17 sierpnia: Św. Jacka Odrowąża, Wyznawcy.

17 SIERPNIA

ŚW. JACKA, WYZNAWCY

Ryt zdwojony.    Szaty białe.

   Św. Jacek był rodem ze Śląska, jako kanonik krakowski pojechał do Rzymu i tam przez św. Dominika został przyjęty do zakonu Kaznodziejskiego. Po powrocie do kraju pracował przede wszystkim w Krakowie, lecz odprawiał misje na Rusi i na Węgrzech. Umarł 15 sierpnia 1257 r.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

   Św. Jacek Odrowąż, urodzony około 1183 roku w Kamieniu Śląskim, należał do najwybitniejszych synów polskiej ziemi. Jako kanonik krakowski udał się do Rzymu, gdzie zetknął się ze św. Dominikiem i przyjął habit Zakonu Kaznodziejskiego. Po powrocie założył klasztor dominikanów przy kościele Świętej Trójcy w Krakowie, a następnie przemierzał ziemie Polski, Pomorza, Prus, Czech i Rusi, głosząc Ewangelię, zakładając klasztory i umacniając wiernych. Tradycja przedstawia go niosącego z płonącego Kijowa Najświętszy Sakrament oraz figurę Matki Bożej z Dzieciątkiem — jako świadka nierozerwalnej miłości do Eucharystii i Najświętszej Maryi Panny. Zmarł w Krakowie 15 sierpnia 1257 roku, w uroczystość Wniebowzięcia. Papież Klemens VIII kanonizował go 17 kwietnia 1594 roku. Czczony jako Patron Królestwa Polskiego, jest również głównym patronem diecezji katowickiej, ustanowionej przez papieża Piusa XI bullą Vixdum Poloniae unitas z 28 października 1925 roku i należącej jako sufragania do metropolii krakowskiej.

   Liturgia dzisiejszego święta ukazuje w św. Jacku gorliwego kaznodzieję, o którym mówi Introit: „W kościołach Najwyższego otwierał usta swoje i wśród narodu będzie wywyższony”. Jego wielkość nie wypływała jednak z ludzkiej sławy, lecz ze świętości życia i wiernego spełniania posłannictwa otrzymanego od Boga. Dlatego Kościół prosi w Kolekcie, abyśmy „za jego przykładem zmienili się na lepsze, a w przeciwnościach jego opieką byli umocnieni”. Wspomnienie Apostoła Północy i Wschodu przypomina, że wiary nie wolno zachowywać wyłącznie dla siebie: trzeba nieść Chrystusa innym słowem, przykładem życia i odważnym wyznawaniem prawdy, zachowując w sercu tę samą miłość do Najświętszego Sakramentu i Matki Bożej, która ożywiała całe apostolstwo św. Jacka.

Opracowanie redakcyjne „Tenete Traditiones”