Redemptoryści Zaalpejscy są „ostatnią linią obrony” katolików w północnej Szkocji i Nowej Zelandii

Synowie Najświętszego Odkupiciela są „ostatnią linią obrony” katolików w północnej Szkocji i Nowej Zelandii

Dla tych, którzy byli świadkami konsekracji bp. Michała Marii, dzień ten stanowił przełomowy moment w dziejach wspólnoty i wywarł na nich głębokie wrażenie.

Zdjęcie główne: konsekracja bp. Michała Marii

Gabriella Wade

29 lipca 2026 r.

W sobotę 25 lipca dzwony klasztoru Golgota rozbrzmiały nad wodami otaczającymi Świętą Wyspę Papa Stronsay, obwieszczając konsekrację biskupią o. Michała Marii F.Ss.R., przełożonego generalnego Redemptorystów Zaalpejskich, czyli Synów Najświętszego Odkupiciela (Filii Sanctissimi Redemptoris, F.Ss.R.).

Konsekracja, której dokonał bp Piotr Roy wraz ze współkonsekratorami — bp. Roderykiem da Silvą i bp. Ferdynandem Altamirą — odbyła się w zabytkowym Oratorium Matki Bożej z Casalibus.

W uroczystości uczestniczyli członkowie Synów oraz Córek Najświętszego Odkupiciela, a także przedstawiciele wiernych. Wśród obecnych znalazł się również dr Stephen Clackson z Rady Wysp Orkadzkich, reprezentujący władze świeckie. Powiedział, że czuł się zaszczycony możliwością uczestniczenia w wydarzeniu, które uznał za „wzruszające” oraz „w pełni odpowiadające jego historycznej randze”.

Ze względu na cel, jakim było zachowanie Świętej Tradycji, konsekracji udzielono według obrzędu konsekracji biskupiej sprzed 1958 roku. Trzej biskupi przybyli z różnych kontynentów, aby dokonać aktu, który uznali za podyktowany koniecznością. W liście z 18 czerwca bp Roy wyjaśnił, że odległość dzieląca go od Synów Najświętszego Odkupiciela i rosnącej liczby powierzonych im wiernych jest zbyt wielka, aby mógł należycie sprawować nad nimi opiekę. Ponadto w kazaniu wygłoszonym w dniu konsekracji Jego Ekscelencja wyraził przekonanie, że pozostawienie młodych powołań z takim obrazem biskupstwa — reprezentowanym przez hierarchów, którzy wypaczają i lekceważą ich „święte dążenia” — byłoby „zbrodnią”. Zamiast tego pragnął pozostawić im „prawdziwego katolickiego biskupa, prawdziwego ojca dla waszych dusz”.

Bp. Michał Maria F.Ss.R.: O kijach, kamieniach i wyzwiskach, które nigdy nas nie zranią

 Od redakcji Tenete Traditiones: Poniżej publikujemy polski przekład najnowszego oświadczenia JE o. bpa Michała Marii F.Ss.R. Biskup odnosi się w nim do komunikatu modernistycznej diecezji Aberdeen, dotyczącego wszczętego wobec niego postępowania kanonicznego oraz zarzutu schizmy.

O kijach, kamieniach i wyzwiskach, które nigdy nas nie zranią

 Ubiegłej nocy dowiedziałem się o oświadczeniu diecezji Aberdeen dotyczącym postępowania kanonicznego, w ramach którego uznano mnie za winnego schizmy, oraz zawartego w nim ostrzeżenia, że wierni tej diecezji nie powinni utrzymywać z nami żadnych kontaktów.

 Obfity pokój przenikający nasze sumienia stanowi dla nas wszystkich wystarczające potwierdzenie, że jesteśmy katolikami — katolikami uwolnionymi z sytuacji, w których przez kilka ostatnich lat byliśmy przetrzymywani niczym zakładnicy. Miłuję tych, którzy nas osądzili. Miłość nie obraża się, dlatego fałszywe osądy i wykluczenie wcale nas nie obrażają. Prosimy o przebaczenie wszystkich zarzucanych nam przewinień w takim zakresie, w jakim rzeczywiście jesteśmy ich winni. Nie mam świadomości, abym powiedział lub pomyślał cokolwiek z zamiarem uchybienia miłości. Trzeba jednak liczyć się z tym, że odmienne poglądy — właśnie dlatego, że są odmienne — mogą kogoś urazić. Proszę mi wybaczyć.

Pierwsze kazanie JE o. bp. Michała Marii F.Ss.R.

Pierwsze kazanie JE o. bp. Michała Marii F.Ss.R.: „Musimy baczyć, abyśmy nie upadli”

26 lipca 2026 r., podczas swojej pierwszej Mszy biskupiej, odprawionej w oratorium Matki Bożej z Casalibus na wyspie Papa Stronsay, JE Najprzewielebniejszy o. bp Michał Maria F.Ss.R. wygłosił pierwsze kazanie po przyjęciu sakry biskupiej.

Poniżej przedstawiamy jego pełne tłumaczenie.

---

Dla uproszenia błogosławieństwa dla kazania:

Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus.

Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.

Dignare me laudare te, Virgo sacrata. Da mihi virtutem contra hostes tuos.

Dozwól mi chwalić Cię, Panno Przenajświętsza; daj mi moc przeciw nieprzyjaciołom Twoim.

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

Jakże piękne są te słowa, tak często powtarzane przez Kościół: „Daj mi moc przeciw nieprzyjaciołom Twoim”.

I oto siedzi tu biskup, który nie posiada mandatu, ponieważ nie ma papieża, i który odczuwa prawdę tych wspaniałych słów wypowiedzianych wczoraj przez bp. Roya: „Jakoż będziem śpiewali pieśń Pańską w ziemi cudzej?”.

A przecież przez całe lata właśnie to czyniliśmy. Staraliśmy się ze wszystkich sił dostosować do tych, którzy wyglądali jak katolicy. Wyglądali jak katolicy; gdy się z nimi przebywało, niewątpliwie przemawiali z autorytetem.

Lecz podobnie jak przy końcu świata, gdy w sieci znajdą się rozmaite ryby, musimy powiedzieć, że są to ryby różnych gatunków. Ryba jest rybą, lecz istnieją rozmaite gatunki ryb. Często ulegamy pokusie, aby myśleć, że wszystkie są takie same.

„Sedes Beati Petri Apostoli vacans est” — czysta katolicka prawda, bez kompromisu!

   Obraz ten ukazuje, iż bramy piekielne nigdy nie przemogą jednego, świętego, katolickiego i apostolskiego Kościoła, założonego przez Pana naszego Jezusa Chrystusa dla zbawienia dusz!

   Podczas ceremonii konsekracji Jego Ekscelencja bp Piotr Roy zwrócił się do współkonsekratora, Jego Ekscelencji bp. Roderyka da Silvy, z pytaniem:

HABETIS MANDATUM APOSTOLICUM?

— SEDES BEATI PETRI APOSTOLI VACANS EST.

(Czy posiadacie mandat apostolski?

— Stolica Świętego Piotra Apostoła jest nieobsadzona.)

   To było najważniejsze zdanie całej tej ceremonii. Po prostu czysta katolicka prawda — bez półcieni i bez kompromisów!

   Odpowiedź ta stwierdza, że nie ma obecnie panującego papieża, od którego mógłby pochodzić mandat apostolski. Konsekracja została więc dokonana w rzeczywistym stanie konieczności, nie zaś w nieposłuszeństwie wobec istniejącej władzy papieskiej. Była więc w pełni legalna i prawowita.

   Taka odpowiedź rozwiązałaby trudność, przed którą stoi Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X. Tymczasem woli ono uzasadniać swoje konsekracje jako akty nieposłuszeństwa wobec „papieża”, którego — jak utrzymuje — uznaje za prawowitego. Jednocześnie głosi eklezjologię, wedle której jawni heretycy mogą pozostawać członkami Mistycznego Ciała Chrystusa, wypaczając tym samym naukę katolicką i utwierdzając swych zwolenników w tym zgubnym błędzie.

Pierwsza Msza biskupia o. bp. Michała Marii F.Ss.R.

 W niedzielę 26 lipca 2026 r., dzień po przyjęciu sakry biskupiej, JE o. bp Michał Maria F.Ss.R. odprawił swoją pierwszą Mszę biskupią. Najświętsza Ofiara została złożona w oratorium Matki Bożej z Casalibus na wyspie Papa Stronsay.

 Kamienie widoczne w murach oratorium pochodzą z XII-wiecznego kościoła św. Mikołaja; w XIX wieku użyto ich do odbudowy tej niewielkiej świątyni. Przez ileż stuleci w murach tych sprawowano Najświętszą Ofiarę!

26 lipca — Św. Anny, Matki N. M. Panny

26 LIPCA

ŚW. ANNY MATKI N. M. PANNY

Ryt zdwojony 2-ej klasy.    Szaty białe.

   Prawdopodobnie rodzice N. Maryji Panny już pomarli w chwili narodzenia Pana Jezusa, więc należą do świętych starego Testamentu, jednak ze względu na osobę Matki Boskiej odbierają cześć liturgiczną; na Wschodzie już w VI wieku, na Zachodzie od VIII wieku. W Polsce cześć św. Anny była bardzo rozwinięta, czego dowodem jest wielka liczba kościołów pod jej wezwaniem.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

AD MULTOS ANNOS! Konsekracja biskupia JE o. bpa Michała Marii F.Ss.R.

   Dzisiaj, 25 lipca 2026 roku, w święto św. Jakuba Starszego, Apostoła, na szkockiej wyspie klasztornej Papa Stronsay odbyła się konsekracja biskupia JE Najprzewielebniejszego o. bpa Michała Marii F.Ss.R.

   Głównym konsekratorem był JE ks. bp Piotr Roy, natomiast współkonsekratorami — JE ks. bp Roderyk da Silva S.S.S.J. oraz JE ks. bp Ferdynand Altamira.

   Redakcja Tenete Traditiones składa nowemu biskupowi serdeczne gratulacje. Życzymy Ekscelencji wielu lat owocnej służby dla chwały Bożej, obrony nieskażonej Wiary katolickiej oraz zbawienia dusz.

   Niech dobry Bóg udziela nowemu Pasterzowi wszelkich potrzebnych łask, siły i wytrwałości w wypełnianiu powierzonej mu misji.

   Ad multos annos, Ekscelencjo!

Redakcja Tenete Traditiones 

 

25 lipca — Św. Jakuba Starszego, Apostoła

25 LIPCA

ŚW. JAKUBA, APOSTOŁA

Ryt zdwojony 2 klasy.    Szaty czerwone.

   Św. Jakub, brat św. Jana, syn Zebedeusza, pochodził z Betsaidy Galilejskiej. Miał przydomek Starszego. Po Wniebowstąpieniu Pana Jezusa głosił Bóstwo Jego w Judei i Samarji. Herod Agryppa dla przypodobania się Żydom skazał go na ścięcie. Został ścięty około roku 42, nieco przed świętem Paschy. Ciało jego przeniesiono później do Compostelli, w Hiszpanii.

   Msza jedna z piękniejszych ku czci Apostołów, uwzględnia główne cechy tych, którzy pierwsi poszli za Chrystusem. Liturgja pozwala nam istotnie obcować z tymi świętymi, abyśmy mogli korzystać z ich przykładu i opieki.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

Transmisja na żywo konsekracji biskupiej Przewielebnego o. Michała Marii F.Ss.R.

Transmisja konsekracji biskupiej o. Michała Marii F.Ss.R.

   Jutro, 25 lipca 2026 roku, na szkockiej wyspie klasztornej Papa Stronsay odbędzie się konsekracja biskupia o. Michała Marii F.Ss.R.

   Uroczystość rozpocznie się o godz. 9.00 czasu miejscowego (szkockiego), czyli o godz. 10.00 czasu polskiego. Bezpośrednią transmisję będzie można śledzić w serwisie YouTube pod poniższym adresem:

https://www.youtube.com/watch?v=BzKlHD8RaaY

   Głównym konsekratorem będzie JE ks. bp Piotr Roy, natomiast współkonsekratorami — JE ks. bp Roderyk da Silva S.S.S.J. oraz JE ks. bp Ferdynand Altamira.

   Zachęcamy wszystkich Czytelników do śledzenia transmisji oraz do modlitwy w intencji przyszłego biskupa i całego dzieła Redemptorystów Zaalpejskich.

   Deo gratias!

Prof. Jacek Bartyzel: 75. rocznica śmierci Adama Stefana kard. Sapiehy, „Księcia Niezłomnego”

   23 lipca 1951 zmarł w Krakowie, w wieku 84 lat (ur. 14 V 1867), Adam Stefan (Stanisław Bonifacy Józef) ks. Sapieha h. Lis, książę-biskup krakowski (od 1926 – abp metropolita), (od 1946) kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego. Był najmłodszym dzieckiem radykalnego niepodległościowca Adama Stanisława ks. Sapiehy (1828-1903) i Jadwigi z Sanguszków. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Wiedeńskim (1891) oraz teologiczne na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk bpa Jana Puzyny 1 X 1893. Na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie uzyskał 10 VII 1896 stopień doktora obojga praw; równolegle studiował dyplomację w Kościelnej Akademii Szlacheckiej. W 1906 roku został mianowany szambelanem papieskim papieża św. Piusa X, z zadaniem pełnienia funkcji nieformalnego ambasadora spraw polskich przy Stolicy Apostolskiej. 8 XI 1911 otrzymał od cesarza Franciszka Józefa I nominację na urząd bpa diecezji krakowskiej, zatwierdzoną przez papieża 27 listopada tegoż roku – uroczysty ingres do katedry wawelskiej odbył 3 III 1912. Jeszcze w tym samym roku utworzył pierwsze duszpasterstwo akademickie w Krakowie przy kolegiacie św. Anny. W czasie I wojny światowej utworzył Książęco-Biskupi Komitet Pomocy dla Dotkniętych Klęską Wojny. 23 IX 1920 papież Benedykt XV mianował go asystentem tronu papieskiego i hrabią rzymskim; nie otrzymał jednak – zwyczajowego w wypadku biskupów krakowskich – kapelusza kardynalskiego ani wówczas, ani za pontyfikatu Piusa XI, z którym wszedł w konflikt jeszcze gdy ten, jako Achilles Ratti, pełnił funkcję nuncjusza apostolskiego w Polsce (na tle zarówno domniemanie proniemieckiego stanowiska Rattiego w kwestii przynależności państwowej Górnego Śląska, jak domagania się przywrócenia tradycyjnego prymatu abpa gnieźnieńskiego, podczas gdy nuncjusz zrównywał wagę obu tytułów prymasowskich – Prymasa Polski i Prymasa Królestwa Polskiego, czyli abpa warszawskiego). 12 XI 1922 został wybrany senatorem RP z listy Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej, lecz 9 III 1923 złożył mandat, podporządkowując się papieskiemu zakazowi przyjmowania przez hierarchów kościelnych godności państwowych. Po podniesieniu diecezji krakowskiej do rangi archidiecezji (28 X 1925) został 14 XII 1925 mianowany pierwszym abpem metropolitą krakowskim. W 1927 roku wydał zezwolenie na złożenie w Krypcie Wieszczów Narodowych, sprowadzonych z Paryża szczątków Juliusza Słowackiego, a w maju 1935 – na pochówek marsz. Józefa Piłsudskiego w Krypcie Św. Leonarda, z zastrzeżeniem tymczasowości tej lokalizacji. Kiedy dwa lata później samodzielnie zdecydował o przeniesieniu trumny tegoż pod Wieżę Srebrnych Dzwonów (nienależącą do sakralnej przestrzeni katedry), wybuchł tzw. konflikt wawelski, zaogniony jeszcze listem do prezydenta Ignacego Mościckiego, po którym został oskarżony o obrazę głowy państwa, a wyciszony dopiero dyplomatycznymi przeprosinami. W 1939 roku prosił papieża Piusa XI (i ponownie, po jego śmierci, Piusa XII) o zwolnienie z urzędu ze względu na stan zdrowia, jednak za namowami władz (m.in. ministra Józefa Becka), prośbę tę wycofał; dzięki temu, w czasie II wojny światowej i okupacji niemieckiej stał się faktycznym przywódcą (wskutek nieobecności w kraju prymasa Augusta Hlonda) Kościoła polskiego w Generalnej Guberni i moralnym przywódcą narodu. Jego niezłomna postawa wobec okupanta, domaganie się zaniechania terroru, ofiarność w niesieniu pomocy potrzebującym, zyskały mu zaszczytne miano „Księcia Niezłomnego”. Po opanowaniu Polski przez Armię Czerwoną i zainstalowaniu reżimu komunistycznego zachowywał równie godną, a zarazem realistyczną postawę; zaakceptował deklarację ideową konspiracyjnego Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość, z jego inicjatywy zaczął się też 24 III 1945 ukazywać w Krakowie "Tygodnik Powszechny" pod redakcją ks. Jana Piwowarczyka. 23 VIII 1945 reaktywował Caritas i stanął na jego czele. 18 II 1946 otrzymał wreszcie kapelusz kardynalski, a 24 października tegoż roku papież nadał mu także nadzwyczajne uprawnienia ordynariusza dla duchowieństwa i wiernych obrządku greckokatolickiego. W grudniu 1948 wystosował list protestacyjny do „prezydenta” Bolesława Bieruta w sprawie szykan wobec Kościoła (likwidacja szkół katolickich, utrudnianie posługi duszpasterskiej chorym i więźniom, niszczenie prasy katolickiej, indoktrynacja komunistyczna obywateli, szkalowanie duchowieństwa); listy takie ponawiał w następnych latach, m.in. po przejęciu Caritasu przez kolaborantów reżimu. Zachowywał sceptycyzm wobec tzw. porozumienia państwo-Kościół z kwietnia 1950, przewidując, że komuniści go nie dotrzymają. Wskutek pogorszenia się stanu zdrowia, 3 V 1951 przekazał rządy nad archidiecezją abpowi Eugeniuszowi Baziakowi. Jego pogrzeb stanowił wielką manifestację religijną i patriotyczną w apogeum stalinowskiego terroru.

PRZYGOTOWANIA DO KONSEKRACJI BISKUPIEJ

   Przygotowania do konsekracji biskupiej o. Michała Marii F.Ss.R.

Na szkockiej wyspie klasztornej Papa Stronsay trwają przygotowania do konsekracji biskupiej o. Michała Marii F.Ss.R. Uroczystość odbędzie się 25 lipca 2026 roku.

Głównym konsekratorem będzie JE ks. bp Piotr Roy z Kanady, który przybył już na Papa Stronsay wraz z przyszłym współkonsekratorem, JE ks. bpem Roderykiem da Silvą S.S.S.J. W konsekracji ma uczestniczyć również JE ks. bp Ferdynand Altamira.

Prośmy dobrego Boga, aby przygotowywana konsekracja odbyła się pomyślnie i przyniosła obfite owoce dla Świętego Kościoła oraz wiernych katolików.

 Deo gratias!

Niech żyje Chrystus Król!

Niech żyje Tradycja katolicka!

22 lipca — Św. Marii Magdaleny, Pokutnicy

22 LIPCA

ŚW. MARII MAGDALENY, POKUTNICY

Ryt zdwojony.    Szaty białe.

   Liturgia łacińska utożsamia Marję Magdalenę ze siostrą Łazarza oraz z pokutnicą o której wspomina Łukasz ewangelista. Marja, pochodziła z Magdali. Była grzesznicą a dopiero łaska Chrystusa ją z grzechu nawróciła. Iż wielce umiłowała, dla tego wiele jej grzechów zostało odpuszczone. Otrzymała ona później przydomek współapostolki, gdyż jej to przypadło w udziale, ogłoszenie apostołom radosnej nowiny o zmartwychwstaniu Chrystusa. Dlatego też dzisiaj we Mszy mówi się Credo.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

TRADYCYJNE ŻYCIE BENEDYKTYŃSKIE

 ✝️ TRADYCYJNE ŻYCIE BENEDYKTYŃSKIE

 Podczas swej wizyty we Francji JE Najprzewielebniejszy ks. bp Roderyk da Silva, biskup S.S.S.J., odprawił Najświętszą Ofiarę Mszy w Loches, gdzie mieszkają brat Benedykt Maria Łępa oraz wielebny o. Wilhelm Maria Hecquard O.S.B. Warto zaznaczyć, że bp Roderyk da Silva jest oblatem benedyktyńskim.

 Brat Benedykt Maria Łępa jest naszym rodakiem. Do wspólnoty benedyktyńskiej we Francji, znajdującej się na terenie diecezji Tours, wstąpił stosunkowo niedawno, przyjmując habit św. Benedykta z rąk o. Wilhelma Marii Hecquarda. Na chrzcie otrzymał imię Gabriel, nadane mu na cześć św. Gabriela od Matki Bożej Bolesnej. Jako imię zakonne obrał imię św. Benedykta — jednego z Pięciu Braci Polskich.

Integrity Magazine: O. Michał Maria F.Ss.R. potępia „nową religię” Vaticanum II przed konsekracją na biskupa Redemptorystów Zaalpejskich

„Nie jest to ta sama Wiara katolicka, którą świat znał od zawsze” — oświadczył w niedawno ogłoszonej deklaracji

Riaan Van Zyl

10 lipca 2026 roku

Redemptoryści Zaalpejscy

Fot.: profil Redemptorystów Zaalpejskich w serwisie X.

   Na zaledwie kilka tygodni przed zaplanowaną na 25 lipca konsekracją o. Michał Maria F.Ss.R. opublikował tekst będący w istocie jego ostatnim publicznym wyjaśnieniem powodów przyjęcia sakry biskupiej z rąk bp. Piotra Roya. Przedstawia w nim tę ceremonię nie jako osobisty zaszczyt, lecz jako konieczną odpowiedź na sytuację, którą określa mianem bezprecedensowego kryzysu w Kościele.

   W deklaracji ogłoszonej 8 lipca 73-letni współzałożyciel Zgromadzenia Synów Najświętszego Odkupiciela (Filii Sanctissimi Redemptoris, F.Ss.R.) rozważa całe swoje życie, przeżyte w Wierze katolickiej, oraz przekonania, które doprowadziły go do obecnej chwili.

   „Święta Matka nasza, Kościół katolicki, była i za łaską Bożą zawsze pozostanie wielką miłością mojego życia” — pisze, po czym ubolewa nad spustoszeniem, jakie, jego zdaniem, nastąpiło po Soborze Watykańskim II.

   „Spustoszenie, zniszczenie — wszystko to jest namacalne… A stało się tak dlatego, że nie usłuchano przestróg Papieży”.

Bp. M. Loya: Pułapki fałszywego konserwatyzmu

 Szczerze uważam, że następujące „konserwatywne” zgromadzenia są jedynie sidłami szatańskimi, zastawionymi po to, aby przechwytywać możliwe powołania oraz wiernych, którzy mogliby należeć do prawdziwego Kościoła katolickiego:

• Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X;
• Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra;
• Instytut Dobrego Pasterza;
• Instytut Chrystusa Króla Najwyższego Kapłana;
• Apostolska administratura personalna Świętego Jana Marii Vianneya;
• Opactwo Świętego Krzyża;
• kapłani Motu Proprio;
• Heroldowie Ewangelii;
• itd.

 Instytuty te usypiają czujność swoich zwolenników i zwodzą ich, wmawiając im, że są katolikami dlatego, iż podążają za „papieżem” — oczywiście fałszywym — a zarazem należą do „dobrych”, ponieważ upodobali sobie Mszę łacińską i śpiew gregoriański.

 Jest nauką pewną, że papież-heretyk istnieć nie może. Tymczasem ostatni fałszywi papieże głoszą nauki nie tylko sprzeczne, lecz wprost przeciwne Magisterium, depozytowi Wiary oraz nauczaniu poprzednich, prawdziwych Papieży. Pozostają oni we wspólnocie z protestantami, masonami, ewangelikami i czcicielami fałszywych bogów — nieprzyjaciółmi Chrystusa. Są jawnymi heretykami zarówno w słowach, jak i w czynach.

 Pan nasz nie przyjmuje katolików jedynie z nazwy ani tych, którzy chcieliby służyć Mu tylko połowicznie. Albo należymy do Chrystusa, albo jesteśmy przeciwko Chrystusowi. Jedynym prawdziwym stanowiskiem teologicznym w obecnym położeniu jest uznanie, że Stolica Apostolska pozostaje wakująca. Nietrudno wykazać niekatolickość ostatnich fałszywych papieży — szalbierzy, nieprzyjaciół samego Kościoła i niszczycieli wszystkiego, co święte.

W 75. rocznicę urodzin śp. ks. Antoniego Cekady

   18 lipca 2026 roku przypadła 75. rocznica urodzin śp. ks. Antoniego Cekady — katolickiego kapłana, teologa i jednego z najbardziej zasłużonych obrońców nieskażonej Wiary oraz tradycyjnego rytu rzymskiego w dobie posoborowego kryzysu Kościoła. Ks. Antoni Cekada urodził się 18 lipca 1951 roku. Święcenia kapłańskie otrzymał 29 czerwca 1977 roku z rąk abp. Marcelego Lefebvre’a. Przez kolejne dziesięciolecia gorliwie służył wiernym, a zarazem prowadził rozległą działalność pisarską i teologiczną.

   Pozostawił po sobie wielkie i trwałe dziedzictwo. Na szczególną uwagę zasługują owoce jego pracy dotyczącej sedewakantyzmu, opartej na podstawowych zasadach katolickiej nauki o papiestwie, jak również jego opracowania ukazujące problemy związane z Novus Ordo, jego tak zwaną „Mszą” oraz wątpliwymi sakramentami Pawła VI. Jego prace odznaczały się jasnością wywodu, znajomością tradycyjnej teologii oraz umiejętnością przedstawiania nawet trudnych zagadnień w sposób uporządkowany i zrozumiały.

16 lipca Kościół obchodzi święto NMP z góry Karmel.

16 LIPCA

WSPOMNIENIE NAJŚW. MARYJI PANNY Z GÓRY KARMELU

Ryt zdwojony większy.    Szaty białe.

   16 lipca 1251 r. Najśw. Panna ukazała się błogosławionemu Szymonowi Stockowi i wręczyła mu habit karmelitański. Innocenty IV pobłogosławił go i przywiązał doń liczne odpusty, nietylko dla członków zakonu karmelitańskiego, ale dla wszystkich, którzy będą należeć do bractwa Najśw. M. P. z Góry Karmelu. Nosząc szkaplerz, który jest zmniejszonym szkaplerzem Ojców Karmelitów, uczestniczymy w ich zasługach i możemy się spodziewać szybkiego wyzwolenia z czyśćca przez Najśw. Pannę.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

Michał Mikłaszewski: Tatry uczą pokory. Historia jednego spontanicznego spaceru.

fot. Michał Mikłaszewski ©

Tatry uczą pokory. Historia jednego spontanicznego spaceru

Laudate Dominum in operibus eius.

„Chwalcie Pana w dziełach Jego.” (Ps 150, 2)

---

fot. Michał Mikłaszewski ©

„Przejdźmy jeszcze do kapliczki, bo dawno nie byłem.”

To było jedno z tych zdań, które wypowiada się zupełnie spontanicznie, nie przypuszczając nawet, że za kilka minut nabierze ono zupełnie innego znaczenia.

Tegoroczny urlop w Tatrach obfitował w wiele pięknych chwil, jednak wydarzenie z sobotniego wieczoru pozostanie w mojej pamięci prawdopodobnie już na zawsze.

Od samego rana pogoda nie rozpieszczała. Gęste chmury, ulewny deszcz i niska podstawa chmur skutecznie pokrzyżowały nasze plany zdobywania szczytów. Nie pozostało więc nic innego, jak pogodzić się z sytuacją. Po południu wraz z kolegą postanowiliśmy wybrać się jedynie na spokojny spacer do Schroniska na Polanie Chochołowskiej. Kawa i szarlotka wydawały się całkiem dobrym pomysłem na zakończenie dnia.

Wracając doliną, powiedziałem:

— Przejdźmy jeszcze do kapliczki, bo dawno nie byłem.

Nie przypuszczałem wówczas, że będzie to najlepsza decyzja całego dnia.

„Bo z wielkości i piękności stworzeń poznaje się przez podobieństwo ich Stwórcę.”

(Mdr 13, 5)

---

NAWIEDZENIE NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY.

2 LIPCA

NAWIEDZENIE NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY

Ryt zdwojony 2-ej klasy.    Szaty białe.

   Treścią dzisiejszego święta jest druga Tajemnica radosna różańca św. Gdy Anioł Gabriel zwiastował Maryji i oznajmił, że Bóg niedługo da syna św. Elżbiecie, Najśw. Panna natychmiast udała się do Hebronu gdzie mieszkała jej krewna. Maryja nawiedza Elżbietę, a Jezus nawiedza Jana i uświęca Go. Dziś obchodzimy narodziny pięknego hymnu Magnificat, tej Ewangelii Maryjnej, pieśni pełnej pokory i miłości Boga.

   Święto dzisiejsze powstało w 1389 r. z polecenia Urbana VI aby uczcić zakończenie wielkiej schizmy Zachodniej.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

UNAM SANCTAM: O duchu prawa a literze prawa.

Komentarz doktrynalny

O duchu prawa i jego literze

23 czerwca AD 2026

„…konieczność nie podlega prawu.”

— św. Tomasz z Akwinu

W obecnych czasach istnieje niebezpieczeństwo, że katolicy zapomną o duchu prawa, a przez nazbyt rygorystyczne trzymanie się jego litery narazą się na odrzucenie nie tylko rozwiązania obecnego kryzysu, lecz także jednej z fundamentalnych zasad, na których opiera się Kościół.

To, że duch prawa może, a nawet powinien mieć pierwszeństwo przed jego literą, nie jest ani nową, ani wyjątkową ideą. Jest to jedna z podstawowych zasad naszej wiary, wpisana w samą naturę prawa. Jeżeli katolicy o tym zapomną, grozi im dezorientacja i bezradność w obliczu kryzysu. Co więcej, utrzymujemy, że znaczna część obecnego kryzysu oraz trudności z jego rozwiązaniem wynika właśnie z niezrozumienia różnicy pomiędzy duchem prawa a jego literą.

Aby w pełni przedstawić ten argument, podzieliliśmy niniejszy tekst na dwie części. W pierwszej zobaczymy, jak duch prawa oraz moralna zasada słuszności (epikei) były podkreślane przez Kościół na przestrzeni wieków — od nauczania samego naszego Pana aż po Kodeks Prawa Kanonicznego. W drugiej zastosujemy te zasady do obecnego kryzysu. Krótko mówiąc, ścisłe trzymanie się samej litery prawa prowadzi albo do paraliżu, albo do absurdu, podczas gdy wierność jego duchowi ukazuje jasną i prostą drogę naprzód.

Część I

Nauczanie Kościoła

„A odszedłszy stamtąd, przyszedł do bóżnicy ich. A oto był tam człowiek mający uschłą rękę. I pytali Go, mówiąc: Godzi li się w szabat uzdrawiać? aby Go oskarżyli. A On rzekł im: Któryż z was będzie człowiek, mający jedną owcę, a jeśliby ta w szabat wpadła do dołu, izali jej nie uchwyci i nie wyciągnie? A o ileż zacniejszy jest człowiek niż owca? A tak godzi się w szabat dobrze czynić. Tedy rzekł człowiekowi: Wyciągnij rękę twoję. I wyciągnął, i stała się zdrową jak druga.”

— Ewangelia według św. Mateusza 12, 9–13

---

„Biada wam, doktorowie i faryzeuszowie obłudnicy, iż dajecie dziesięcinę z mięty i kopru, i kminku, a opuściliście, co ważniejszego jest w Zakonie: sąd, miłosierdzie i wiarę. Toć należało czynić, a owego nie opuszczać. Przewodnicy ślepi, którzy przecedzacie komara, a wielbłąda połykacie.”

— Ewangelia według św. Mateusza 23, 23–24

---

Żadnej grupy ludzi nasz Pan nie potępił tak stanowczo jak uczonych w Piśmie i faryzeuszów. Widzimy zarazem, że szczególnie piętnował ich za jeden konkretny i poważny błąd: nadmiernie rygorystyczne trzymanie się szczegółów prawa, jego litery, przy jednoczesnym niezrozumieniu jego ducha. Nasz Pan wyraźnie ukazał to jako zasadniczą różnicę pomiędzy ich religią a religią Bożą. Skoro więc tak stanowczo nalegał na poznanie ducha prawa i zachowywanie go ponad samą literą, a właśnie to odróżniało Jego nauczanie od nauczania żydowskich nauczycieli Jego czasów, musimy wyciągnąć wniosek, że wierność duchowi prawa stanowi jedną z konstytutywnych i fundamentalnych cech naszej wiary.

Brat Rajmund TOF: SEDEWAKANTYZM – powód do chwały i trwania w nim?

   Stan sede vacante (okres po śmierci papieża do czasu wyboru nowego) stał się swego rodzaju hasłem na sztandarach przeciwników rewolucji tzw. II Soboru Watykańskiego i uznawania za papieży Kościoła Katolickiego osób zasiadających na Tronie Piotrowym, wprowadzających swoim „autorytetem” soborowe „reformy”.

Zapominamy, iż termin sede vacante oznacza dla katolika okres żałoby i czas oczekiwania na wybór nowego Papieża, aby ten nienormalny stan Kościoła jak najszybciej uległ zakończeniu. Nie jest to termin, w którym powinniśmy żyć i funkcjonować jako katolicy. Jest to stan przykry i bolesny dla każdego człowieka miłującego Boga i Jego Święty Kościół. Nie może on trwać zbyt długo, ponieważ ciało bez głowy nijak żyć ani rozwijać się nie może.

Wśród katolików uznających, iż Kościół od roku 1958 (śmierć Papieża Piusa XII) znajduje się w stanie sede vacante, ponieważ wszyscy następcy Piusa XII nie nauczali i nie przekazywali nauki nieskażonej błędami modernizmu (herezji), pokutuje pogląd, że (mówiąc prostym językiem) Papieża możemy odzyskać, kiedy uzurpator w Watykanie nawróci się na wiarę katolicką (Teza z Cassiciacum) lub nastąpi interwencja z nieba, kiedy św. Piotr sam wskaże swojego następcę (część tzw. totalnych sedewakantystów). Pomijam tutaj rozwiązanie w postaci fikołków teologicznych, polegających na uznawaniu za Papieża modernisty (sic!) i niesłuchania go (Bractwo Św. Piusa X). Wszystkie te rozwiązania, pomimo pozornej logiczności uzasadnianej przez swoich wyznawców stanem wyższej konieczności, w jakiej znajduje się Kościół, nie są rozwiązaniami, które mogą uzdrowić obecną sytuację i przywrócić Kościołowi Świętemu jego normalne funkcjonowanie.

Święto Przenajdroższej Krwi P. N. Jezusa Chrystusa.

1 LIPCA

UROCZYSTOŚĆ KRWI PRZENAJDROŻSZEJ P. N. JEZUSA CHRYSTUSA

Ryt zdwojony I-ej klasy.    Szaty czerwone.

   Uroczystość ma na celu obudzić miłość ku Zbawicielowi, który Krwią swoją obmył świat z grzechów. Okazją zewnętrzną do powstania święta było przełamanie prześladowania Kościoła w r. 1848; powstało w r. 1849; na pamiątkę dziewiętnastowiekowego jubileuszu od przelania Krwi przez Pana Jezusa. Pius XI dał mu ryt zdwojony I klasy.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

Stało się! Bractwo Świętego Piusa X ma czterech nowych, ważnie konsekrowanych biskupów.

Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X ma czterech nowych biskupów.

Dzisiaj w Écône bp Alfons de Galarreta, przy asyście bp. Bernarda Fellaya, nałożył ręce na kandydatów i wypowiedział sakramentalną formę konsekracji biskupiej. Bractwo Świętego Piusa X posiada od tej chwili czterech nowych biskupów.

Nowymi biskupami Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X zostali: bp Pascal Schreiber (Szwajcar), bp Michał Goldade (Amerykanin), bp Michał Poinsinet de Sivry (Francuz) oraz bp Marek Hanappier (Francuz).

W świetle prawa kościelnego posoborowej instytucji religijnej (sekty Novus Ordo) wszyscy nowo konsekrowani biskupi, podobnie jak ich konsekratorzy, zaciągnęli w tym momencie mocą samego prawa (łac. latae sententiae) karę ekskomuniki za przyjęcie i udzielenie sakry biskupiej bez zgody domniemanego papieża.

W związku z tym publikujemy trafny komentarz JE ks. bp. Merardo Loyi, który doskonale ukazuje praktyczną sprzeczność stanowiska Bractwa Świętego Piusa X:

---

Bractwo Świętego Piusa X JEST ZA WAKATEM STOLICY APOSTOLSKIEJ.

Tak, stali się tym, czego najbardziej nienawidzą:

– Konsekrują biskupów bez zgody swojego „papieża”.

– Nie odprawiają Mszy, nie udzielają sakramentów ani nie używają Mszału i Rytuału, z których korzysta ich „papież”.

– Nie wyznają tej samej doktryny, którą wyznaje ich „papież”.

– Nie mogą wejść do świątyń, w których sprawuje władzę ich „papież”.

– Nie należą do hierarchii, której głową jest ich „papież”.

– Krytykują swojego „papieża” i nazywają go heretykiem.

– Są odrzucani i ekskomunikowani przez swojego „papieża”.

– Nie uznają nakazów ani decyzji dyscyplinarnych dla Kościoła wydawanych przez swojego „papieża”.

– Nie uznają encyklik swoich „papieży”.

Lefebryści są najbardziej konsekwentnymi sedewakantystami w praktyce, jakich widziałem.

Jaka jest praktyczna różnica między nimi a zwolennikami stanowiska sede vacante? Żadna — poza hipokryzją i oszukiwaniem samych siebie.