Uroczystość Wniebowzięcia jest największym i bodaj najstarszym świętem Matki Boskiej. Fakt Wniebowzięcia jest największym triumfem Maryji i ukoronowaniem wszystkich Jej przywilejów. « Maryja, pisze Papież Pius XII, ogłaszając ten dogmat w Bulli Munificentissimus, 1 list. 1950, dzięki osobliwszemu przywilejowi Niepokalanego swego poczęcia zwyciężyła grzech i dlatego nie była podległa owemu prawu pozostawania w stanie rozkładu grobowego i nie miała powinności wyczekiwania na odkupienie swego ciała aż do końca czasów. » Maryja jest Nową Ewą, najściślej złączona z Nowym Adamem w Jego dziele Odkupienia i w Jego zwycięstwie nad grzechem i nad śmiercią (Ofert.). Matka najświętsza została wywyższona nietylko dla swego szczęścia ale również i dla naszego pożytku, abyśmy za Jej wstawiennictwem już tu na ziemi sercem przebywali w niebie, a po śmierci mogli brać udział w Jej chwale (Modlitwa, Sekreta, Pokomunia.).
Epistoła stosuje do Maryji przepyszny kantyk triumfalny Judyty, która rozgromiła wrogów Narodu wybranego. Ewangelia przytacza pieśń chwały Magnificat, którą Wniebowzięta śpiewa w niebie wraz z całym Kościołem.
Ponieważ na połowę sierpnia przypada koniec żniw dlatego w to święto poświęca się w kościele zioła i kłosy zboża. Poświęcenie to znane było już w IX wieku, i w Polsce do czasów obecnych dokonywane.
Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.