4 października — Św. Franciszka z Asyżu, Wyznawcy. 800. rocznica śmierci

4 PAŹDZIERNIKA

Św. Franciszka, Wyznawcy

Ryt zdwojony większy.    Szaty białe

   Św. Franciszek urodził się w Asyżu w Umbrii. Bóg wzbudził go, aby równocześnie ze świętym Dominikiem pracował nad moralnym podniesieniem świata w jednej z najtrudniejszych epok. Uczniowie św. Franciszka (Kom.) pałali również miłością ubóstwa i jak on, pożądali gorąco nawrócenia ludu. Nowa rodzina zakonna, która wzbogaciła Kościół (Modl.) powiększała się z wielką szybkością. Oprócz zakonu męskiego założył on zakon żeński, którego podstawą było ubóstwo, zwany zakonem Klarysek, od współzałożycielki swej św. Klary, znakomitej dziewicy Asyskiej. Około 1221 r. ustanowił dla ludzi w świecie żyjących 3-ci zakon pokutny (Tercjarzy), bardzo popierany przez papieży i udarowany wielu przywilejami duchownymi. Św. Franciszek zwany Serafickim zmarł 4 października 1226 r.

   Rodzina św. Franciszka jest najliczniejszą ze wszystkich rodzin zakonnych. Liczy ona przeszło 40.000 członków pierwszego i drugiego zakonu, 81.000 trzeciego zakonu, i przeszło 2 miliony tercjarzy. Duch ewangeliczny ubogiego z Asyżu jest w Kościele katolickim stałym źródłem odnowienia duchowego wiernych.

✠ ✠ ✠

Reprint na podstawie: Mszał Rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Gaspar Lefebvre, Benedyktyn. Przekład polski opracowali mnisi opactwa w Tyńcu. Opactwo ŚŚ. Piotra i Pawła w Tyńcu – Polska. Opactwo Św. Andrzeja, Bruges – Belgia, 1956 r.

   W roku 2026 przypada 800. rocznica śmierci św. Franciszka z Asyżu. Szczególnym wyrazem jego miłości do Chrystusa Ukrzyżowanego były stygmaty, które otrzymał w 1224 roku podczas modlitwy na górze Alwerni. U schyłku życia, pomimo ciężkich chorób i niemal całkowitej utraty wzroku, nie ustawał w wielbieniu Boga i zachęcaniu braci do wiernego zachowywania Ewangelii. Ostatnie dni spędził przy umiłowanej kaplicy Matki Bożej Anielskiej, zwanej Porcjunkulą, pod Asyżem. Tam nocą z 3 na 4 października 1226 roku oddał duszę Bogu, spoczywając na własne życzenie na gołej ziemi posypanej popiołem, ubrany przez braci we włosiennicę. Jego przejście do wieczności, zwane Transitus, wspomina się w rodzinie franciszkańskiej w wigilię święta obchodzonego 4 października.