9 października 1610 — dzień, który zapisał się złotymi zgłoskami w historii Polski. Polskie chorągwie znajdowały się wówczas w samym sercu państwa moskiewskiego, a Kreml pozostawał w rękach wojsk Rzeczypospolitej. Dzień wcześniej hetman polny koronny Stanisław Żółkiewski osobiście i uroczyście wkroczył do kremlowskiej twierdzy, gdzie oczekiwała na niego Duma Bojarska. Wśród obecnych znajdowali się patriarcha Hermogenes oraz Michaił Romanow, przyszły car i założyciel dynastii, która miała rządzić Rosją przez następne trzy stulecia. Po złożeniu przez przedstawicieli stanów moskiewskich przysięgi na wierność królewiczowi Władysławowi Wazie wydano uroczysty bankiet na cześć polskiego hetmana i jego oficerów. Zwycięstwo wojskowe zostało w ten sposób dopełnione politycznym podporządkowaniem stolicy państwa moskiewskiego. Był to jeden ze szczytowych momentów potęgi dawnej Polski — syn króla Zygmunta III Wazy został uznany za przyszłego cara, polski hetman przyjmowany był na Kremlu przez najwyższych dostojników, a najważniejsza twierdza Moskwy znajdowała się pod kontrolą jego żołnierzy.
We wrześniu przypominaliśmy pierwsze wkroczenie wojsk Rzeczypospolitej do Moskwy, rozpoczęte w nocy z 20 na 21 września 1610 roku. Zajmowanie rozległego miasta oraz wprowadzanie kolejnych oddziałów trwało jednak etapami i wymagało wielkiej rozwagi. Siły Żółkiewskiego były nieliczne w porównaniu z liczbą mieszkańców Moskwy, dlatego starano się ukryć ich rzeczywistą liczebność i nie dopuścić do wybuchu paniki lub buntu. Kolejne chorągwie zajmowały wyznaczone dzielnice, bramy i punkty strategiczne. Oddziały rozmieszczono w taki sposób, aby mogły udzielać sobie wzajemnego wsparcia, a w razie wystąpienia mieszkańców skoncentrować obronę w obrębie murów Kremla. Nieliczne siły Rzeczypospolitej zdołały objąć kontrolę nad olbrzymią stolicą i utrzymywać ją przez blisko dwa lata. Nie był to więc jedynie efektowny epizod ani krótkotrwały przemarsz zwycięskiej armii. Polskie wojska trwale obsadziły najważniejsze części Moskwy, a ich dowódcy przejęli odpowiedzialność za bezpieczeństwo miasta i funkcjonowanie jego władz.
„Die 9 octobris, potem weszliśmy cicho do stolicy, zwinąwszy chorągwie nieznacznie, żeby nie wiedziała Moskwa o liczbie małej wojska naszego”.
Samuel Maskiewicz, PamiętnikAleksander Korwin Gosiewski został starostą moskiewskim i stanął na czele Prikazu Strzeleckiego, czyli najważniejszego urzędu wojskowego państwa moskiewskiego. Pod jego rozkazami znaleźli się również moskiewscy strzelcy, a przedstawiciele Rzeczypospolitej uczestniczyli w sprawowaniu władzy, utrzymywaniu porządku i rozstrzyganiu sporów. Moskiewska mennica rozpoczęła bicie srebrnych i złotych monet z imieniem królewicza Władysława jako cara. Imię syna króla Polski pojawiło się zatem na pieniądzu państwa moskiewskiego, chociaż sam królewicz nigdy nie objął tamtejszego tronu. Państwo carów faktycznie utraciło wówczas suwerenność, a Polacy znaleźli się w gronie nielicznych narodów, których wojska zdołały opanować Moskwę i przez tak długi czas sprawować władzę nad jej politycznym sercem. Kreml znalazł się w polskich rękach nie dzięki przewadze liczebnej, lecz dzięki męstwu żołnierzy, talentowi hetmana Stanisława Żółkiewskiego oraz potędze ówczesnej Rzeczypospolitej. Było to świadectwo odwagi naszych przodków, potęgi dawnej Rzeczypospolitej i chwały polskiego oręża — zwycięstwo, o którym należy pamiętać i które należy czcić.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.