27 września 1939 roku, w oblężonej Warszawie, gen. Michał Tokarzewski-Karaszewicz wraz z grupą oficerów powołał Służbę Zwycięstwu Polski. Jej zadaniem było prowadzenie dalszej walki przeciwko obu okupantom i skupienie Polaków wokół sprawy odzyskania niepodległości. W chwili, gdy Rzeczpospolita znalazła się pod niemiecką i sowiecką okupacją, powstał zalążek Polskiego Państwa Podziemnego, państwa niepodległej Ojczyźnie zawsze wiernego...
Było to państwo działające w ukryciu, lecz związane z legalnymi władzami Rzeczypospolitej na uchodźstwie. Miało swoje wojsko, administrację, sądownictwo, prasę i tajne nauczanie. Tworzyli je żołnierze i urzędnicy, nauczyciele, harcerze, łączniczki, kurierzy oraz tysiące ludzi, którzy każdego dnia ryzykowali życie w służbie Ojzyźnie.
W tę służbę włączyli się również ludzie Kościoła katolickiego. Kapłani towarzyszyli żołnierzom jako kapelani, a także uczestniczyli w tajnym nauczaniu i pracy konspiracyjnej. Ks. Stefan Wyszyński był konspiracyjnym wykładowcą w Laskach i kapelanem zgrupowania AK „Kampinos”. Ks. Wacław Karłowicz działał w podziemiu, prowadził tajne nauczanie i współtworzył prasę konspiracyjną.
W Polskim Państwie Podziemnym współpracowali ludzie środowisk, które przed wojną toczyły ze sobą ostre spory: Polskiej Partii Socjalistycznej, Stronnictwa Ludowego, Stronnictwa Narodowego i Stronnictwa Pracy (SP — chrześcijańska demokracja). W obliczu okupacji potrafili stanąć razem w służbie Rzeczypospolitej.
Dziś oddajemy hołd wszystkim, którzy podtrzymali ciągłość polskiego państwa i nie pozwolili zgasnąć nadziei na wolną Ojczyznę. Cześć i chwała Bohaterom Polskiego Państwa Podziemnego!
Tego samego dnia wspominamy również ks. Piotra Skargę, jezuitę i kaznodzieję królewskiego, zmarłego 27 września 1612 roku. Niech modlitwa za Ojczyznę, od pokoleń łączona z jego imieniem, będzie dziś także naszą modlitwą:
Modlitwa za Ojczyznę
Boże, Rządco i Panie narodów, z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać, a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej, błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna, chwałę przynosiła Imieniowi Twemu, a syny swe wiodła ku szczęśliwości.
Wszechmogący wieczny Boże, spuść nam szeroką i głęboką miłość ku braciom i najmilszej Matce, Ojczyźnie naszej, byśmy jej i ludowi Twemu, swoich pożytków zapomniawszy, mogli służyć uczciwie.
Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje, rządy kraju naszego sprawujące, by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Redakcja Tenete Traditiones
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.