2 września: Św. Stefana, Króla i Wyznawcy

2 WRZEŚNIA

ŚW. STEFANA, KRÓLA I WYZNAWCY

Ryt prosty.    Szaty białe.

   Św. Stefan, przyjąwszy wiarę Chrystusową, stał się apostołem Węgrów; miłosierny względem biednych, odznaczał się zamiłowaniem do modlitwy; gorąco czcił Matkę Boską. Umarł w r. 1038.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

   Święto św. Stefana, króla Węgier (ok. 969–1038). W roku 974 jego ojciec, książę Gejza, przyjął wraz z rodziną i możnymi chrzest w obrządku łacińskim. Jego syn Vajk, który na chrzcie otrzymał imię Stefan, objął władzę książęcą w roku 997, a w roku 1001 został pierwszym władcą Węgier koronowanym na króla. Za jego panowania lud Madziarów porzucił ciemności pogaństwa i uznał naszego Pana Jezusa Chrystusa za swego Boga i Króla. Św. Stefan zjednoczył węgierskie plemiona w jedno chrześcijańskie państwo, znacznie powiększył jego granice i doprowadził do końca dzieło chrystianizacji kraju. Założył dwa arcybiskupstwa — w Ostrzyhomiu i Kalocsy — oraz osiem biskupstw, a oddając koronę i całe królestwo pod opiekę Najświętszej Maryi Panny, położył trwałe fundamenty chrześcijańskich Węgier. Gorliwie krzewił prawdziwą wiarę, budował kościoły i otaczał opieką ubogich, stając się dla swego narodu nie tylko monarchą, lecz także ojcem i apostołem.

   Liturgia dzisiejszego święta ukazuje w św. Stefanie wzór chrześcijańskiego monarchy, który otrzymaną od Boga władzę oddał na służbę prawdziwej wierze i zbawieniu powierzonego sobie ludu. Kościół przypomina w Kolekcie, że ten, którego królestwo miało w nim na ziemi gorliwego krzewiciela wiary, ma obecnie w niebie chwalebnego obrońcę. Jego panowanie świadczy, że narody i państwa, podobnie jak pojedynczy ludzie, winny uznać królewską władzę naszego Pana Jezusa Chrystusa, podporządkowując Jego prawu całe życie publiczne. Wierność Chrystusowi Królowi i opieka Najświętszej Maryi Panny stały się fundamentem chrześcijańskich Węgier oraz źródłem ich duchowej jedności.

Opracowanie redakcyjne „Tenete Traditiones”