Św. Hieronim, po wyświęceniu na kapłana, udał się do monasteru, założonego przez dwie wielkie panie rzymskie : św. Paulę i św. Eustochię w Betlejem w pobliżu żłóbka, w którym się narodził Pan Jezus. Umartwiał się ciągłą wstrzemięźliwością i zatapiał się w rozważaniu ksiąg świętych (Grad.), dnie i noce spędzając na czytaniu i pisaniu. On ustalił łaciński tekst pisma świętego zwany Wulgatą, większość ksiąg tłumacząc na nowo i poprawiając dawniejsze tłumaczenie innych. Umarł w r. 420.
✠ ✠ ✠
Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.
Św. Hieronim urodził się w Dalmacji około 340 roku. Rodzice wysłali go na studia do Rzymu, gdzie przyjął Chrzest z rąk papieża Liberiusza. Podróżował po Galii, a następnie udał się do Syrii. Prowadził tam życie pustelnicze, studiował Pismo Święte i poznawał języki wschodnie. Święcenia kapłańskie przyjął w Antiochii, a w latach 382–384 pełnił funkcję sekretarza i doradcy papieża Damazego. W roku 385 osiadł w Betlejem, gdzie z jego inicjatywy powstały cztery klasztory. Opracowana przez niego Wulgata została przyjęta jako tekst urzędowy Kościoła. Pozostawił także komentarze do wielu ksiąg Pisma Świętego i pisma zwalczające współczesne mu herezje. Należy do grona czterech Wielkich Doktorów Kościoła Zachodniego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.