18 lipca 1936 roku rozpoczęła się ostatnia krucjata Hiszpanii — walka w obronie wiary katolickiej i ojczyzny przeciwko komunistycznej rewolucji. Kilka dni później siły republikańskie otoczyły Alkazar w Toledo. W twierdzy, pod dowództwem płk. José Moscardó, bronili się żołnierze, gwardziści i ochotnicy. Były z nimi ich rodziny, wśród nich także starcy, kobiety i dzieci. Przez blisko dziesięć tygodni obrońcy odpierali szturmy mimo ostrzału artyleryjskiego, bombardowań, wybuchów min i coraz dotkliwszego braku żywności. Twierdza obracała się w gruzy, lecz nie skapitulowała.
Życie w oblężonym Alkazarze nie ograniczało się do walki. Jego mieszkańcy modlili się do Matki Bożej, a w podziemiach urządzili kaplicę. Nie mieli jednak wśród siebie kapłana. Gdy we wrześniu zażądano od nich poddania twierdzy, płk Moscardó poprosił o księdza. Dopiero 11 września wpuszczono do Alkazaru kapłana na trzy godziny; odprawił Mszę świętą, udzielił Komunii i musiał odejść. Nie pozwolono mu pozostać z oblężonymi obrońcami. Wierność wierze, w której obronie stanęli Hiszpanie, miała za murami Alkazaru także ten wymiar: modlitwę pod ostrzałem i oczekiwanie na kapłana.
Wojska gen. Franciszka Franco posuwały się wówczas ku Madrytowi. Franco zdecydował skierować je na odsiecz Toledo, choć opóźniało to dalszą ofensywę. Ratował ludzi, którzy wytrwali mimo kolejnych ataków, i nie pozwalał, by obrona Alkazaru zakończyła się zwycięstwem oblegających. 27 września załoga odparła jeszcze jeden szturm; tego wieczoru pierwsi żołnierze odsieczy weszli do twierdzy. 28 września przybył gen. José Enrique Varela, a kapłan, który nadszedł wraz z wojskiem, odprawił Mszę świętą w podziemiach Alkazaru.
Odsiecz Alkazaru była triumfem obrońców i zwycięstwem całej strony narodowej. Twierdza, którą oblegający chcieli zdobyć za wszelką cenę, wytrwała aż do nadejścia wojsk gen. Franco. Ocalenie jej załogi i rodzin stało się dla walczącej Hiszpanii dowodem, że męstwo, wiara i wierność mogą zwyciężyć mimo głodu, zniszczenia i przeważających sił wroga. Po dziewięćdziesięciu latach wspominamy 28 września jako dzień zwycięskiej odsieczy — jeden z wielkich dni ostatniej krucjaty.
Redakcja Tenete Traditiones
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.