Cytaty

"Pogodnie przyjmuję krzyż, który mi został ofiarowany, (ale) będziemy walczyć nadal o honor Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła świętego i niepokalanego... i nigdy nie pomylimy go z nową religią, która głosi szczęście ziemskie, uciechy, rewolucję i wolność wszelkich uczynków, która obala mszę, kapłaństwo, katechizm i wszystko, co nadprzyrodzone: to antyteza chrześcijaństwa"
ks. Coache

„Wszelka polityka, która nie jest Tradycją, jest z pewnością zdradą”
Arlindo Veiga dos Santos
_________________________________________________

niedziela, 31 grudnia 2017

Życzenia noworoczne AD 2018

....redakcji Tenete Traditiones

„Na szczęście, na zdrowie, na ten Nowy Rok! 

Żebyście byli weseli jako w niebie anieli.

Żeby wam się darzyło w komorze, w oborze, wszędzie daj Boże."

Do Siego Roku!

Życzy
Redakcja Tenete Traditiones

Niedziela, 31 grudnia AD 2017 - Niedziela wśród oktawy Narodzenia Pańskiego.


NIEDZIELA W OKT. BOŻEGO NARODZENIA

Ryt półzdwoj.   Szaty białe

   Niedzielę wśród oktawy poświęcamy rozważaniu tajemnicy Bożego Narodzenia. Kościół przyprowadza nas znowu do żłóbka Betlejemskiego, abyśmy w ciszy i skupieniu zastanowili się nad głębią dogmatu wcielenia i zrozumieli jakie z niego praktyczne wnioski możemy wyciągnąć dla życia naszego. Przewodnikiem w tym rozmyślaniu będzie św. Paweł.
   Dzięki Misterium Bożego Narodzenia rozwija się w nas duch Dziecięstwa Bożego, duch ufności i miłości, który w nas wola : Abba Ojcze.
   Bądźmy dziećmi Bożymi na wzór Dzieciąta Jezus.
   W Ewangelii, Starzec Symeon odpowiada na to wieczne pytanie, które świat zadaje : Kim jest Dzieciątko Boże? 《 Oto ten położony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu i na znak, któremu sprzeciwiać się będą 》. Znak budzący sprzeciw, gdyż świat oślepiony pychą i żądzą będzie zawsze zwalczał Chrystusa, ale i znak pociechy i radości dla tych, którzy w czystości serca weń uwierzyli. 

Źródło: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. G. Lefebvre, Benedyktyn, 1949 r.

sobota, 30 grudnia 2017

Sakra biskupia x. J. Selwaya odbędzie się 22 lutego AD 2018

x. Józef Selway

W czwartek, 22 lutego 2018, w święto Stolicy Św. Piotra w Antiochii, J. Exc. x bp Donald Sanborn udzieli sakry biskupiej x. Józefowi Selwayowi, wyświęconemu na kapłana przez śp. bpa Roberta McKennę w 2001 roku, wicerektorowi Seminarium Trójcy Przenajświętszej w Brooksville na Florydzie w USA. Uroczystość konsekracji nowego Biskupa odbędzie się w kościele seminaryjnym. Współkonsekratorami będą J. Exc. x bp Daniel Dolan i J. Exc. x bp Gerard Stuyver.



Aktualizacja, 3 stycznia 2018 r.: dodane zostały personalia ich Excelencji, xięży biskupów współkonsekratorów.

Święta ruchome, nakazane oraz posty AD 2018 obowiązujące w Kościele katolickim.

Rycina przedstawiająca rok liturgiczny
 (lata 50. XX wieku)

Święta ruchome w Roku Pańskim 2018:

28 stycznia (niedziela) - wypada Niedziela Siedemdziesiątnicy (czyli Starozapustna) - początek okresu przedpościa.

14 lutego (środa) - wypada Popielec - początek Wielkiego Postu. 

18 lutego (niedziela) - wypada Pierwsza Niedziela Wielkiego Postu.

18 marca (niedziela) - wypada Pierwsza Niedziela Męki Pańskiej (czyli Czarna) - początek okresu Męki Pańskiej. 

25 marca (niedziela) - wypada Niedziela Palmowa - początek Wielkiego Tygodnia. *

29 marca (czwartek) - wypada Wielki Czwartek - początek Triduum Sacrum. 

30 marca (piątek) - wypada Wielki Piątek 

31 marca (sobota) - wypada Wielka Sobota 

1 kwietnia (niedziela) - wypada Wielkanoc - czyli Święto Zmartwychwstania Pańskiego. 

2 kwietnia (poniedziałek) - wypada Poniedziałek Wielkanocny 

8 kwietnia (niedziela) - wypada Niedziela Przewodnia (czyli Biała) 

18 kwietnia (środa) - wypada Święto Św. Józefa - opiekuna Kościoła katolickiego.

10 maja (czwartek) - wypada Wniebowstąpienie Pańskie. 

20 maja (niedziela) - wypada Zesłanie Ducha Świętego (czyli Zielone Świątki) 

31 maja (czwartek) - wypada Boże Ciało

8 czerwca (piątek) - wypada Święto Najświętszego Serca Pana Jezusa

* - 9 kwietnia (poniedziałek) - wypada Zwiastowanie Pańskie (przeniesione z 25 marca).


Święta nakazane w Roku Pańskim 2018 w Polsce, z wyjątkiem niedziel (obowiązek uczestnictwa we Mszy świętej pod grzechem ciężkim) :


1 stycznia (poniedziałek) - NOWY ROK

6 stycznia (sobota) - TRZECH KRÓLI

10 maja (czwartek) - WNIEBOWSTĄPIENIE

31 maja (czwartek) - BOŻE CIAŁO

29 czerwca (piątek) - ŚŚ. AP. PIOTRA I PAWŁA

15 sierpnia (środa) - WNIEBOWZIĘCIE N.M.P.

1 listopada (czwartek) - WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH

8 grudnia (sobota) - NIEPOKALANE POCZĘCIE N.M.P.

25 grudnia (wtorek) - BOŻE NARODZENIE

Dni postne, w które obowiązuje (pod grzechem ciężkim*) post ścisły** w Roku Pańskim 2018 : 

14 lutego (środa) - POPIELEC 


Wszystkie piątki i soboty Wlk. Postu - od 14 lutego, do 31 marca włącznie (post kończy się o północy z 31 marca na 1 kwietnia). 

21 lutego (środa) - Środa Suchych Dni Wlk. Postu (Wiosennych) 

19 maja (sobota) - wigilia Zesłania Ducha Świętego (czyli Zielonych Świątek) 

23, 25 i 26 maja (środa, piątek i sobota) - Suche Dni po Zesłaniu Ducha Świętego (Letnie) 

19, 21 i 22 września (środa, piątek i sobota) - Suche Dni Wrześniowe

7 grudnia (piątek) - wigilia Niepokalanego Poczęcia N.M.P. 

19, 21 i 22 grudnia (środa, piątek i sobota) - Suche Dni Adwentu (Zimowe) 

24 grudnia (poniedziałek) - wigilia Bożego Narodzenia


* - Post ścisły (tj. jakościowy i ilościowy, czyli tylko jeden posiłek do syta i dwa mniejsze, oczywiście wszystkie bez mięsa i rosołu), obowiązuje pod grzechem ciężkim wszystkich, którzy ukończyli 21, a nie ukończyli 60 roku życia, oraz nie są zwolnieni dyspensą np. ze względu na stan zdrowia lub wykonywanie ciężkiej pracy fizycznej.

** - Poza w/w, obowiązuje także post jakościowy (wszystkich którzy ukończyli 7 rok życia), czyli od mięsa i rosołu, we wszystkie piątki roku, za wyjątkiem Świat Nakazanych (nie licząc tych, które wypadają w Wlk. Poście.) W Roku Pańskim 2018 takim dniem jest 29 czerwca - Święto ŚŚ. AP. Piotra i Pawła. Ponad to post ilościowy (jeden posiłek do syta i dwa mniejsze) obowiązuje we wszystkie pozostałe dni Wlk. Postu (pn., wt., śr., czw.), z wyjątkiem niedziel.


Codex Iuris Canonici, Pii X Pontificis Maximi iussu digestus, Benedicti Papae XV auctoritate promulgatus (pol. : Kodeks Prawa Kanonicznego [z 1917 r. - aktualnie obowiązujący w Kościele katolickim])

OGŁOSZENIE. Zmiana formuły funkcjonowania strony Tenete Traditiones.


Z radością obserwując ogromny wzrost popularności naszej strony w ciągu mijającego już, 2017 Roku Pańskiego (ponad dwukrotnie zwiększyła się liczba wyświetleń strony oraz ilość jej polubowników na portalu społecznościowym Facebook, jak też liczba osób udostępniających posty ze strony), jak również w związku z mijającymcym w nadchodzącym roku okresie 5 lat prowadzenia tej strony przez jej obecny zespół redakcyjny, oraz w związku z niedawną publikacją (8 grudnia br.) naszego stanowiska teologicznego, pragniemy zmienić nieco formułę naszej strony, a właściwie powrócić do pewnych pierwotnych założeń - stworzenia otwartego portalu dla wiernych katolickiej Tradycji, oraz wszystkich którym bliska jest Wiara katolicka i patriotyzm polski, zwłaszcza zaś monarchizm narodowy.

W związku z tym, od dnia 1 stycznia AD 2018, otwieramy ponownie (po blisko pięcio letniej przerwie), możliwość dodawania komentarzy do wpisów na niniejszej stronie. Z przyczyn oczywistych komentarze te muszą spełniać pewne warunki, określone w niżej zamieszczonym regulaminie, oraz muszą zostać zatwierdzone przez administratora strony. Redakcja zastrzega sobie również prawo do merytorycznej oceny treści komentarzy.

Otwieramy także możliwość kontaktu z redakcją strony, w celu składania wszelkich uwag i wniosków, a także w celu uzyskania dodatkowych informacji. 

Ponad to, pragniemy otworzyć się na wszelkie propozycje tekstów, które mogłyby być zamieszczane na stronie. Można zgłaszać zarówno tematy, jak i całe teksty, najlepiej własnego autorstwa, wraz z pisemną zgodą na ich publikację, jak również ciekawe teksty z innych stron i serwisów, z podaniem źródła (oczywiście tylko wówczas, jeżeli autor wyraził, przynajmniej domniemaną zgodę na ich publikację, a dana strona lub serwis nie zastrzegł sobie wyłącznych praw do tekstu).

Zapraszamy również gorąco do serdecznej współpracy w tworzeniu strony, także innych redaktorów z innych serwisów i stron internetowych. Wszystkich chętnych, po wcześniejszej weryfikacji i okresie próbnym, zapraszamy także do kolegium redakcyjnego. Mamy nadzieję wspólnego osiągnięcia kolejnych, jeszcze większych sukcesów w nowym, 2018 Roku Pańskim.


Regulamin forum portalu Tenete Traditiones :

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- bluźnią Panu Bogu Wszechmogącemu, w Trójcy Świętej Jedynemu, Najświętszej Maryji Pannie oraz Świętym Pańskim;

- obrażają Świętą Wiarę katolicką i Święty Kościół katolicki, oraz stan kapłański i osoby duchowne (duchownych katolickich);

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji Tenete Traditiones. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

Kontakt z Redakcją strony :

Michał Mikłaszewski, Redaktor naczelny
Ur. 14 lutego AD 1995 w Gliwicach.

piątek, 29 grudnia 2017

Dziś zmarła Maria del Carmen Franco y Polo - jedyne dziecko Gen. Francisco Franco. (Ur. 18.09.1926 r.)

Requiem aeternam dona ei, Domine, et lux perpetua luceat ei. Requiescat in pace. Amen.


Dzisiaj w Madrycie, w wieku 91 lat, zmarła Doña María del Carmen Ramona Felipa María de la Cruz Franco y Polo, I księżna (duquesa) Franco, Grandesa Hiszpanij, markiza wdowa Villaverde. Jedyna córka generała Francisco Franco y Bahamonde i babka prawowitego króla Francji Ludwika XX.

Gen. Francisco Franco był wodzem Cruzady - antykomunistycznej krucjaty, która ocaliła Hiszpanię przed czerwoną zarazą. Franco ocalił kraj również przed II wojną światową rządząc jako Szef Państwa (Jefe del Estado Español) w latach 1936-1975.

„Carmencita” angażowała się w upamiętnianie ojca i obronę jego dobrego imienia m.in. jako wieloletnia przewodnicząca działającej od 1976 r. Narodowej Fundacji im. Francisco Franco. 


Cześć Jej Pamięci!

wtorek, 26 grudnia 2017

Drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia. Święto Świętego Szczepana - pierwszego Męczennika.

Kaplica katolicka p.w. Matki Boskiej Królowej Polski
i Św. Stanisława B.M. w Krakowie. 26 grudnia AD 2017.

26 GRUDNIA
ŚW. SZCZEPAN, I-y MĘCZENNIK

STACJA U ŚW. SZCZEPANA NA WZGÓRZU COELIUS

Ryt zdwoj. 2 kl. z okt. najprostszą.   Szaty czerwone

   W chwalebnym orszaku świętych otaczających żłobek Zbawiciela, na pierwszym miejscu znajdujemy św. Szczepana. On bowiem krwią swoją pierwszy złożył świadectwo Bóstwa Chrystusa.
   W zaraniu dziejów Kościoła, diakon Szczepan odegrał wielką rolę, biorąc czynny udział w społecznej organizacji gminy Jerozolimskiej, oraz broniąc Nowej Ewangelii w dyskusjach z Sanhedrynem. Pełen łaski i mądrości, we wspaniałej mowie zwróconej do Żydów, przytacza on niezbite dowody, że Chrystus jest prawdziwym Mesjaszem. Jego mocne słowa drażnią zaślepionych Żydów, którzy go kamienują. Śmierć św. Szczepana będzie zawsze wzorem śmierci każdego doskonałego chrześcijanina. W chwili oddania swej duszy Bogu, młody lewita ujrzał niebo otwarte i Syna Człowieczego na prawicy Boga - a jego ostatnie westchnienie jest modlitwą o nawrócenie prześladowców. Modlitwa ta została wysłuchana : młodociany Paweł, który z ramienia Sanhedrynu, brał udział w kamienowaniu, pilnując odzieży, w parę lat później nawrócił się w drodze do Damaszku i stał się w Kościele 《 wybranym naczyniem 》.
   Nasz udział w dzisiejszej Eucharystii,  niechaj nam udzieli nieco z tego ducha męstwa, który ożywiał całe życie pierwszego męczennika.

Źródło: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. G. Lefebvre, Benedyktyn, 1949 r.

poniedziałek, 25 grudnia 2017

Święto Narodzenia Pana Naszego Jezusa Chrystusa.

Msza Święta (trzecia) w Święto Narodzenia Pańskiego. 
Kaplica Matki Boskiej Królowej Polski i Św. Stanisława B.M. w Krakowie.

25 GRUDNIA
BOŻE NARODZENIE

Ryt zdwoj. I kl. z okt. uprzyw.   Szaty białe

TRZECIA MSZA

STACJA U NAJŚW. M. P. WIĘKSZEJ 

   Ta Msza, podobnie jak pierwsza, odprawiała się w Wielkiej bazylice N.M.P., która, z powodu przechowującego się w niej żłobka Jezusowego, wyobraża Betlejem w Rzymie. Msza ta jest punktem kulminacyjnym dzisiejszej uroczystości. Kościół ukazuje nam Dzieciątko Jezus, abyśmy w nim uznali Króla nieśmiertelnego, stworzyciela rzeczy widzialnych i niewidzialnych.
   Wyrywa się więc z serca wiernych psalm pochwalny, śpiew nowy (psalm 97) na cześć Pana i Króla, w którym cały wszechświat jest zaproszony do składania wyrazów czci i hołdu. (Werset z Alleluja jest zapożyczony z liturgii wschodniej).
   Dwaj książęta teologii, św. Paweł i św. Jan, którzy wzbili się na szczyty kontemplacji, wyjaśniają nam dziś tajemnicę Chrystusa, który stawszy się Synem Maryji, nie przestał być Synem Boga. Epistoła i Ewangelia.
   Słowo Boże przedwiecznie zrodzone z Ojca, ciałem się stało w łonie Maryji, i mieszka nadal między nami, żeby nas w Bogu odrodzić i udzielić daru nieśmiertelności  (Pokomunia).

Źródło: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. G. Lefebvre, Benedyktyn, 1949 r.p

Ks. Rafał Trytek: Chrystus nie przestanie być Bogiem-człowiekiem.


Z kazania na Święto Bożego Narodzenia
 - 25 grudnia AD 2017.

Christus natus est nobis, venite adoremus.


BÓG SIĘ RODZI! 
RADUJMY SIĘ I WESELMY. ALLELUJA!

"Et Verbum caro factum est et habitavit in nobis et vidimus gloriam eius gloriam quasi unigeniti a Patre plenum gratiae et veritatis"

"A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. 
I oglądaliśmy Jego chwałę,chwałę, jaką jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy. "


Bóg się rodzi, moc truchleje,
Pan niebiosów obnażony;
Ogień krzepnie, blask ciemnieje,
Ma granice nieskończony.
Wzgardzony okryty chwałą,
Śmiertelny Król nad wiekami;

A Słowo Ciałem się stało
i mieszkało między nami

Cóż masz niebo nad ziemiany?
Bóg porzucił szczęście twoje
Wszedł między lud ukochany,
Dzieląc z nim trudy i znoje;
Nie mało cierpiał, nie mało,
Żeśmy byli winni sami,

A Słowo Ciałem się stało
I mieszkało między nami.

W nędznej szopie urodzony,
Żłób mu za kolebkę dano?
Cóż jest, czem był otoczony?
Bydło, pasterze i siano.
Ubodzy, was to spotkało
Witać Go przed bogaczami,

A Słowo Ciałem się stało
i mieszkało między nami.

Potem i Króle widziani
Cisną się między prostotą,
Niosąc dary Panu w dani:
Mirrę, kadzidło i złoto;
Bóstwo to razem zmieszało
Z wieśniaczymi ofiarami;

A Słowo Ciałem się stało
i mieszkało między nami.

Podnieś rękę, Boże Dziecię!
Błogosław krainę miłą,
W dobrych radach, w dobrym bycie
Wspieraj jej siłę swą siłą.
Dom nasz i majętność całą,
I Twoje wioski z miastami!

A Słowo Ciałem się stało
i mieszkało między nami

niedziela, 24 grudnia 2017

Życzenia na Boże Narodzenie AD 2017

Z okazji nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia, pragniemy złożyć wszystkim naszym czytelnikom najserdeczniejsze życzenia wszelkich łask Bożych, niech nowonarodzony Chrystus Pan - Boża Dziecina, raczy nam pobłogosławić, przez ręce swej i naszej Niepokalanej Matki, Bożej Rodzicielki, zawsze Dziewicy Maryji. 


RADOSNYCH I WESOŁYCH ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA!

Życzy
Redakcja Tenete Traditiones


sobota, 23 grudnia 2017

Wigilia Narodzenia Pańskiego AD 2017. Obowiązek niedzielny. Post ścisły.

Jutro - w niedzielę, 24 grudnia AD 2017, w Wigilię Święta Narodzenia Pańskiego, w Kościele katolickim obowiązuje post ścisły, tj. jakościowy i ilościowy, czyli tylko jeden posiłek do syta i dwa mniejsze, oczywiście wszystkie bez mięsa i rosołu. Ponad to, w związku z tym że Wigilia wypada w tym roku w niedzielę, jest to dzień nakazany - z obowiązkiem uczestnictwa we Mszy świętej (mimo iż Msza św. nie jest sprawowana z IV niedzieli Adwentu, która w tej sytuacji "wypada", tylko z Wigilii, która ma wyższą rangę, z kommemoracją niedzieli). Obowiązek uczestnictwa we Mszy świętej obowiązuje także następnego dnia - 25 grudnia - Święto Narodzenia Pańskiego.



24 GRUDNIA
WIGILIA BOŻEGO NARODZENIA

STACJA U NAJŚW. MARYJI P. WIĘKSZEJ

Ryt zdwoj. od Laudes.   Uprzyw. I-ej kl.   Szaty fioletowe

   Wigilię Bożego Narodzenia cechuje skupienie i namaszczenie. Nurtuje w niej również i radość głęboka z powodu bliskiego już przyjścia Jezusa. Ta radość jest zarazem rękojmią spokoju z jakim Go ujrzymy w dniu Sądu  (korekta).
   W Epistole rozpoczynamy czytanie listu św. Pawła do Rzymian, z którego czerpać będziemy większość lekcji okresu Bożego Narodzenia. 《 Chrystus, Syn Dawidowy wedle ciała, a Syn Boży z natury swej Boskiej, On to nas odrodzi przez wiarę. 》 Oto temat kazania Pawłowego.
   W Ewangelii podziwiamy delikatność św. Józefa, męża zaiste sprawiedliwego. Będąc przekonany o niewinności Maryji, nie chce ją narażać na oszczerstwa i podejrzenia, lecz woli sam usunąć się w pokorze wobec tajemnicy Bożej. Jego postawa jest wzorem dla nas, abyśmy umieli zawsze z pokorą ustosunkować się do myśli i woli Bożej.
   Dziś otrzymamy tę mannę niebieską, którą Mojżesz obiecał ludowi głodnemu na pustyni. Zobaczymy chwałę Pańską (Księga Wyjścia 16, Introit).

Źródło: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. G. Lefebvre, Benedyktyn, 1949 r.

wtorek, 19 grudnia 2017

Suche dni zimowe - po III Niedzieli Adwentu - 20, 22, 23 XII AD 2017

SUCHE DNI ZIMOWE

Jutro, 20 w piątek oraz w sobotę, 22 i 23 grudnia wypadają suche dni zimowe (środa, piątek i sobota po niedzieli Gaudete). W Kościele katolickim obowiązuje post ścisły.


ŚRODA SUCHYCH DNI ZIMOWYCH 

STACJA U NAJŚW. M. P. WIĘKSZEJ

Szaty fioletowe

   Każda z czterech pór roku rozpoczyna się okresem pokutnym, zwanym po łacinie dla tejże przyczyny Quattuor tempora - cz. suche dni. Zwyczaj ten sięga już pierwszych wieków Kościoła, ale formę dzisiejszą przybrał dopiero za Grzegorza VII w XI wieku. Suche dni składają się z trzech dni postu : środy, piątku i soboty, z których sobota jest najważniejszym. Celem ich poświęcenie Bogu poszczególnych okresów uprawy ziemi i przygotowanie do święceni duchownych przez pokutę i modlitwę całego Kościoła. 
   Dzisiejszą Mszę nazywano 《 Missa aurea 》. Z niej to początek wzięły t. zw. Roraty. Postać Maryji jest tu myślą przewodnią. Do Niej to Słowo Boże przyszło jak rosa z niebios. Na Nią wskazywał Izajasz, jako na znak zbawienia : 《 Oto Dziewica porodzi... 》
   《 Fiat 》Maryji niech nam będzie przykładem w spełnianiu naszego powołania. Prostota i posłuszeństwo, oto cechy chrześcijanina, który oczekuje na przyjście Chrystusa Pana.
   Maryjo, Królowo Kapłanów, módl się za nami.

PIĄTEK SUCHYCH DNI ZIMOWYCH 

STACJA W KOŚCIELE 12-U APOSTOŁÓW

Szaty fioletowe

   W piątek suchedniowy zbierano się w kościele 12-u Apostołów, aby za ich pośrednictwem przygotować się do święceni przyszłych sług ołtarza.
   Z tą myślą łączy się dziś myśl oczekiwania Chrystusa. Izajasz opisuje znamiona Królestwa Bożego, a z serca Maryji wyrywa się Kantyk chwały i dziękczynienia. Przez post i umartwienie oczyszczajmy serca nasze, abyśmy byli godni wziąć udział w tajemnicy zbawienia  (pokom.).

SOBOTA SUCHYCH DNI ZIMOWYCH 

STACJA W BAZYLICE ŚW. PIOTRA

Szaty fioletowe

   Sobota jest najważniejszym dniem z suchych dni, ponieważ wówczas odbywają się święcenia kapłańskie. W Rzymie, u Świętego Piotra, liturgia zazwyczaj trwała całą noc. Podczas niej czytano Pismo Święte, śpiewano, składano dziesięcinę ze zbiorów, a podczas Mszy udzielano Święceń. Z tego nocnego czuwania pozostało dziś jeszcze sześć lekcji. Są to urywki z proroctw Izajasza. Śpiewy między lekcjami są zapożyczone z Psalmów 79-go i 18-go. Cały Stary Testament prowadzi nas do Chrystusa. 《 Nieznajomość Pisma św. to nieznajomość Chrystusa 》, mówił św. Hieronim. Czytajmy je szczególnie w okresie Adwentu, aby tym lepiej poznać osobę Jezusa.
   Ewangelia wywołuje postać Jana Chrzciciela, który rok rocznie przygotowuje dusze nasze do przyjścia Zbawiciela.

Źródło: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. G. Lefebvre, Benedyktyn, 1949 r.

poniedziałek, 18 grudnia 2017

" O naszym duszpasterzu "



"ks. Rafał Trytek, ur. 18.II.1979 r. w Tarnowie, wyświęcony na kapłana 25.VI. 2005 r. przez ks. biskupa Bernarda Tissier de Mallerais. Od 28 sierpnia 2017 r - święto św. Augustyna, Ojca Kościoła - członek Instytutu Rzymskokatolickiego, którego Przełożonym Generalnym jest J.E. ks. bp Donald J. Sanborn."


ZA: http://sedevacante.pl/teksty.php?li=63

niedziela, 17 grudnia 2017

Dominica Tertia Adventus - Gaudete in Domino.

17.XII. AD. 2017 - Niedziela Gaudete.
 Kaplica katolicka p.w.
Matki Boskiej Królowej Polski
i Św. Stanisława B.M. w Krakowie.

III-a NIEDZIELA ADWENTU 

STACJA U ŚW. PIOTRA

Uprzyw. II-ej kl.   Ryt półzdw.   Szaty fioletowe lub różowe

   Dzisiejszą niedzielę święcimy pod znakiem radości. Była to pierwotnie ostatnia niedziela Adwentu. Bliskość Chrystusa napełnia Oblubienicę weselem, które szczególnie objawia się w śpiewie antyfon.
   Rubryki dozwalają dziś używania organów i szat koloru różowego. Stałym źródłem radości jest dla nas Eucharystia. W dzisiejszej Komunii Chrystus zbliża się do nas, aby cudownym działaniem swej łaski dokonać w nas swej ofiary (sekr.)
   W Epistole św. Paweł nakłania nas do radości. Wynika ona z ufności w Boga i z wierności w wykonywaniu codziennych obowiązków. Jest to najskuteczniejszy sposób przygotowania się na przyjście Jezusa.
   Ewangelia raz jeszcze stawia nam przed oczy postać Jana Chrzciciela.《 Baczcie na pokorę tego, przed którym idzie Jan pełen pokory, abyście nie odczuli boleśnie majestatu Tego przed którym pójdzie Eliasz. Bracia moi, żadna zasługa Jana nie może równać się z zasługą jaką zdobył przez swoje upokorzenie się. Mógł bowiem ludzi w błąd wprowadzić i być uważany za Mesjasza - tak był wielkim i pełnym łaski - a jednak otwarcie wyznał i rzekł : nie jestem Chrystusem. 》 (Św. Augustyn).

Źródło: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. G. Lefebvre, Benedyktyn, 1949 r.

czwartek, 14 grudnia 2017

Śp. Janina Bocheńska - Requiescat in pace.

Z głębokim żalem zawiadamiamy, że

12 grudnia 2017 roku

zmarła opatrzona świętymi sakramentami
śp.
Janina Bocheńska z domu Germuga

(* 2 VI AD 1924 w Szczepanowicach nad Dunajcem – † 12 XII AD 2017 w Tarnowie)

Drogiemu Duszpasterzowi katolików wiernych Tradycji,

x. Rafałowi Trytkowi,

wyrazy współczucia i modlitewnej pamięci

składają

wierni z całej Polski

środa, 13 grudnia 2017

ŚWIECKI OBDARZONY WŁADZĄ DUCHOWNĄ, CZYLI RZECZ O ŁUKASZU PACZUSKIM.

Roman Dmowski w swoich "Myślach nowoczesnego Polaka" napisał, że w naszym Narodzie - społeczeństwie, jest duży odsetek osób, które swoją energię życiową kierują w stronę intelektualnego estetyzmu, przez co ulegają wykolejeniu w prawidłowym rozwoju osobniczym. W ostatnim czasie moi koledzy zostali pomówieni przez tego typu nieszczęsnego człowieka o rzeczy niezgodne z prawdą, a wraz z nimi również ja, który swego czasu służyłem pomocą koledze Mikłaszewskiemu w redagowaniu tego sympatycznego bloga [Tenete Traditiones]. I chociaż towarzysze walki o lepsze czasy nie zwlekali z obroną swojego dobrego imienia - do czego każdy ma prawo, niemniej i ja - Jarosław Chmielewski, mam ochotę dorzucić do tej sprawy swoje pięć groszy.

Po pierwsze - pytam publicznie Łukasza Paczuskiego, który nie ma odwagi od lat pisać pod swym własnym imieniem i nazwiskiem, ukrywając sie pod pseudonimem Pelagiusz z Asturii - CZY JEST JAKAKOLWIEK OSOBA DUCHOWNA, KTÓRA MOŻE POTWIERDZIĆ IŻ BISKUP SANBORN NIE CHCE, BY JEGO OSOBA I MATERIAŁY ZWIĄZANE Z JEGO DZIAŁALNOŚCIĄ BYŁY NA STRONIE TENETE TRADITIONES? JEŻELI TAKIEJ NIE MA, TO CZY ŁUKASZ PACZUSKI JEST GOTOWY ZŁOŻYĆ PRZYSIĘGĘ ŻE TAKĄ ROZMOWĘ Z BISKUPEM ODBYŁ? Po drugie - CZY NAWET JEŻELI ŁUKASZ PACZUSKI JEST GOTOWY ZŁOŻYĆ TAKĄ PRZYSIĘGĘ - CZY BISKUP SANBORN NA TYLE ZNA JĘZYK POLSKI, BY SWOBODNIE CZYTAĆ TENETE TRADITIONES? Myślę, że odwoływanie się do Biskupa w tej sprawie  jest z góry skazane na klęskę - to człowiek mający zbyt wiele ważniejszych obowiązkow, od zajmowania czasu na nasze polskie karczemne pieniactwo...

Wreszcie pozwolę sobie na autorefleksje: wydaje mi się że chyba każdy człowiek dobrej woli ma prawo wejść do kaplic księży prowadzonych przez biskupa Sanborna i innych biskupów sedewakantystycznych, z bardzo prostego powodu: JEZUS CHRYSTUS UMARŁ ZA WSZYSTKICH LUDZI BEZ WYJĄTKU. Jest więc grzechem przeciwko miłości bliźniego odmawiać komukolwiek uczestnictwa w Bożych tajemnicach, i myślę że do każdej z kaplic sedewakantystycznych łącznie z krakowską ma prawo wejść nawet żydowski rabin by wysłuchać czytań i kazania - i nikt nie ma prawa mu tego zabronić (co najwyżej można kogoś takiego, jako nieochrzczonego poprosić o odejście po kazaniu na zewnątrz, jak to było w starożytności). Inaczej po co są modlity za żydów i innych niekatolików w Wielki Piątek? Czy to tylko element tradycjonalistycznego folkloru? Tym bardziej osoby ochrzczone a nie do końca obyte intelektualnie mają pełne prawo do uczestnictwa w prawdziwej Ofierze - wystarczy jedynie dobra wola i ubiór nie idący za współczesną modą (dotyczy to zwłaszcza kobiet).

Łukasz Paczuski to klasyczny przykład tego, jak nie zajmować się innymi ludźmi - traci swoją energię, wraz z innymi jemu podobnymi, na zabawy w samozwańczą radę parafialną... Jest takie powiedzenie: zapomniał wół jak cielęciem był - niemal my wszyscy, przed wielu laty należeliśmy do religii Novus Ordo, a dostaliśmy jedynie łaskę świadomości, a nie Wiary - wiara bowiem bez uczynków jest martwa. To byłby koniec mojej refleksji napisanej dla tego człowieka, w goście miłosierdzia - jeżeli tyle razy ma się słowo "kultura" na języku, a traktuje jak powietrze ludzi, których kiedyś się znało - świadczy to tylko tyle, że polski ruch tradycjonalistyczny jest poniżej poziomu embrionalnego....             

Jaroslaw Chmielewski


Łk 18, 9-14 Przypowieść o faryzeuszu i celniku

sobota, 9 grudnia 2017

Bp Donald Sanborn o Kościele Chrystusowym i sekcie Novus Ordo.


"Jak już wcześniej stwierdzono, fundamentalne pojęcie niezniszczalności Kościoła Katolickiego wymaga przetrwania Kościoła w jego istotnej naturze i właściwościach, w jakie wyposażył go w momencie założenia Chrystus, aż do końca czasów. [...]"

J.Exc. x Bp Donald H. Sanborn

Stanowisko teologiczne strony "Tenete Traditiones".

DEKLARACJA DOKTRYNALNA

W obliczu strasznego kryzysu, w jakim znalazł się Święty Kościół Rzymskokatolicki - Matka i nauczycielka nasza, a który niewątpliwie trwa już blisko 60 lat, od śmierci Piusa XII, ostatniego Papieża Kościoła katolickiego, w sytuacji wyjątkowej, kiedy Kościół nasz został niejako osierocony - pozbawiony swej widzialnej Głowy, a w której to sytuacji każdy ochrzczony musi zadeklarować się jasno, czy stoi po stronie prawdziwie katolickiej, prawdziwego Kościoła Jezusa Chrystusa, czy też po stronie fałszywego Neokościoła, który od ponad pół wieku niszczy Katolicką Wiarę, jesteśmy w sumieniu zobligowani do napisania niniejszej deklaracji i jasnego oświadczenia tego, co następuje:

I. Jesteśmy Katolikami Rzymskimi Integralnymi, to znaczy - wyznajemy Wiarę Katolicką integralnie, czyli w całości, tak jak Kościół Święty zawsze ją nauczał, poprzez swoich prawowitych Papieży i Święte Sobory Powszechne, w tym samym rozumieniu i pojęciu, nie odrzucając ani nie umniejszając żadnego artykułu. Potępiamy i odrzucamy, wraz ze wszystkimi Papieżami i Świętymi to, co Kościół Święty uznał za potępione i odrzucone.

II. Konsekwentnie uznajemy za absolutnie pewne, że ci wszyscy, którzy przyjmują i głoszą potępione przez Kościół katolicki nauki, stają się tym samym automatycznie [per se] heretykami i sami siebie wykluczają z Kościoła katolickiego. To wykluczenie, i w związku z tym utrata wszelkiej jurysdykcji i urzędów kościelnych, nie wymaga żadnego osobnego ogłoszenia, deklaracji ani potwierdzenia, gdyż publiczny heretyk automatycznie przestaje być członkiem Kościoła, a tym samym traci wszelką jurysdykcję (na zasadzie milczącej rezygnacji). Tak stanowi Prawo Kanoniczne, tak też jednogłośnie nauczają wszyscy katoliccy teolodzy oraz Święci Ojcowie i Doktorzy Kościoła, na czele z Św. Robertem kard. Bellarminem  ("De Romano Pontifice").

III. W związku z tym uznajemy, że modernistyczny hierarchia, która zdołała przejąć struktury i obiekty Kościoła katolickiego, a po śmierci Ojca Świętego Piusa XII obrać sobie własnego "papieża" i zwołać swój "sobór" (tzw. Sobór Watykański Drugi), na którym zostały uroczyście proklamowane te wszystkie błędy i herezje, dawno już potępione przez Kościół katolicki, przez Papieży, w wielu oficjalnych i ostatecznych dokumentach (fałszywy ekumenizm, wolność religijna etc.), nie ma nic wspólnego z hierarchią Kościoła katolickiego ani z Kościołem katolickim w ogólności. Od 9 października 1958 roku aż do dziś Stolica Apostolska wakuje, a więc jest pusta. Wszystkie stolice biskupie, przynajmniej od 1965 r. - czyli od momentu podpisania jawnie heretyckich dokumentów Vaticanum II są okupowane przez publicznych heretyków, a więc także są w stanie wakatu.

IV. Nie chcemy być w żadnej jedności z fałszywym "kościołem", dlatego też konsekwentnie odrzucamy wszelkie błędy tych, którzy twierdzą, że jest możliwe pozostanie w posoborowym "kościele", przy jednoczesnym zachowaniu i wyznawaniu katolickiej Wiary. Odrzucamy więc błędy zwolenników "hermeneutyki ciągłości", którzy chcą interpretować Vaticanum II w świetle Tradycji, bo jest to tym samym, co interpretowanie "dzieł" Marcina Lutra i innych heretyków w świetle Tradycji - nonsensem. Odrzucamy też błędy lefebryzmu i wszystkich tych, którzy głoszą herezję, jakoby Kościół na czele z Papieżem mógł mylić się w swym zwyczajnym i powszechnym Magisterium, głosząc fałszywą naukę oraz wprowadzając fałszywą dyscyplinę i kult, zagrażający wiecznemu zbawieniu wiernych. Stoi to w całkowitej sprzeczności z Dogmatem o Nieomylności Papieskiej Świętego Soboru Watykańskiego.

V. Odrzucamy również jako błędne wszelkie opinie i interpretacje prowadzące do stwierdzenia, że Kościół katolicki może w jakikolwiek sposób "trwać" lub "zawierać się" w "kościele posoborowym". Taka teoria stoi bardzo blisko fałszywego nauczania Vaticanum II, że Kościół Chrystusowy może trwać także w sektach niekatolickich. Otóż takie stwierdzenie jest herezją. Kościół Chrystusa to JEST Kościół katolicki, wraz ze wszelkimi jego niezbywalnymi cechami i przymiotami. A Kościół katolicki jest tam, gdzie jest katolicka Wiara. Dlatego też modernistyczna sekta Novus Ordo nie jest w żadnym stopniu Kościołem katolickim, czyli Chrystusowym, ani nie posiada żadnej z jego szczególnych cech, które wyznajemy w Credo.

VI. W związku z tym stoimy twardo na stanowisku, że to integralna Wiara katolicka jest jedynym podstawowym kryterium przynależności do Kościoła, a więc nikt, kto jej nie wyznaje, nie może być uważany za katolika. Dlatego też od blisko 60 lat nie mamy Papieża, a kościoły dawniej katolickie są okupowane przez heretyków. Nie oznacza to jednak, że Kościół katolicki przestał istnieć. Widzialny Kościół trwa wszędzie tam, gdzie jest wyznawana i głoszona prawdziwa Wiara katolicka. Obecnie żyjący i sprawujący swą posługę Biskupi i Kapłani katoliccy, wyznający integralnie Wiarę Katolicką wraz ze wszelkimi wyżej wymienionymi konsekwencjami, są jedynymi prawowitymi Biskupami i Kapłanami Kościoła katolickiego, którym sam Kościół automatycznie uzupełnia wszelką niezbędną jurysdykcję. Oni są też jedynymi prawowitymi następcami Apostołów, stanowią więc w pełni rozumienia tego słowa Kościół Apostolski. Ich apostolskość pochodzi bezpośrednio od samego Chrystusa - prawdziwej Głowy Kościoła.

VII. Uznajemy wszelkie decyzje, rozporządzenia, dekrety, kanonizacje, encykliki, bulle i prawa wprowadzone przez Ojca Świętego Piusa XII aż do jego śmierci w 1958 r. za absolutnie ważne i prawowite. Jednocześnie twierdzimy, że nie jest moralnie czymś złym niestosowanie się do niektórych decyzji popełnionych pod wpływem komisji liturgicznej, na której czele stał abp Bugnini, późniejszy twórca Novus Ordo, a które stanowiły pierwszy krok do rewolucji liturgicznej po Vaticanum II. Możemy przypuścić z całą pewnością, że gdyby Ojciec Święty dzisiaj żył, to natychmiast wycofałby swój podpis z tych reform, a także z pewnością nie chciałby, aby ktokolwiek się do nich stosował. Jest więc moralnie dopuszczalne, na zasadzie epikei  (a więc domniemanej zgody prawodawcy) niestosowanie się do reformy Wielkiego Tygodnia i innych reform liturgicznych po roku 1954.

VIII. Jednocześnie nie uznajemy konsekwentnie żadnych decyzji, rozporządzeń, dekretów, kanonizacji, encyklik, bulli ani praw ustanowionych przez modernistycznych pseudopapieży od Jana XXIII (Roncalli) aż do Franciszka I (Bergoglio). Uznajemy więc, że stan prawny Kościoła katolickiego, a więc także jego podział administracyjny, nie zmienił się w żaden sposób od dnia 9 października 1958 r. Wszystkie później wprowadzone akty, tak doktrynalne, jak i liturgiczne, pastoralne, dyscyplinarne oraz administracyjne są dla Katolików Rzymskich Integralnych całkowicie nieważne i pozbawione znaczenia. Odrzucamy zwłaszcza nowe ryty sakramentów, wprowadzone w ramach rewolucji liturgicznej Vaticanum II, a zwłaszcza nowy ryt "mszy" (Novus Ordo Missae) jako całkowite odejście od katolickiej teologii Mszy Świętej, wyrażonej na Soborze Trydenckim, jako ryt zjudaizowany i sprotenstantyzowany, heretycki, bluźnierczy, niegodny, nieprawowity i zasadniczo nieważny.

IX. Zdajemy sobie sprawę, że jedynym sposobem na zakończenie obecnego kryzysu, w jakim znalazł się Święty Kościół Rzymskokatolicki, i wyjścia z tej tragicznej sytuacji, o której wprost mówi nam Pismo Święte - "uderzą w pasterza, a rozproszą się owce" oraz "gdy przyjdzie Syn Człowieczy, czy znajdzie Wiarę na ziemi?", jest wybór prawdziwego katolickiego Papieża, który przywróci normalność, wprowadzi ład i porządek oraz zjednoczy na powrót wszystkich wokół siebie. Kościół ma cały czas możność wyboru Papieża, nawet jeśli na chwilę obecną nie istnieje taka realna możliwość. Jak i kiedy się to jednak dokona, wie tylko Bóg. On bowiem sam dopuścił do obecnej sytuacji, On też tylko może ją zakończyć, w sobie tylko wiadomy sposób, w swoim miejscu i czasie. Obowiązkiem naszym jest być mu wiernymi aż do końca. On obiecał nam, że bramy piekielne nie przemogą Jego Kościoła, a jak wiemy "niebo i ziemia przeminą, ale słowa Jego nie przeminą".

X. Jesteśmy katoliccy, apostolscy i rzymscy i pozostaniemy tacy z łaską Bożą aż do śmierci, i żadna siła ani władza nie oderwie nas od Kościoła Świętego. Jednocześnie jesteśmy "schizmatykami" wobec fałszywego Neokościoła, który sam jest heretycki i schizmatycki, nie jest zatem katolicki. Jest naszą chlubą i powodem do wielkiej radości, że nie mamy nic wspólnego i nie chcemy być kojarzeni z tymi, którzy systematycznie niszczą Kościół i Katolicką Wiarę, którzy wspierają heretyków, żydów i pogan, a także niewierzących, masonów i jawnogrzeszników, którzy plują Chrystusowi Panu w twarz, którzy niczym faryzeusze z czasów Chrystusa, znają Prawdę, ale celowo jej nie przyjmują, a ponadto obłudnie zasłaniają się wizerunkami i imieniem Najświętszej Maryi Panny i Świętych Pańskich, których tak naprawdę nienawidzą, a czynią to w celu uwiarygodnienia herezji, które głoszą.

XI. Jesteśmy w doskonałej jedności ze wszystkimi następcami Św. Piotra Apostoła aż do ostatniego katolickiego Papieża - Piusa XII oraz ze wszystkimi wyznawcami Wiary katolickiej, a więc z całym Kościołem Świętym, Powszechnym, przede wszystkim zaś ze wszystkimi Biskupami i Kapłanami, którzy stanowią autentyczny, widzialny Kościół nauczający i są dla nas danymi na te czasy przez Bożą Opatrzność drogowskazami w drodze do zbawienia. Ich zdanie, o ile nie przeczy w żadnym punkcie ostatecznemu i nieomylnemu, odwiecznemu Magisterium Kościoła, ma dla nas zawsze decydujący charakter.

XII. Całym sercem i całą duszą należymy do Świętego Kościoła katolickiego i wierzymy, zgodnie z tym, co zawsze nauczał nas Kościół, że poza Kościołem nie można należycie czcić Boga ani znaleźć zbawienia wiecznego. Wierzymy, że Wiara katolicka nie może się zmienić, a więc to, co było prawdą 100, 1000 czy 2000 lat temu, jest prawdą i teraz, i będzie nią także za kolejne 100, 1000 czy 2000 lat, jako że prawda jest obiektywna, czyli całkowicie niezależna od sposobu myślenia i życia ludzi, a przede wszystkim dlatego, że Prawda Katolicka - Prawda Jedyna od samego Boga pochodzi i gdyby się okazało, że nie mamy racji, to by znaczyło, że sam Bóg nas okłamał. Bóg jednak nie może się mylić ani w błąd nikogo wprowadzić. Dlatego też i my nigdy nie porzucimy prawdziwej Wiary katolickiej ani Świętego Kościoła Bożego, poza którym nie ma zbawienia.

TAK NAM DOPOMÓŻ PANIE BOŻE WSZECHMOGĄCY, W TRÓJCY ŚWIĘTEJ JEDYNY, NAJŚWIĘTSZA MARYJO PANNO, KRÓLOWO KORONY POLSKIEJ I WSZYSCY ŚWIĘCI!

Za Redakcja Tenete Traditiones,
Michał Mikłaszewski, Redaktor naczelny.

8 grudnia AD. 2017 - w Święto Niepokalanego Poczęcia N.M.P 

piątek, 8 grudnia 2017

8 grudnia - Święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

Dziś, 8 grudnia, w Kościele katolickim Święto Niepokalanego Poczęcia N.M.P, święto rytu zdwojonego I klasy, z oktawą. Święto nakazane (obowiązek uczestnictwa we Mszy św. oraz powstrzymania się od prac niekoniecznych). W dniu dzisiejszym nie ma postu (można jeść mięso).


Dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny został ogłoszony konstytucją apostolską "Ineffabilis Deus" 8 grudnia 1854 roku przez papieża Piusa IX.
"(...) ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia – mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmogącego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego – została zachowana jako nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną, i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć"

czwartek, 7 grudnia 2017

7 XII - wigilia Święta Niepokalanego Poczęcia NMP.


Dziś - 7 grudnia, w wigilię Święta Niepokalanego Poczęcia N.M.P. w Kościele katolickim obowiązuje post ścisły, tj. jakościowy i ilościowy, czyli tylko jeden posiłek do syta i dwa mniejsze, oczywiście wszystkie bez mięsa i rosołu.

Jutro - 8 grudnia - w Święto Niepokalanego Poczęcia N.M.P., które jest w Kościele katolickim świętem nakazanym, a więc jest obowiązek uczestnictwa we Mszy św., nie obowiązuje post jakościowy (czyli od mięsa i rosołu - taki jaki jest zazwyczaj we wszystkie piątki roku). Tak więc nie ma jutro postu piątkowego.

W okresie adwentu post ścisły obowiązuje także w suche dni zimowe (środę, piątek i sobotę po III Niedzieli Adwentu), oraz w wigilię Święta Narodzenia Pańskiego (24 grudnia). W piątki obowiązuje, jak zazwyczaj, post jakościowy. W pozostałe dni post zgodnie z obecnymi przepisami prawa kanonicznego nie obowiązuje, aczkolwiek warto jest zachować stare i chwalebne zwyczaje, jak np. poszczenia (zgodnie z zasadami postu ścisłego) we wszystkie środy i piątki adwentu.

środa, 6 grudnia 2017

Święty Mikołaj vs. ateistyczny błazen.

W dniu dzisiejszym - 6 grudnia - Kościół Święty katolicki obchodzi święto św. Mikołaja z Myry, biskupa i wyznawcy. Św. Mikołaj był postacią historyczną, tak samo jak nasz Pan Jezus Chrystus, Najświętsza Maryja Panna i wszyscy święci. Swoim cnotliwym żywotem zasłużył sobie na szczęście wieczne, i oręduje za nami przed obliczem wszechmocnego, Trójjedynego Boga, oraz jest dla nas wzorem dobroci, ukazując nam jak mamy żyć, aby się zbawić.


Tym czasem, ulice naszych miast i miasteczek, centra handlowe a co gorsza także szkoły i inne instytucje oświatowe czy kulturalne, a nawet... przejęte przez modernistycznych heretyków kościoły i salki katechetyczne (sic!) zaludniają dziś postacie, które podszywają się pod postać tego świętego. W mediach panują "mniejsi bracia" tych podstępnych i perfidnych udawaczy, czyli tzw. mikołajki. Czy chcemy, by brodaty grubasek w czerwonym kubraczku, z nosem klauna i głupkowatym uśmieszkiem, oraz jego mniej lub bardziej udane klony zupełnie zastąpiły świętego naszego Kościoła? Czy produkt speców Coca-Coli od reklamy pokona tradycję naszych ojców i dziadów?

Prawdziwy Święty Mikołaj był biskupem. Nie był czerwonym pajacem, nie był też dziadkiem mrozem. Prawdziwy Święty Mikołaj oprócz dawania prezentów potrzebującym, dał też w twarz heretykowi Ariuszowi na Soborze Nicejskim, tym samym obalając kłamstwo, że chrześcijaństwo to pacyfizm. Jesli ktoś nie chce przyjąć do wiadomości faktów historycznych, to niech chociaż nie obraża prawdziwego Świętego Mikołaja nazywając tak tego czerwonego lewicowego grubcia z reklam. Modernistyczny Neokościół także nienawidzi prawdziwego Św. Mikołaja, podobnie jak wszystkich, prawdziwych katolickich świętych, chociaż nie może tego oczywiście powiedzieć otwarcie. Dlatego też Św. Mikołaj został przez modernistów wykreślony z ich nowej "Litanii do Wszystkich Świętych", a także zniesione zostało jego święto z nowego "kalendarza liturgiczngo" (zastąpiło je "wspomnienie dowolne"). Módlmy się o łaski Boże za wstawiennictwem Św. Mikołaja!

Sancte Nicolae, ora pro nobis. 

SZOPKA PANA PELAGIUSA

   Czytając artykuł "Ustawianie szopki" (https://pelagiusasturiensis.wordpress.com/2017/12/02/ustawianie-szopki/) autora ukrywającego się pod pseudonimem Pelagius Asturiensis, dostrzegliśmy w jednym z komentarzy pod w/w artykułem szereg pomówień i nieścisłości popełnionych przez Pana Pelagiusa pod adresem naszej Redakcji. Nie pierwszy raz to zresztą, kiedy ów Pan swoje osobiste żale i pretensje próbuje wylać na naszą skromną stronę. Ba, żeby były słuszne, to z radością pokajalibyśmy się publicznie. Niestety, to stek wyssanych z palca zarzutów. Często autor ten czyta materiał bez zrozumienia, jak na przykład zarzut zamieszczenia wspomnienia św. Andrzeja Boboli w święto św. Andrzeja Apostoła. Gdyby chciał dostrzec, to niechybnie zauważyłby, iż jest to wspomnienie daty urodzin Świętego (narodzin dla świata). No ale cóż, nie ma przymusu noszenia okularów w podobno wolnej Polsce. Inny przykład to wspomnienie artykułu o podobno heretyckim wydźwięku. Chodziło raczej o głos w pewnej dyskusji, która była toczona w tradycyjnym gronie. Lecz ciężkie armaty wytoczył ów były zwolennik lefebryzmu (czyżby nadal nim był, czym daje upust poprzez swoją rozbijacką pracę w środowisku?), wypisując rzeczy, o których nikt nic nie wie. Podobno Biskup Sanborn nie życzy sobie, aby Jego materiały, a nawet zdjęcia były zamieszczane na naszej stronie (sic!). Biskup jako człowiek wysokiej kultury osobistej i znający prawidła dobrego zachowania, gdyby rzeczywiście miał takie intencje, sam zapewne napisałby na adres naszej Redakcji, a nie wypisywał do jakiegoś anonimowego człowieka w Polsce (który nie raczył nawet przedstawić żadnych dowodów na swoje insynuacje). 

Następny kwiatek do kożucha ignorancji tego człowieka: "Najnowszą tragikomedią jest to, że na swoich stronach reklamują sakrę, której na wiosnę ma dokonać biskup Sanborn, przy czym nie zostali by nawet wpuszczeni do żadnej kaplicy obsługiwanej przez xięży związanych z tym biskupem".

Odpowiadamy: jako redakcja "Katolika - Głosu Katolickiej Tradycji" (przynajmniej jej większa część) jesteśmy członkami Bractwa Najświętszych Serc Jezusa i Maryi (reguła III Zakonu Dominikańskiego), którego Przełożonym jest Wielebny Ksiądz Rafał Trytek - członek Instytutu Rzymskokatolickiego utworzonego przez Biskupa Sanborna. Gdzie sens i gdzie logika w wypisywaniu takich bzdur i insynuacji, i przypisywanie ich Biskupowi? To już zakrawa na kłamstwo i grzech obmowy. Przecież Pan Pelagius praktycznie w każdą prawie niedzielę widzi nas w krakowskiej kaplicy pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski i św. Stanisława, której duszpasterzem jest ks. Rafał Trytek, a który jest Kapłanem oficjalnie podlegającym pod Bpa Sanborna. Ponadto Pan Pelagius, co prawda nie wprost, ale w sposób dość jednoznaczny zarzuca kłamstwo nie tylko nam, lecz także Księdzu Rafałowi Trytkowi, poddając w wątpliwość w innych swoich komentarzach jego przynależność do Instytutu Rzymskokatolickiego J. Exc. Bpa Sanborna. Gdyby ta informacja była nieprawdziwa, jak sugeruje Pan Pelagius, to czy ks. Rafał Trytek nie skorygowałby tego, czy nie zająłby w tej sprawie jasnego stanowiska? Czy Pan Pelagius sądzi, że opublikowalibyśmy na naszych stronach taką wiadomość, bez wcześniejszej konsultacji z Księdzem, bez jego wiedzy i zgody? Cóż za naiwność...

Należy wspomnieć, iż osoba Pana Pelagiusa nie jest reprezentatywna dla środowiska sedewakantystycznego w Polsce, a rzeczony Pan reprezentuje tylko swoją własną osobę.

To tylko odpowiedź na ostatnie zarzuty inteligentnego, acz "szalonego człeka", o wcześniejszych nie wspomnimy z uwagi na chrześcijańskie miłosierdzie.

Kto sieje wiatr, ten zbiera burzę”.

Tomasz Jazłowski – mgr teologii
Redaktor Naczelny „Katolika – Głosu Katolickiej Tradycji”

Michał Mikłaszewski
Redaktor Naczelny „Tenete Traditiones”, redaktor „Katolika – GKT”

niedziela, 3 grudnia 2017

Dominica Prima Adventus. Nowy rok Kościelny.


I-a NIEDZIELA ADWENTU 

STACJA U N. MARYJI PANNY WIĘKSZEJ

Uprzyw. I-ej kl.   Ryt pół-zdwoj.   Szaty fioletowe

   Pod znakiem Niepokalanej Dziewicy rozpoczyna się rok Kościelny. Ongiś lud rzymski gromadził się w bazylice Maryjnej, aby pod orędownictwem Bogarodzicy oczekiwać na przyjście Jezusa. Chrystus Pan przyszedł, aby nas zbawić i powtórnie przyjdzie, aby nas sądzić. Tak w Jego sądzie jak i w miłosierdziu okaże się moc i potęgą łaski Syna Bożego, moc która już oczyszcza serca nasze i chroni je od niebezpieczeństw grożących nam na skutek grzechów naszych. 《 Do Ciebie wzniosłem duszę moją Panie 》 (Introit) : otwórzmy szeroko serca i umysły nasze, aby łaski otrzymane we Mszy św. przygotowały nas do Bożego Narodzenia. 
   W Epistole św. Paweł pobudza nas do pracy - gdyż oczekiwanie nasze musi być czynne.
   Ewangelia podaje nam opis sądu ostatecznego. 《 Plemię 》 które nie przeminie, aż dopóki nie spełnią się słowa Chrystusa - oznacza zarówno naród żydowski jak i Kościół św., gdyż jeden i drugi przetrwają, aż do końca świata, aby świadczyć o prawdziwości słów Chrystusa. 《 Wszystko co dla was trwałe, nie jest trwałe i nie może być trwałe w wieczności bez przemiany uprzedniej, i przeciwnie, to wszystko, co u nas mija i dla nas jest przelotne, to jest stałe i pozostaje bez zmiany : Tak i moje słowa, które dla was są przemijające, wyrażają prawdy stałe i nie przemijające. Ten więc dzień ostateczny, najdrożsi bracia, starcie sobie przed oczy, a to wszystko, co chwilowo trudnym wam się zdaje, to stanie się łatwiejszym gdy o tym dniu pomyślicie 》 (Św. Grzegorz, Homilia na jutrzni).

Źródło: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. G. Lefebvre, Benedyktyn, 1949 r.

wtorek, 28 listopada 2017

X. Rafał Trytek: Kazanie na XXIV i Ostatnią Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, wygłoszone 26 listopada 2017 r.

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen!

Drodzy umiłowani w Chrystusie, ta dzisiejsza Ewangelia zawsze nas intrygowała, i żyjemy w takich czasach, w których można bardziej niż kiedykolwiek dopatrywać się wypełnienia tego, co zapowiedział nasz Pan Jezus Chrystus. Nie wiemy czy koniec świata nastąpi teraz czy za sto lat, ale wiemy, że pewne elementy tego już się zaczęły. Święty Hieronim, Ojciec Kościoła, w komentarzu do dzisiejszej Ewangelii, który jest zawarty w pacierzach kapłańskich, jako jedne z możliwych tłumaczeń tej Ewangelii, podaje takie, że "brzydota spustoszenia" oznacza perwersje Dogmatów - zniszczenie, sfałszowanie prawdziwej Wiary. I pod tym akurat względem, Ewangelia Pana Jezusa, to co On zapowiedział w Ewangelii, można powiedzieć że doskonale się wypełnia, to że perwersja Dogmatów, sfałszowanie ich, dokonuje się w sposób nieomal doskonały i to na każdym kroku. Również te słowa o pseudo prorokach i pseudo chrystusach, dzisiaj można powiedzieć, że jest to na naszych oczach. Wcześniej, jeśli spojrzymy na dzieje herezji, to herezje, heretycy głosili różne nieprawdy, herezja była np. natury Chrystusa, nie potrafili pogodzić obydwu natur - Boskiej i ludzkiej w Chrystusie, nie wiedzieli czy Chrystus jest Bogiem itd. Wszystko to jednak było, bądź co bądź na podstawie pewnej wiary w Jezusa Chrystusa. Dzisiaj natomiast mamy tak daleko posunietą subiektywizację tzw. wiary, że ludzie pod pojęciem "chrystusa" wstawiają dowolną treść, coś co nie ma zupełnie nic wspólnego z jakąkolwiek historyczną postacią Jezusa Chrystusa. Widzimy to chociażby na przykładzie protestantyzmu. Niedawno jeszcze, jeszcze nie wystygły obchody 500'lecia herezji protestanckiej, luterańskiej, kiedy to Luter i reszta jemu podobnych, fałszowali naukę o Kościele, ale generalnie rzecz biorąc, Chrystusa można by rzec, mniej więcej zostawili w spokoju. Aczkolwiek już u tych herezjarchów widać poważne błędy chrystologiczne. Dzisiaj natomiast, współczesny protestantyzm w ogóle abstrahuje od Chrystusa, od Ewangelii, od Pisma Świętego, głosi pseudo ewangelie która sprzeciwia się temu, co mówił nasz Pan Jezus Chrystus. Pseudo dekalog, który zastępuje prawdziwy Dekalog, itd.

To samo dzieje się wśród modernistów, którzy postępują coraz bardziej w swojej apostazji. Widzimy coraz więcej ludzi którzy mówią że wierzą w Boga, wierzą w Chrystusa, ale absolutnie nie czują się zobowiązani do jakichkolwiek przykazań, do wierzenia w jakiekolwiek Prawdy Wiary. Ten subiektywizm jest znamieniony przez modernizm, który jest zbrodnią przeciwko cnocie Wiary, ponieważ subiektywizuje Wiarę. Wiara zamiast być wiarą - aktem woli - w to co jest nam obiektywnie przedstawione przez Kościół, podane do wiary przez Kościół, staje się jakimś miazmatem poglądów, przeżyć religijnych. I to jest herezja i apostazja modernizmu. Dlatego modernizm został nazwany przez wielkiego Świętego Piusa X, Papieża "ściekiem wszystkich herezji", bo jeśli się zrelatywuzuje pojęcie wiary, jeśli wiara wynika z przeżyć, z tego co we wnętrzu człowieka, i nie ma jakiegokolwiek związku, czy ma luźny związek z tym co na zewnątrz, to wtedy można wierzyć we wszystko. I dlatego świat jest pełen pseudo proroków, którzy głoszą ewangelie bez Chrystusa, nawet jeśli głoszą pod imieniem Chrystusa, to tym gorzej, bo głoszą zbawienie które nie jest od Jezusa Chrystusa, które zawsze jest takie samo. Zbawienie które jest od Jezusa Chrystusa jest zbawieniem na Krzyżu, w Męce Pańskiej, i Kościół który Chrystus założył jest owocem Krzyża Świętego, jest niejako sakramentem w którym można zjednoczyć się z Jezusem Chrystusem. Nie jest jednym z siedmiu Sakramentów, w sensie ścisłym, ale można go tak nazywać. I jeśli jest zafałszowane pojęcie Wiary, to jest zafałszowane pojęcie Chrystusa, pojęcie Kościoła, pojęcie Sakramentów, pojęcie miłosierdzia, pojęcie grzechu, pojęcie wiary, pojęcie absolutnie wszystkiego. 

Dlatego świat podąża i pogrąża się w tak straszliwych błędach, i w zasadzie nie widać końca tego pogrążania się, nie widać dna, nie widać granicy absurdu. Nie widać takiej herezji, jakiej by nie wygłoszono w obrębie Neokościoła, i nie widać takiej głupoty, takiego bluźnierstwa, którego by nie wypowiedziały osoby uważane za katolickich hierarchów, i wszystko to uchodzi im dosyć łatwo, bez większych problemów. Od czasu do czasu pojawia się niewielki opór, niewielki sprzeciw, i to zazwyczaj nie konsekwentny, raczej tylko w niektórych sprawach. Jak już ktoś krytykuje modernizm, to wyłącznie za część z błędów i herezji modernistycznych, nigdy za całość. Jeżeli widzimy, w Polsce szczególnie, pewnych konserwatystów, którzy oburzają się na modernizm, to oni raczej oburzają się na jego radykalne w skutkach konsekwencje, a nie na to co u źródła modernizmu się znajduje, nie na tzw. Sobór Watykański II, nie na nowe sakramenty, na nową koncepcję papiestwa. To jest to nasienie zatrute u samych źródeł. Św. Pius X potępiając modernizm jako "ściek wszystkich herezji" mówi do nas, swoją Encykliką "Pascendi Dominici Gregis", swoimi dokumentami, żebyśmy się strzegli. Nie jest tak, że głos pasterzy zamilkł współcześnie, mamy Papieży którzy nas ostrzegli przed błędami, przed apostazją, którzy nas ostrzegli przed tym w jakich czasach będziemy żyć, jak wielkie będzie zamieszanie, jak wielkie będzie tchórzostwo tych, którzy wiedzą jaka jest Prawda, ale boją się stracić stanowisko, boją się stracić dochody. 

Żyjemy w takich czasach, w których wyznawanie Wiary katolickiej, w naszym niegdyś katolickim Kraju, jest czymś heroicznym. I to jest też coś pozytywnego, ponieważ nie mamy teraz wyboru, nie możemy schować się za czyimiś plecami, nie możemy być miałkimi, miękkimi katolikami, bo pójdziemy na pewno na potępienie, jeśli nie opowiemy się po stronie Kościoła katolickiego, po stronie doktryny, jeśli nie będziemy wierni również Sakramentom, tym prawdziwym, jeśli nie będziemy wierni konsekwencjom teologicznym które wynikają z tej apostazji, a konsekwencje teologiczne są takie, że musimy oddzielić się od Neokościoła, nie możemy spółkować z ludźmi którzy służą diabłu, którzy wykorzystują nasze wspaniałe, niegdyś katolickie świątynie do szerzenia fałszu, którzy pozory katolicyzmu wykorzystują aby uwiarygadniać swoją apostazję, dlatego nie możemy chodzić na nową "Mszę", ale także na te tradycyjne Msze, które są w jedności z heretykami, w jedności z winowajcami całej tej sytuacji, którzy są po stronie, są agentami wroga Kościoła, którzy są po to ustanowieni, żeby rozwalać te resztki katolicyzmu, by niszczyć Wiarę w duszach wiernych, którzy jeszcze tę Wiarę mają, jeszcze troche ją ma.

I to wyznawanie Wiary winno być dla nas źródłem wielkiej radości, pociechy, nadziei. Dzisiaj jednak jest łatwiej, niż kiedykolwiek, być dobrym katolikiem, gdyż samo wyznawanie Wiary katolickiej, tej nieumniejszonej, jest źródłem wielkich zasług. Ze względu na ten fakt, że jesteśmy wyklęci przez świat, że jesteśmy pogardzani i wyśmiewani, przez tych którzy w imię rzekomej roztropności ugadują się z heretykami, to jest źródłem wielkich na pewno zasług i wielkich łask które są naszym udziałem, ale oczywiście pod warunkiem, że żyjemy tak jak należy, że oddzielamy się od ducha tego świata, że zwalczamy nie tylko herezje, ale także nieobyczajność, że nie dopuszczamy by z naszych ust wychodziły rzeczy plugawe, nieczyste, bluźniercze, wszystko to co jest niegodne prawego chrześcijanina i Katolika. Zawsze musimy drżeć o łaskę, i musimy bać się aby nie utracić łaski Wiary i łaski uświęcającej. Musimy bać się, by natchnienia Boże nie przeszły obok nas, dlatego pokorne zwracanie się do Najświętszej Maryi Panny, Matki Wiary, jest konieczne. Koniec listopada, początek grudnia, to jest czas na kontemplowanie Jej wspaniałości, tego Jej wielkiego triumfu jakim jest Niepokalane Poczęcie. Tego Jej wielkiego przywileju który czyni Ją absolutnie odporną, nieprzemakalną, na żaden grzech. Ona powinna być dla nas źródłem Wiary, nadziei, powinna być też naszą tarczą przeciwko wszelkim pokusom. Zbrójmy się w zbroję Wiary, jak mówi Pismo Święte, a płaszcz Niepokalanej jest najlepszą rzeczą jaką możemy założyć przeciwko pokusom tego świata, bo Maryja jest w absolutnej wrogości i przeciwieństwie do wszelkich błędów i herezji, do wszelkich grzechów. 

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen! 
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! 

Niepokalane Serce Maryi, módl się za nami!